Ludwik XVIII (1755- 1824), był królem Francji od kwietnia 1814 do marca 1815 i ponownie od lipca 1815 do września 1824.

Został królem w wyniku restauracji monarchii przez Burbonów po obaleniu NapoleonaI. Rządził monarchią konstytucyjną, co oznacza, że nie był głównym przywódcą swojego rządu. Jednak w przeciwieństwie do niektórych monarchów konstytucyjnych, miał pewien wpływ na politykę.

Urodzony w Wersalu, był bratem Ludwika XVI francuskiego i we wczesnym okresie życia znany był jako Comte de Provence. Po wybuchu rewolucjifrancuskiej w 1789 r. pozostał w Paryżu, ale dwa lata później uciekł do Belgii. Po egzekucji Ludwika XVI w 1793 r. i śmierci syna Ludwika XVI w 1795 r. nazywał się Ludwikiem XVIII. Żył jako wygnaniec w różnych krajach europejskich, aż po pierwszej abdykacji Napoleona w 1814 r. został królem. Gdy Napoleon powrócił do władzy w 1815 r., Ludwik ponownie uciekł do Belgii, ale jeszcze w tym samym roku został przywrócony na tron po ostatecznej klęsce Napoleona pod Waterloo. Pozostał na tronie do swojej śmierci w 1824 r.