Wojny napoleońskie

18 maja 1804 roku Napoleon Bonaparte został koronowany na cesarza Francuzów w Notre Dame de Paris. W następnym roku rozpoczęła się trzecia koalicja. W odpowiedzi Napoleon koronował się na króla Włoch. Cesarz austriacki, Franciszek I, wypowiedział Napoleonowi wojnę, rozpoczynając wojnę Trzeciej Koalicji. W październiku Brytyjczycy zniszczyli francuską marynarkę wojenną w bitwie pod Trafalgarem. W grudniu Austriacy i Rosjanie sprzymierzyli się i walczyli z Francuzami w bitwie pod Austerlitz. Armia rosyjsko-austriacka poniosła niszczycielską klęskę i musiała podpisać traktat z Napoleonem.

W 1806 r. rozpoczęła się wojna czwartej koalicji. Królestwo Pruskie wypowiedziało najpierw wojnę Francji, ale zostało zmiażdżone przez wojska Napoleona w bitwie pod Jeną. Napoleon zdobył Berlin, zanim Rosjanie mogli pomóc. W 1807 roku Napoleon pokonał wojska rosyjskie w bitwie pod Friedlandem, kończąc tym samym IV koalicję.

W 1809 r., kiedy Austria wypowiedziała wojnę Napoleonowi, rozpoczęła się wojna piątej koalicji. We wczesnej fazie wojny Austriacy mieli z niej przewagę, ale później Francuzi zdobyli Wiedeń, kończąc Piątą Koalicję. W szczytowym okresie swojej potęgi w 1810 r. Napoleon kontrolował Francję, Hiszpanię, północne Włochy, Niemcy, aż do Rosji. W 1808 roku rozpoczęła się wojna na Półwyspie Helskim, kiedy Napoleon koronował swojego brata Josepha Bonaparte na króla Hiszpanii i walczył z wojskami brytyjskimi, hiszpańskimi i portugalskimi. W 1809 r. rozpoczęła się wojna fińska między Rosją a Szwecją, gdy Szwecja i Portugalia zawarły pokój z Francją. Doprowadziło to do aneksji Finlandii przez Rosję i zdecydowanej porażki Szwecji. W 1811 r. Francja i Rosja ponownie doszły do nieporozumień, a Napoleon sprzymierzył się z Prusami i Austrią i najechał na Rosję.

Napoleon dokonał francuskiej inwazji na Rosję w 1812 roku, kiedy to Stany Zjednoczone i Wielka Brytania rozpoczęły wojnę w 1812 roku. To właśnie w Rosji Napoleon został po raz pierwszy sprawdzony podczas podboju Europy, w ogromnej bitwie pod Borodino. Rosjanie musieli jednak wycofać się i porzucić stolicę, Moskwę, dla posuwających się naprzód wojsk francuskich. Napoleon znalazł Moskwę pustą i płonącą. Mroźna zima wraz z głodem z powodu taktyki wypalonej ziemi zniszczyła armię Napoleona.

Osłabiony "Grande Armee" Napoleona musiał wycofać się do Paryża przez mroźną rosyjską zimę, ale w końcu został pokonany przez Rosjan. Prusy i Austria wypowiedziały wojnę po porażce Napoleona, rozpoczynając wojnę szóstej koalicji. W ostatnim XIX wieku powieść Leona Tołstoja Wojna i pokój oraz utwór muzyczny Piotra IljiczaCzajkowskiego 1812 Uwertura przedstawiały wojnę ojczyźnianą i świętowały opór i wyzwolenie Rosji.

Tymczasem między Wielką Brytanią a Stanami Zjednoczonymi rozpoczęła się znacznie mniejsza wojna z 1812 r. o kwestie morskie. Trwała ona do 1815 r., a żadna ze stron nic nie zyskała. Rewolucje w Ameryce Łacińskiej uczyniły z niepodległych państw większość hiszpańskiego imperium w Ameryce.

Brytyjczycy, Hiszpanie i Portugalczycy wypchnęli siły Napoleona z Hiszpanii po bitwie pod Vitorią. Alianci (składający się z Wielkiej Brytanii, Rosji, Prus i Austrii) pokonali Napoleona w bitwie pod Lipskiem i zdobyli Paryż w 1814 roku. Brat króla Ludwika XVI ogłosił się już wcześniej królem Francji, Ludwikiem XVIII, i został wysłany przez siły pruskie do Paryża i koronowany na króla Bourbona. Napoleon został zmuszony do abdykacji.

Napoleon został później wygnany do Elby i prawie zamordowany. Ale potem wraz z 200 innymi mężczyznami uciekł z powrotem do Paryża i zmusił Ludwika XVIII do opuszczenia tronu, zaczynając od Setki Dni. Dawni członkowie Koalicji utworzyli Siódmą Koalicję, a książę Wellington z Wielkiej Brytanii pokonał Napoleona ponownie w bitwie pod Waterloo z pomocą Prusów w 1815 roku. Ludwik XVIII powrócił na tron i rozpoczęła się druga rekonstrukcja.