Smilodon był rodzajem kota szablozębnego. Istniały trzy gatunki. Smilodon gracilis (lub S. fragilis) był przodkiem, mniejszym gatunkiem (2,5 do 0,5 miliona lat temu).

Smilodon populator (1 mya do 10 kya) był dużym, ciężkim gatunkiem z wschodniej części Ameryki Południowej. Miał 1,2 m wysokości przy ramieniu i średnio 2,1 m (83 cale) długości. Szacuje się, że ważył od 220 do 400 kg, co czyni go jednym z najcięższych znanych kotowatych. Jego górne kły osiągały 28 cm (11 cali) i wystawały do 17 cm (6,7 cala) z górnej szczęki.

Smilodon fatalis (lub S. californicus; 1,6 mya do 10 000 lat temu) był słynnym kotem znanym z wyrobiska smoły Rancho La Brea w Los Angeles. Smoła, przypominająca nieco asfalt, dostarczyła około miliona kości ssaków z późnego plejstocenu, z czego 162 000 kości pochodzi od Smilodona, reprezentującego być może 1200 osobników. Kot był mniej więcej wielkości samicy lwa, ale ważył więcej, być może 200 kg. Miał około 1 metra wysokości w ramionach.