Ekonomista i teoretyk polityki Friedrich Hayek poznał Misesa, gdy pracował jako jego podwładny w biurze rządowym zajmującym się zadłużeniem Austrii po I wojnie światowej. Hayek pisał: "Tam poznałem go głównie jako niesamowicie skutecznego kierownika, człowieka, który - jak mówiono o Johnie Stuarcie Millu - ponieważ wykonuje normalną pracę w ciągu dwóch godzin, zawsze ma czyste biurko i czas na rozmowę o czymkolwiek. Poznałem go jako jednego z najlepiej wykształconych i poinformowanych ludzi, jakich kiedykolwiek znałem...". s219 Rozwinięcie przez Hayeka teoretycznej pracy Misesa na temat cyklu koniunkturalnego przyniosło mu później Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii w 1974 roku (wspólnie ze szwedzkim ekonomistą Gunnarem Myrdalem). s68
W 1934 r. Mises opuścił Austrię i udał się do Genewy w Szwajcarii, gdzie do 1940 r. był profesorem w Instytucie Studiów Międzynarodowych. Obawiając się, że Niemcy mogą przejąć kontrolę nad Szwajcarią, w 1940 r. Mises opuścił Europę i wyemigrował do Nowego Jorku. Tam został profesorem wizytującym na Uniwersytecie Nowojorskim. Stanowisko to piastował od 1945 roku aż do przejścia na emeryturę w 1969 roku. Nie był zatrudniony przez uniwersytet, ale finansowany przez biznesmenów. Przez część tego okresu Mises pracował nad kwestiami walutowymi. W 1947 r. Mises został jednym z członków założycieli Mont Pelerin Society.
Mimo ucieczki z Europy, Misesowi przypisuje się wpływową rolę w gospodarczej odbudowie Europy po II wojnie światowej dzięki jego zawodowym relacjom z Ludwigiem Erhardem, Charlesem de Gaulle'em i Luigim Einaudim.
Bez kompromisów
W wywiadzie z 1978 roku Friedrich Hayek powiedział o książce Misesa "Socjalizm":
"Z początku wszyscy mieliśmy wrażenie, że strasznie przesadzał, a nawet miał obraźliwy ton. Widzicie, zranił wszystkie nasze najgłębsze uczucia, ale stopniowo przekonał nas do siebie, chociaż przez długi czas musiałem - po prostu nauczyłem się, że zazwyczaj miał rację w swoich wnioskach, ale nie byłem całkowicie zadowolony z jego argumentacji".
Po jego śmierci jego żona zacytowała fragment, który Mises napisał o Benjaminie Andersonie, i powiedziała, że najlepiej opisuje on osobowość samego Misesa: "Jego najznamienitszymi cechami były nieugięta uczciwość, niewzruszona szczerość. Nigdy się nie poddawał. Zawsze swobodnie wyrażał [mówił] to, co uważał za prawdę. Gdyby był gotów stłumić lub tylko złagodzić swoją krytykę popularnej, ale nieodpowiedzialnej polityki, oferowano by mu najbardziej wpływowe stanowiska i urzędy. Ale on nigdy nie poszedł na kompromis".
