Reformacja protestancka: przyczyny, kluczowe postacie i skutki

Na początku XVI wieku wiele wydarzeń doprowadziło do reformacji protestanckiej. Nadużycia kleru spowodowały, że ludzie zaczęli krytykować Kościół katolicki. Chciwość i skandaliczne życie duchownych doprowadziło do rozłamu między nimi a chłopami. Ponadto duchowni nie odpowiadali na potrzeby ludności, często dlatego, że nie znali miejscowego języka lub nie mieszkali we własnej diecezji. Papiestwo traciło prestiż.

Rozłam dotyczył jednak bardziej doktryny niż korupcji. Głównymi punktami krytyki były:

• Biblia była drukowana tylko po łacinie, a nie w języku miejscowym. Druk był kontrolowany przez kościół za pomocą systemu cenzury. Katolicka msza, główne nabożeństwo Kościoła, również była po łacinie. Oznaczało to, że ludzie nie mogli sprawdzić, czy to, co mówił ksiądz, było rzeczywiście poprawne.
• Kościół sprzedawał bilety odpustowe (przebaczenie) za grzechy za pieniądze. Sugerowało to, że bogaci mogli kupić sobie drogę do nieba, podczas gdy biedni nie mogli - zupełnie odwrotnie do tego, co mówi Biblia. (Zobacz Ewangelię Mateusza 19:24)
• Stanowiska religijne były często sprzedawane temu, kto był skłonny zapłacić za nie najwięcej pieniędzy, patrz Symonia. Oznaczało to, że wielu księży nie wiedziało wystarczająco dużo o chrześcijaństwie. Mówili więc ludziom wiele różnych rzeczy. Niektóre z nich nie miały wiele wspólnego z tym, co było napisane w Biblii.

W 1515 r. papież rozpoczął nową kampanię odpustową, aby zebrać pieniądze na odbudowę Bazyliki św. Piotra, kościoła w Rzymie. Kaznodzieje przybyli do Niemiec, aby sprzedawać odpusty, obiecując, że pieniądze mogą uwolnić dusze z czyśćca. Marcin Luter, niemiecki mnich katolicki, uważał, że to zaszło za daleko. 31 października 1517 roku wysłał swoje 95 tez do miejscowego arcybiskupa na znak protestu. Mówi się, że przybił kopię do drzwi kościoła w Wittenberdze. Tezy te, napisane po łacinie, były punktami, które Luter chciał przedyskutować. Większość z nich odnosiła się do problemów spowodowanych sprzedażą odpustów. Luter twierdził, że idea, iż za pieniądze można kupić przebaczenie, powstrzymywała ludzi przed odwracaniem się od grzechów. Mówił, że to również sprawiało, że ludzie dawali mniej pieniędzy biednym. Luter nie atakował papieża. Winą za nadużycia obarczał innych. Niemniej jednak jego poglądy sugerowały, że papież również był skorumpowany. Bez zgody Lutra 95 Tez zostało przetłumaczonych na język niemiecki i rozesłanych do wielu miejsc. Wielu ludzi zgadzało się z Lutrem. Kościół katolicki próbował powstrzymać te nowe idee, ale bez większych rezultatów. Luter został uznany za wroga papieża, a kiedy odmówił zmiany swoich poglądów, został ekskomunikowany (wyrzucony z kościoła). Na początku Luter nie planował odłączenia się od Kościoła katolickiego ani stworzenia nowej religii; chciał zreformować Kościół katolicki.

Niedawne wynalezienie prasy drukarskiej pomogło w rozpowszechnieniu wiedzy o nadużyciach Kościoła. Zaczęto tłumaczyć Biblię na różne języki lokalne. Na przykład John Wycliffe i William Tyndale pracowali nad tłumaczeniem Biblii na język angielski. Znaczna część przekładu Tyndale'a została wykorzystana w wersji Biblii Króla Jakuba. Luter przetłumaczył Biblię na język niemiecki.

W wielu krajach chrześcijanie wprowadzali w życie potrzebne reformy wymienione przez Lutra. Ludzie zaczęli czytać Biblię w swoich własnych językach i wielu z nich mogło na własne oczy zobaczyć, jak Kościół katolicki dopuścił do wypaczenia wiary chrześcijańskiej. Wielu, którzy pozostali w Kościele katolickim, przyjęło niektóre z pomysłów Lutra. Papież ponownie ustanowił inkwizycję, by zwalczać herezję. Kościół katolicki odpowiedział na reformację protestancką kontrreformacją. Między 1545 a 1563 rokiem odbyło się posiedzenie Soboru Trydenckiego, na którym zdecydowano, co należy zrobić. Niektóre z najgorszych nadużyć zostały wyeliminowane, ale wiele starych nauk zostało zachowanych. Inkwizycja próbowała zmusić ludzi do zachowania tych idei. Nie znajdując skutecznej siły, papież stworzył nowe zakony, takie jak jezuici. Te nowe zakony miały za zadanie zwalczać protestantyzm poprzez edukowanie ludności do katolicyzmu. Papież stworzył Index Librorum Prohibitorum, listę zakazanych książek. Miał on duży wpływ w pierwszych wiekach i nie został zakończony aż do lat 60-tych XX wieku. Kościół katolicki używał sztuki barokowej, aby poruszyć uczucia religijne wiernych i przywieść ich do religii katolickiej.

Oprócz konfliktu w kościołach, były też konsekwencje polityczne. Zwykli ludzie stali się bardziej otwarci na kwestionowanie swoich przywódców. W latach 1524-1525 miliony chłopów zbuntowały się przeciwko szlachcie w imię równości ludzkości przed Bogiem. Wiele krajów w Europie wybrało protestantyzm jako religię państwową i tak Europa została podzielona przez religię. Przyniosło to wojny religijne, takie jak francuskie wojny religijne. Przez krótki czas protestantom i katolikom udawało się żyć ze sobą, a w 1555 r. zawarto pokój augsburski. Pokój ten uznawał konfesyjny podział państw niemieckich i dawał protestantom prawo do praktykowania swojej religii.

Katolickie kraje takie jak Hiszpania i Włochy przez długi czas nie pozwalały protestantom na zamieszkanie w nich, a kraje protestanckie trzymały się z dala od katolików. Wraz z rewolucją amerykańską idea wolności religijnej zaczęła się rozszerzać. Protestanci są wpływowi w Stanach Zjednoczonych i angielskiej Kanadzie. Quebec był katolicką prowincją Kanady. Po wojnie siedmioletniej Brytyjczycy narzucili ustawę o Quebecu przyznającą wolność wyznania w Quebecu, mając nadzieję, że stanie się on bardziej protestancki. Protestanccy koloniści postrzegali to jako jeden z Aktów Nietolerancji. W późniejszych wiekach w prowincji Quebec powstało wiele kościołów protestanckich, mimo że Brytyjczykom się to nie udało. Ostatecznie większość krajów chrześcijańskich pozwoliła na pewną swobodę religijną.

Kościoły oparte na ideach reformacji rozmnożyły się w różnych formach, zwłaszcza w krajach historycznie protestanckich. Nawet w dużej części Ameryki Łacińskiej, która historycznie jest katolicka, kościoły ewangelickie, które podążają za wieloma ideami protestanckimi, znacznie się rozwinęły. W XX wieku niektóre kraje nadal posiadały kościoły państwowe, ale jednocześnie pozwalały na pełną swobodę wyznania. W tych krajach konflikt między protestanckimi i katolickimi chrześcijanami stał się mniej ważny. Muszą oni współpracować, aby stawić czoła bardziej zsekularyzowanemu społeczeństwu.

• Protestantyzm