Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (mormoni) — definicja

Centrum Kościoła znajduje się w Salt Lake City w stanie Utah, ale na całym świecie żyje ponad 15 milionów członków. Około sześciu milionów z nich mieszka w Stanach Zjednoczonych. Cztery i pół miliona z nich mieszka w zachodniej części Stanów Zjednoczonych, a 1,8 miliona w Utah. Jest to drugi najszybciej rozwijający się kościół w Stanach Zjednoczonych. Jest czwartym co do wielkości w Stanach Zjednoczonych. Przywódca Kościoła nazywany jest Prezydentem Kościoła, a członkowie szanują go jako proroka. Obecnie prezydentem Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich jest Russell M. Nelson. Święci w Dniach Ostatnich wierzą, że Bóg prowadzi ich proroka, tak jak katolicy wierzą, że Bóg prowadzi papieża.

Święci w Dniach Ostatnich wierzą w Pismo Święte, w tym Biblię i Księgę Mormona - Drugi Testament Jezusa Chrystusa. Wierzą również, że ważne jest, aby rodziny spędzały ze sobą dużo czasu i że po śmierci mogą żyć razem na zawsze. Święci w Dniach Ostatnich nie piją alkoholu, kawy ani herbaty, nie palą tytoniu ani nie używają innych narkotyków. Spotykają się raz w tygodniu w niedzielę w kościele, gdzie przyjmują sakrament i słuchają krótkich wykładów członków swojej kongregacji. Mają również szkółkę niedzielną, aby dowiedzieć się więcej o swojej religii. Kościół organizuje również zajęcia w ciągu tygodnia. Święci w Dniach Ostatnich mają również budynki zwane świątyniami. Są to najświętsze budynki w ich religii. Po poświęceniu świątyni tylko Święci w Dniach Ostatnich, którzy żyją zgodnie z naukami kościoła, mogą wejść do świątyni.

Święci w Dniach Ostatnich wierzą w pomoc biednym i potrzebującym ludziom na całym świecie. Z tego powodu od 1985 roku Święci w Dniach Ostatnich przekazali 1,2 miliarda dolarów w gotówce i pomocy innym ludziom. Wierzą również, że ważne jest poznanie historii swojej rodziny, często nazywanej genealogią. Pomagają też innym w poznawaniu historii ich rodzin i dają dostęp do wszystkich ich rodzinnych zapisów za darmo, przez Internet, na stronie Familysearch.org.

W 1842 roku Józef Smith napisał 13 paragrafów opisujących, w co wierzy Kościół i jego członkowie. Oto tych 13 przekonań:

ARTYKUŁY WIARY

1. Wierzymy w Boga, Ojca Przedwiecznego, i w Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i w Ducha Świętego.
2. Wierzymy, że ludzie zostaną ukarani za swoje własne grzechy, a nie za przestępstwo Adama.
3. Wierzymy, że przez zadośćuczynienie Chrystusa cała ludzkość może być zbawiona przez posłuszeństwo prawom i zarządzeniom Ewangelii.
4. Wierzymy, że pierwszymi zasadami i obrzędami Ewangelii są: po pierwsze, wiara w Pana Jezusa Chrystusa; po drugie, pokuta; po trzecie, chrzest przez zanurzenie na odpuszczenie grzechów; po czwarte, nałożenie rąk na dar Ducha Świętego.
5. Wierzymy, że człowiek musi być powołany przez Boga, przez proroctwo i przez nałożenie rąk przez tych, którzy mają władzę, aby głosić Ewangelię i udzielać jej obrzędów.
6. Wierzymy w tę samą organizację, która istniała w pierwotnym Kościele, a mianowicie w apostołów, proroków, pastorów, nauczycieli, ewangelistów itd.
7. Wierzymy w dar języków, proroctwa, objawienia, wizje, uzdrawianie, interpretację języków i tak dalej.
8. Wierzymy, że Biblia jest Słowem Bożym, o ile jest poprawnie przetłumaczona; wierzymy również, że Księga Mormona jest Słowem Bożym.
9. Wierzymy we wszystko, co Bóg objawił, co teraz objawia i wierzymy, że jeszcze objawi wiele wielkich i ważnych rzeczy odnoszących się do Królestwa Bożego.
10. Wierzymy w literalne zgromadzenie Izraela i przywrócenie Dziesięciu Plemion; że Syjon (Nowe Jeruzalem) zostanie zbudowany na kontynencie amerykańskim; że Chrystus będzie osobiście królował na ziemi; oraz że ziemia zostanie odnowiona i otrzyma swoją rajską chwałę.
11. Domagamy się przywileju oddawania czci Bogu Wszechmogącemu zgodnie z nakazem naszego własnego sumienia i pozwalamy wszystkim ludziom na ten sam przywilej, niech czczą jak, gdzie i co mogą.
12. Wierzymy w podległość królom, prezydentom, władcom i sędziom, w posłuszeństwo, honorowanie i podtrzymywanie prawa.
13. Wierzymy w bycie uczciwymi, prawdziwymi, czystymi, dobrotliwymi, cnotliwymi i w czynienie dobrze wszystkim ludziom; zaiste, możemy powiedzieć, że postępujemy według napomnienia apostoła Pawła - Wierzymy we wszystko, mamy nadzieję we wszystkim, wieleśmy wytrwali i mamy nadzieję, że wszystko wytrwać możemy. Jeśli jest coś cnotliwego, pięknego, o dobrej sławie lub godnego pochwały, szukamy tych rzeczy.

Istnieje kilka podziałów w Kościele. Największe z nich to rejony. Obszarem może być cały kraj lub część kontynentu. Innym podziałem jest okręg świątynny. Okręg świątynny obejmuje wszystkie zgromadzenia obsługiwane przez jedną świątynię. Często oznacza to cały stan, region lub duże miasto. Prawie cały świat jest częścią misji, bez względu na to, czy misjonarze mieszkają tam lub szukają nawróconych, czy też nie.

Innym podziałem kościoła jest palik. Stosy obejmują wszystkich Świętych w Dniach Ostatnich na danym obszarze geograficznym (na przykład stos w Whittier w Kalifornii służy wszystkim Świętym w Dniach Ostatnich w Whittier, Pico Rivera i La Mirada). W skład palika wchodzi często kilka tysięcy członków. Stosy są podzielone na okręgi.

Na obszarach, gdzie Kościół jest mniej ugruntowany i nie ma wystarczającej liczby członków, aby utworzyć palik, tworzony jest dystrykt. Dystrykty pełnią taką samą rolę jak stosy. Z kolei okręgi dzielą się na oddziały. Jeśli liczba członków kościoła wzrośnie wystarczająco mocno, dystrykt zostanie przekształcony w palik, a oddziały w okręgi.

Każda kongregacja jest jednym okręgiem (lub oddziałem). W okręgu mogą znajdować się tylko osoby, które mówią w języku innym niż język lokalny danego obszaru. Przykładem mogą być tereny przy dużych amerykańskich bazach wojskowych w obcych krajach, gdzie mogą być organizowane oddziały angielskojęzyczne, oraz duże miasta amerykańskie z wieloma imigrantami, gdzie często tworzone są oddziały posługujące się językiem hiszpańskim, dialektami języka chińskiego lub innymi językami. W niektórych miejscach istnieją specjalne oddziały dla osób niesłyszących, w których nabożeństwa odbywają się w lokalnym języku migowym (np. amerykański język migowy w anglojęzycznej Ameryce Północnej). Kościół posiada również "oddziały dla singli", w których zbór składa się wyłącznie z samotnych dorosłych. Z kolei istnieją dwa rodzaje oddziałów dla singli - Young Single Adult (YSA), dla osób w wieku od 18 do 30 lat, oraz Single Adult (SA), dla osób powyżej 30 roku życia.

Kościół został założony przez Józefa Smitha w 1830 roku w stanie Nowy Jork. Prawdopodobnie stało się to za sprawą Księgi Mormona, którą, jak twierdził Smith, przetłumaczył ze złotych płyt zakopanych na pobliskim wzgórzu. Zwolennicy Smitha po raz pierwszy udali się do Kirtland w stanie Ohio w 1831 roku. Pierwsza świątynia została zbudowana w Kirtland, a w połowie lat trzydziestych XIX wieku było już ponad 17 000 członków Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. W 1838 r. Święci w Dniach Ostatnich osiedlili się w Independence i Far West w stanie Missouri. Zostali wypędzeni, ponieważ ludzie w Missouri nie ufali Świętym w Dniach Ostatnich. Następnie Święci w Dniach Ostatnich przenieśli się do Nauvoo w stanie Illinois. Tam Smith zaczął praktykować wielożeństwo i próbował zaprowadzić "teodemokrację", która łączyła rządy Świętych w Dniach Ostatnich z amerykańską demokracją. W 1844 roku próba zamknięcia przez Smitha gazety Nauvoo doprowadziła do oskarżenia Smitha o zdradę, a następnie do zabicia go przez tłum.

Po śmierci Smitha pojawił się spór o to, kto powinien go zastąpić. Brigham Young poprowadził większość Świętych w Dniach Ostatnich do Utah w 1847 roku. Kiedy w 1850 roku Utah stało się terytorium, było w pewnym sensie teokracją. W późniejszych latach pięćdziesiątych XIX wieku doszło do konfliktu między Świętymi w Dniach Ostatnich a rządem Stanów Zjednoczonych o kontrolę nad tym terytorium. Nazywało się to wojną o Utah. Masakra w Mountain Meadows była częścią wojny w Utah. Pod koniec XIX i na początku XX wieku Święci w Dniach Ostatnich zasiedlili "korytarz mormoński" w Utah i okolicznych stanach na zachodzie Stanów Zjednoczonych. Niektóre z miejsc, w których się osiedlili, to Mesa w Arizonie, San Bernardino w Kalifornii, Las Vegas w Nevadzie i Cardston w Albercie. Do 1890 r. Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich zbudował świątynie w trzech miastach Utah.

Brigham Young zmarł w 1877 roku. Mniej więcej w tym czasie rząd Stanów Zjednoczonych uczynił poligamię niezgodną z prawem. Poligamia była praktykowana przez Younga i niektórych członków kościoła od lat czterdziestych XIX wieku. Ustawy rządu Stanów Zjednoczonych doprowadziły do tego, że wielu przywódców Świętych w Dniach Ostatnich zaczęło się ukrywać, a wielu poligamistów trafiło do więzienia. W 1890 r. kościół zaprzestał poligamii. Uważa się, że jest to początek nowoczesnej ery kościoła mormońskiego.

Na początku XX wieku Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich rozrósł się i otworzył swoje pierwsze świątynie poza stanem Utah. Wkrótce w XX wieku dziesięcina (dawanie pieniędzy Kościołowi) stała się częścią bycia dobrym członkiem. W 1995 r. prezydentem został Gordon Hinckley. Nakłonił on Kościół do wybudowania wielu świątyń w Stanach Zjednoczonych i innych miejscach na świecie. Obecnym prezydentem jest Russell M. Nelson po śmierci Thomasa S. Monsona w styczniu 2018 roku.

Młodzi ludzie są zachęcani do wyjazdu na misje, gdy osiągną odpowiedni wiek. Mężczyźni mogą wyjechać od dwóch lat po ukończeniu 18 roku życia (o ile ukończyli szkołę średnią), a kobiety mogą wyjechać na 18 miesięcy po ukończeniu 19 roku życia. Przed zmianą polityki Kościoła w sierpniu 2012 roku, mężczyźni w większości krajów musieli mieć ukończone 19 lat, a kobiety na całym świecie 21 lat, zanim mogli wyjechać na misje. Więcej mężczyzn wyjeżdża na misje niż kobiet. Ci misjonarze wyjeżdżają na kilka miesięcy do "Ośrodka Szkolenia Misyjnego", gdzie uczą się, jak być dobrymi misjonarzami, a następnie mieszkają w innym miejscu na czas swojej misji. Kościół mówi im, gdzie mają się udać. Następnie pracują z jednym innym misjonarzem tej samej płci, co oni (zwanym "towarzyszem"), i często zmieniają towarzyszy, więc nie zawsze są z tą samą osobą. Misjonarze idą do ludzi, którzy mieszkają w ich pobliżu i uczą ich o Kościele, a także chrzczą ludzi, którzy chcą dołączyć do Kościoła. Pomagają również ludziom wokół siebie, nawet jeśli nie są oni w Kościele. Często pomagają poprzez budowanie domów dla ludzi, którzy ich potrzebują.

Starsi ludzie czasami wyjeżdżają na misje, gdy ich dzieci już dorosną. Mogą pojechać razem z małżonkiem. Istnieje wiele różnych rodzajów misji dla "starszych misjonarzy". Niektóre z nich trwają tylko kilka miesięcy, a inne kilka lat. Misje te mogą być "misjami usługowymi", co oznacza, że wyjeżdżają, aby pomóc ludziom, którzy mieszkają w okolicy. Czasami starszy misjonarz jest "przewodniczącym misji". Oznacza to, że prowadzi i pomaga młodym misjonarzom w miejscu, w którym mieszkają.

Kościół LDS był mocno krytykowany od czasu jego powstania. Niektóre z tych krytyk są wymienione poniżej.

Aktualna strona

• Wymóg, aby osoba oddawała 10% zarobionych pieniędzy na kościół
• Nie pozwalając nie-członkom lub członkom, którzy nie mają kościelnego pozwolenia na uczęszczanie do świątyń, chodzić na śluby w świątyniach.
• Ciągłe przekonanie, że najlepiej jest, gdy matki pozostają w domu i wychowują rodzinę
• Zezwolenie na chrzest w imieniu osób zmarłych, aby dać im możliwość przyłączenia się do Kościoła.
• Naciskanie na niedopuszczenie do małżeństw homoseksualnych, nawet na obszarach, gdzie populacja Świętych w Dniach Ostatnich jest bardzo mała (np. Propozycja 8 w Kalifornii, która przeszła częściowo dzięki kampanii medialnej finansowanej przez kościół)
• Nie mówiąc ile pieniędzy ma kościół
• Wiara w to, że Bóg był kiedyś człowiekiem
• Niedopuszczanie do spożywania alkoholu, kawy, herbaty

Przeszłość

• Poligamia, pozwalająca mężczyznom na posiadanie więcej niż jednej żony (kościół w większości zaprzestał tego w 1890 roku, choć niektóre odłamane kościoły nadal na to zezwalają)
• Do 1978 roku nie pozwalano czarnym ludziom wchodzić do świątyń, wyjeżdżać na misje lub zostać przywódcami.
• Dla Brighama Younga, drugiego proroka kościoła, nauczanie, że Bóg był kiedyś jak Adam, choć nigdy nie było to oficjalną doktryną kościoła.