Kryzelnice

Chociaż są one zazwyczaj długie, do 50 cm (30 in). Foremony są zazwyczaj bardzo cienkie.

Przewód pokarmowy hormonów składa się z krótkiego przełyku, który prowadzi do kulistego żołądka, a następnie do jelit, które kończą się w odbycie. Foremonidy mają prosty układ krwionośny jednej tętnicy zstępującej i żyły wstępującej połączonej siecią cienkich naczyń włosowatych. Istnieją również naczynia krwionośne do każdego z macek. Krew jest bezbarwna, ale zawiera ciałka z pigmentem podobnym do hemoglobiny, który pomaga w przenoszeniu tlenu.

Układ nerwowy składa się głównie z zwoju nerwowego między jamą ustną a odbytem, nerwu pierścieniowego u podstawy lofofofora, jednego lub dwóch olbrzymich włókiennerwowych, które wydostają się z tego zwoju i rozciągają się wzdłuż ściany ciała. Na brodawce odbytu znajdują się dwa cewkowate organy wydalnicze, które odprowadzane są na zewnątrz przez nefrydioopory.

Foremony mogą być obupłciowe lub jednopłciowe, a także rozmnażać się bezpłciowo. Gamety są uwalniane przez nefrydy. Zapłodnienie jest prawdopodobnie wewnętrzne. Foremony postępują zgodnie z jednym z dwóch rodzajów strategii reprodukcyjnej. Niektóre gatunki, takie jak Phoronis ovalis, składają tylko kilka (12-25) dużych jaj, które mają dużo żółtka. Jaja te są wylęgane w probówce dorosłego człowieka, są uwalniane dopiero po wylęgu. Druga strategia polega na złożeniu znacznie większej liczby (do 500) mniejszych jaj. Jaja te są wypuszczane zaraz po zapłodnieniu. Kilka dni później wylęgają się one do tzw. larw "actinotrocha". Larwy rozwijają się planktonicznie przez 2-3 tygodnie i osiedlają się po około 20 dniach. Metamorfoza jest "katastrofalna", występuje w czasie krótszym niż 30 minut i prowadzi do powstania smukłego młodego foronika.

Foremony mogą regenerować lofofofor, jeśli zostaną uszkodzone, w rzeczywistości Phoronis ovalis dobrowolnie traci swój lofofofor w celu złożenia jaj. Po złożeniu jaj zwierzę rośnie nowy lofofofor.

Foremony to podajniki podwieszane. Przenoszą one swoje lofofofory do dominującego nurtu wody. Cząsteczki pokarmu w prądzie wodnym są uwięzione w strumieniu śluzu, który przemieszcza się wzdłuż macek, aż dotrze do pierścienia ustnego. Tam jest on wciągany do jamy ustnej, a następnie do przewodu pokarmowego. Następuje również bezpośrednie pobieranie aminokwasów przez naskórek.

Skamieniały zapis phoronidów jest słaby. Istnieją nudy pochodzące z Devonian, które zostały przypisane do phoronidów. Iotuba chengjiangensis, forma znana tylko z trzech okazów w Dolnym Kambryku, została zinterpretowana jako foronid, ponieważ wydaje się, że miała jelito w kształcie litery U i była macana. Foremony mogą być spokrewnione z pospolitymi, ale tajemniczymi skamieniałościami rurkowymi znanymi jako hederelki.