Hesperornis — wymarły bezlotny ptak wodny z górnej kredy: opis i odkrycie

Hesperornis — wymarły bezlotny ptak wodny z górnej kredy: odkrycie O.C. Marsha, zasięg, miejsca występowania i znaczenie dla paleontologii.

Autor: Leandro Alegsa

Hesperornis to wymarły rodzaj bezlotnych ptaków wodnych, które żyły w okresie górnej kredy (89–65 milionów lat temu). Był to duży, wyspecjalizowany nurkujący ptak, adaptowany do życia w otwartym morzu.

Opis

Hesperornis miał kilka charakterystycznych cech: był bezlotny, wyposażony w zęby osadzone w szczękach, miał długą szyję oraz silnie rozwinięte, umieszczone daleko z tyłu kończyny tylne przystosowane do pływania. Osiągał długość ciała rzędu około 1,5–1,8 m (w zależności od gatunku), co czyniło go jednym z większych ptaków morskich swojej epoki.

Zęby Hesperornis były liczne, zazwyczaj zakrzywione i miały pomagać w chwytaniu śliskich ofiar — przede wszystkim ryb. Kość czaszki i żuchwa układały zęby w sposób przypominający bruzdę, a kręgosłup i sylwetka sugerują silne zdolności nurkowe. Skrzydła były skrajnie zredukowane i niezdolne do lotu; najpewniej służyły jako element stabilizujący podczas pływania lub miały funkcję sprzężoną z zachowaniami godowymi bądź termoregulacją.

Biologia i tryb życia

Hesperornis był głównie rybożerny (piscivor), polował na ryby i drobne bezkręgowce morskie. Jego sylwetka i umiejscowienie kończyn tylnej części ciała przypomina w ekologicznym sensie współczesne nurkujące ptaki, takie jak nurzyki czy perkozy, choć anatomicznie był od nich wyraźnie odmienny. Kończyny tylne były prawdopodobnie silnie spłaszczone i wyposażone w palce z błoną pławną lub płatami, co poprawiało efektywność pchnięć podczas nurkowania. Na lądzie poruszał się niezgrabnie — rozciągnięte nogi umieszczone daleko z tyłu utrudniały chodzenie, dlatego prawdopodobnie wychodził na ląd głównie w celu składania jaj lub odpoczynku.

Odkrycie i znaczenie w historii badań

Hesperornis był ważnym, wczesnym znaleziskiem w historii ptasiej paleontologii. Został on odkryty przez paleontologa O.C. Marsha pod koniec XIX wieku w trakcie sporu znanego jako Bone Wars. Marsh opisał pierwsze szczątki, a odkrycie to wnosiło istotne dowody na istnienie ptaków zębnych i ilustrowało różnorodność form ptasich w mezozoiku. Znaleziska takie przyczyniły się do lepszego zrozumienia ewolucyjnych relacji między ptakami a innymi dinozaurami i gadami morskimi tamtego czasu.

Występowanie i środowisko

Znane miejsca występowania Hesperornis to górnokredowe wapienie morskie z Kansas (np. formacja Niobrara) oraz łupki morskie z Kanady. Szczątki występują głównie w osadach powstałych na obszarze Western Interior Seaway — epokowego, płytkiego morza rozciągającego się wówczas przez środkowe części Ameryki Północnej. Szerokie rozprzestrzenienie skamieniałości sugeruje, że rodzaj ten miał prawdopodobnie holarktyczne rozmieszczenie lub przynajmniej szeroki zasięg w strefach przybrzeżnych półkuli północnej.

Taksonomia i gatunki

Typowym i najlepiej poznanym gatunkiem jest Hesperornis regalis, choć do rodzaju przypisywano kilka innych form i szczątków, czasem trudnych do jednoznacznej identyfikacji. Hesperornis należy do grupy Hesperornithiformes — wymarłych, wysoce wyspecjalizowanych ptaków nurkujących, odmiennych od większości współczesnych linii ptasich.

Znaczenie naukowe i wystawy

Fosylia Hesperornis znajdują się w wielu kolekcjach muzealnych i wciąż dostarczają informacji o anatomii, ekologii oraz rozwoju wczesnych ptaków mezozoicznych. Dzięki dobrze zachowanym materiałom możliwe było zrekonstruowanie aspektów ich biologii i porównanie z innymi ptakami kredowymi, co pomaga w rekonstrukcji ekosystemów morskich tamtej epoki.

Podsumowując, Hesperornis to kluczowy przykład adaptacji lotnopodobnych kręgowców do życia wodnego — bezlotny, zębaty ptak nurkujący, dobrze znany z górnokredowych osadów Ameryki Północnej i odgrywający istotną rolę w badaniach nad ewolucją ptaków.

Anatomia i styl życia

Hesperornis był dużym ptakiem, osiągającym do 1,5 metra (5 stóp) długości. Praktycznie nie miał skrzydeł i pływał za pomocą potężnych tylnych nóg.

Podobnie jak wiele innych mezozoicznych ptaków, takich jak Ichthyornis, Hesperornis miał w dziobie zęby, które służyły do chwytania zdobyczy (najprawdopodobniej ryb).

Hesperornis polowały w wodach takich współczesnych mórz szelfowych jak Północnoamerykańskie Morze Wewnętrzne, Cieśnina Turgai i prehistoryczne Morze Północne, które były wówczas wodami subtropikalnymi do tropikalnych, znacznie cieplejszymi niż obecnie. Prawdopodobnie żywiły się głównie rybami, być może także skorupiakami, głowonogami i mięczakami, podobnie jak dzisiejsze nurkujące ptaki morskie. Ich zęby były pomocne w radzeniu sobie ze śliską lub twardą skorupą zdobyczy.

Na lądzie gatunki Hesperornis mogły, ale nie musiały chodzić. Z pewnością nie mogły stać w pozycji wyprostowanej jak pingwiny, jak we wczesnych rekonstrukcjach. Ich nogi mocowały się daleko z tyłu i na boki, przy czym nawet dolna noga była ściśle przylegająca do ciała (patrz zdjęcie szkieletu). W ten sposób były one ograniczone do niezgrabnego chodzenia po lądzie i byłyby bardziej zwinne, gdyby poruszały się ślizgając się na brzuchu lub galumfując. Szkielet nóg Hesperornis był tak dokładnie przystosowany do nurkowania, że ich tryb życia na lądzie, składanie jaj i opieka rodzicielska to kwestia spekulacji.

Młode Hesperornis rosły dość szybko i nieprzerwanie aż do dorosłości, tak jak to się dzieje u współczesnych ptaków. Więcej młodych ptaków znanych jest z zapisu kopalnego z bardziej północnych stanowisk niż z tych położonych dalej na południe. Sugeruje to, że przynajmniej niektóre gatunki były wędrowne, tak jak dzisiejsze pingwiny, które latem pływają w kierunku biegunów.

Hesperornis był ofiarą dużych morskich mięsożerców, takich jak mosazaur. Okaz Tylosaurus zawiera w jelitach kości Hesperornis.

J.M. Gleeson's restoration of Hesperornis swimming, 1902Zoom
J.M. Gleeson's restoration of Hesperornis swimming, 1902

Pytania i odpowiedzi

P: Czym jest Hesperornis?


O: Hesperornis to wymarły rodzaj nielotnych ptaków wodnych.

P: Kiedy żył Hesperornis?


Hesperornis żył w górnej kredzie, około 89-65 milionów lat temu.

P: Kto odkrył Hesperornis?


O: Hesperornis został odkryty przez paleontologa O.C. Marsha.

P: Czym są wojny kostne?


O: Wojny kości to okres pod koniec XIX wieku, kiedy rywalizujący paleontolodzy zaciekle rywalizowali o odkrycie nowych skamieniałości.

P: Jakie są znane miejsca, w których znaleziono skamieniałości Hesperornis?


O: Znane lokalizacje skamieniałości Hesperornis to wapienie morskie z górnej kredy w Kansas i łupki morskie w Kanadzie.

P: Czy Hesperornis występował na całym świecie?


O: Tak, uważa się, że Hesperornis prawdopodobnie występował na obszarze Holarktyki.

P: Dlaczego Hesperornis był ważnym znaleziskiem w historii paleontologii ptaków?


O: Hesperornis był ważnym wczesnym znaleziskiem w historii paleontologii ptaków, ponieważ był jednym z pierwszych przykładów ptaka wodnego i pomógł poszerzyć wiedzę na temat ewolucji ptaków.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3