Taínos byli rdzenną ludnością, która żyła w obu Amerykach przed przybyciem Kolumba. Pochodzili z karaibskiego wybrzeża Ameryki Południowej. Około 1200 r. n.e. przenieśli się na północ, na łańcuch wysp Małych Antyli i Wielkich Antyli.

Kiedy Krzysztof Kolumb przybył do obu Ameryk, Taínos żyli na Bahamach, Wielkich Antylach (Kuba, Jamajka, Hispaniola i Puerto Rico) oraz na niektórych wyspach północnych Małych Antyli. Ich kultura różniła się od kultury Arawaków (innej grupy tubylczej Ameryki Południowej). Byli oni pierwszymi ludźmi, których Hiszpanie spotkali w obu Amerykach.