Daleki Wschód to termin geograficzny i kulturowy najczęściej odnoszący się do krajów Azji Wschodniej. Wywodzi się z perspektywy europejskiej: został on użyty w języku angielskim w okresie Imperium Brytyjskiego dla ziem położonych na wschód od Indii Brytyjskich. W praktyce granice i zasięg tego pojęcia bywają jednak płynne i zależą od kontekstu (historycznego, politycznego lub kulturowego).

Jakie kraje obejmuje?

W najwęższym i najczęściej stosowanym sensie „Daleki Wschód” oznacza przede wszystkim kraje Azji Wschodniej, takie jak:

  • Chiny (w tym często regiony administracyjne jak Hongkong i Makau),
  • Japonia,
  • Korea Północna i Korea Południowa,
  • Tajwan,
  • Mongolia.

W szerszych ujęciach do „Dalekiego Wschodu” bywa zaliczany również północno-wschodni fragment Azji (np. Daleki Wschód Rosji) oraz niektóre kraje Azji Południowo-Wschodniej — zależnie od tradycji językowej i geopolitycznej. W piśmiennictwie i mediach należy zwracać uwagę, jaki zakres termin obejmuje w danym tekście.

Historia i pochodzenie terminu

Przed I wojną światową podziały takie jak Bliski, Środkowy i Daleki Wschód miały charakter eurocentryczny i były powiązane z koloniami oraz strefami wpływów ówczesnych potęg. Na przykład Bliski Wschód w dawnym użyciu oznaczał stosunkowo niedalekie obszary Imperium Osmańskiego i sąsiednie tereny północno-zachodniej Azji, podczas gdy kraje wzdłuż zachodniego Oceanu Spokojnego i wzdłuż wschodniego Oceanu Indyjskiego bywały określane jako kraje Dalekiego Wschodu. Zatem rozróżnienie to miało przede wszystkim sens relacyjny wobec Europy i centrów kolonialnych.

Odpowiedniki w innych językach

Wiele języków europejskich posiada analogiczne terminy, które odzwierciedlają podobne, eurocentryczne podziały geograficzne. Przykłady to: francuski Extrême-Orient, hiszpański Extremo Oriente, portugalski Extremo Oriente, niemiecki Ferner Osten, włoski Estremo Oriente i holenderski Verre Oosten. W naukach społecznych i geopolityce coraz częściej preferuje się terminy mniej nacechowane kolonialnie, np. „Azja Wschodnia”, „Azja Południowo-Wschodnia” czy „Azja Północno-Wschodnia”.

Współczesne użycie i krytyka

Współcześnie „Daleki Wschód” występuje często w publicystyce, turystyce i potocznych wypowiedziach jako wygodne określenie regionu. Jednak termin ten bywa krytykowany za:

  • eurocentryczny punkt widzenia — określa region „odległy” względem Europy, a nie względem samych Azjatów,
  • niedokładność — miesza różne podregiony Azji o odmiennych historiach i kulturach,
  • potencjalne uproszczenia i stereotypy (np. „orientalizm”).

Z tego powodu w badaniach regionalnych i oficjalnych dokumentach częściej sięga się po precyzyjne nazwy jak „Azja Wschodnia”, „Azja Południowo-Wschodnia” czy „Azja Północno-Wschodnia”.

Wyjątki i uwagi

Daleki w nazwie odnosi się do relacji geograficznej względem Europy — stąd ciekawostka: określenie to rzadko bywa używane przez mieszkańców krajów, które leżą jeszcze dalej na wschód niż część Azji Wschodniej. Przykładowo, Daleki Wschód nigdy nie jest używany przez kulturowo zachodnie narody Australii i Nowej Zelandii, które leżą nawet dalej na wschód od Europy niż duża część Azji Wschodniej.

Podsumowanie

„Daleki Wschód” to termin historyczny i praktyczny, użyteczny w mowie potocznej, ale o ograniczonej precyzji. Przy analizie politycznej, kulturalnej lub gospodarczej warto sprecyzować, które dokładnie kraje lub podregiony mamy na myśli — zamiast polegać na ogólnym, eurocentrycznym określeniu.