Pingwin cesarski (Aptenodytes forsteri) — największy pingwin Antarktydy
Poznaj pingwina cesarskiego — największego mieszkańca Antarktydy: 1,1 m, do 45 kg, unikatowe składanie jaj na lodzie, czarno-białe z złotymi akcentami.
Pingwin cesarski (Aptenodytes forsteri) to pingwin, który żyje na Antarktydzie. Jest najwyższym i najcięższym pingwinem. Są to jedyne ptaki, które mogą składać jaja na lodzie.
Pingwiny cesarskie mają około 1,1 m (4 stopy) wysokości, ważą do 45 kg (99 lb), a ich rozpiętość skrzydeł wynosi 30 cali (76 cm). Pingwiny cesarskie są czarno-białe jak wszystkie pingwiny, a boki ich szyi i klatki piersiowej są złote.
Wygląd i cechy charakterystyczne
Pingwin cesarski ma krępą, opływową sylwetkę przystosowaną do pływania. Dorosłe osobniki mają czarne grzbiety i białe brzuchy; charakterystyczne są także żółto‑złote plamy po bokach szyi oraz pomarańczowo‑żółte przebarwienia przy dziobie. Pióra są gęste i wodoodporne, a pod nimi znajduje się warstwa tłuszczu izolująca przed mrozem.
Dieta i sposób polowania
Głównym pokarmem pingwinów cesarskich są ryby, zwłaszcza drobne gatunki antarktyczne, a także kryl i kalmary. Polują pod wodą, nurkując na znaczne głębokości i pozostając pod powierzchnią przez dłuższy czas — potrafią zanurzyć się na setki metrów i przebywać bez powietrza przez kilkanaście minut. Dzięki temu mogą sięgać po zdobycz niedostępną dla wielu innych drapieżników morskich.
Rozmnażanie i opieka nad młodymi
Sezon lęgowy pingwinów cesarskich jest wyjątkowy — odbywa się w środku antarktycznej zimy. Samica składa jedno jajo i przekazuje je samcowi, który umieszcza jajko na swoich stopach i okrywa fałdem skórnym (tzw. woreczkiem lęgowym). Samiec wysiaduje jajo przez około 65 dni, nie jedząc przez cały ten czas, polegając na zapasach tłuszczu. Samica w tym czasie wraca do morza, by zdobywać pokarm.
Po wykluciu pisklęta mają miękkie, szare puchowe upierzenie i przez pierwsze tygodnie są opiekowane głównie przez ojców. W miarę rozwoju młode łączą się w tzw. „żłobki” (crèches), które dają im lepszą ochronę przed zimnem i drapieżnikami, gdy oboje rodzice chodzą na połów.
Przystosowania do ekstremalnego środowiska
- Izolacja termiczna: gęste pióra i gruba warstwa tłuszczu chronią przed bardzo niskimi temperaturami.
- Huddling: stłoczenie w dużych grupach pozwala samcom na wymianę miejsc — te na zewnętrznych krawędziach osłaniają te wewnątrz, co zmniejsza utratę ciepła.
- Efektywne pływanie: opływowy kształt ciała i silne płetwy umożliwiają szybkie i wytrzymałe pływanie podczas polowań.
- Fizjologia: mechanizmy takie jak wymiana ciepła w naczyniach krwionośnych zapobiegają nadmiernemu wychłodzeniu kończyn.
Gatunki drapieżników i zagrożenia
Naturalnymi drapieżnikami dorosłych pingwinów cesarskich są m.in. orki i foki (np. foka leopardia). Jaja i pisklęta atakowane są przez ptaki padlinożerne, takie jak mewy i skuas. Największym długoterminowym zagrożeniem dla populacji jest jednak zmiana klimatu — topnienie lodu morskiego i zmiany w dostępności pożywienia wpływają na powodzenie lęgów i przeżywalność młodych.
Status ochronny i ochrona
Pingwin cesarski jest objęty międzynarodową ochroną, a jego stan oceniany jest przez organizacje zajmujące się ochroną przyrody. Główne działania ochronne koncentrują się na monitorowaniu populacji, ochronie środowiska morskiego oraz badaniach wpływu zmian klimatu na ekosystemy antarktyczne.
Ciekawostki
- Pingwin cesarski jest jedynym gatunkiem pingwina, który rozmnaża się w pełni na lodzie kontynentalnym podczas antarktycznej zimy.
- Mimo że nosi nazwę „skrzydła”, jego płetwy są przystosowane do pływania, nie do lotu.
- Pingwiny cesarskie potrafią przebywać długie dystanse pieszo, przemieszczając się między koloniami lęgowymi a miejscami połowów.
- Średnia długość życia w naturze wynosi zwykle kilkanaście lat; niektóre osobniki dożywają około 20 lat lub więcej.
Jajko
Życie
Zjadają głównie skorupiaki, takie jak kryl, i ryby, ale także głowonogi, takie jak kałamarnice, mątwy i ośmiornice.
Pingwiny cesarskie żyją w najzimniejszym klimacie na Ziemi. Na lodach Antarktydy temperatura może spaść nawet do -140 stopni Fahrenheita (-95,6 °C). Rozmnażają się na początku antarktycznej zimy (marzec i kwiecień), na lodzie wokół całego kontynentu antarktycznego. Żyją w dużych grupach, zwanych koloniami, które mogą liczyć nawet do 20 000 ptaków. Tulą się blisko siebie, aby utrzymać ciepło. Pingwiny cesarskie żyją około 20 lat, choć niektóre z nich dożywają nawet 40 lat.
Kształt ich ciała pomaga im przetrwać. Mają krótkie skrzydła, które pomagają im pływać i nurkować do 900 stóp (274 m), aby złapać większe ryby. Najgłębsze zanotowane nurkowanie to 525 m (1,722 ft). Mogą pływać do 15 km/h (9 mph) przez krótki czas, co pozwala im uciec przed ich głównym wrogiem, foką lamparcią. Mogą pozostać ciepłe, ponieważ mają grubą warstwę tranu. Warstwa puchowych piór zatrzymuje powietrze, które utrzymuje ciepło ciała w i zimne powietrze i wodę na zewnątrz. Mają również duże ilości oleju ciała, które pomagają w utrzymaniu ich suchość w wodzie.
Podczas gdy w wodzie są bardzo szybkie, na lądzie mogą chodzić bardzo wolno. Na lodzie mogą leżeć na brzuchu i używać skrzydeł do ślizgania się po nim, jak sanki.
Hodowla
Pingwiny cesarskie spędzają większość czasu w wodzie, przypływając do brzegu, aby się rozmnażać. Na lodzie nie ma nic, z czego można by zrobić gniazdo, więc po tym, jak samica złoży zimą jedno jajo, samiec kładzie je na nogach, aby utrzymać ciepło do wiosny. To może być od 65 do 75 dni. On ma specjalny fałd skóry na brzuchu, który może złożyć i przykryć jajo, aby utrzymać je w cieple. Jest to trudne działanie, aby zamienić jajo z samicy na samca; jeśli siedzi zbyt długo na lodzie, to zamarznie. Nie je w tym czasie i może stracić do połowy swojej wagi. Aby utrzymać ciepło, wszystkie samce pingwinów tulą się do siebie. Te na zewnątrz grupy powoli przesuwają się do środka; grupa jest w ciągłym ruchu i może przemieścić się nawet o 200 m (219 yd) w ciągu 24 godzin. Samica wraca na wiosnę, kiedy wykluwa się jajo, podczas gdy samiec wraca do morza, aby się posilić, ale wraca, aby pomóc w opiece nad pisklęciem. Pisklę balansuje na nogach swoich rodziców przez około 50 dni, aż stanie się wystarczająco silne, aby przetrwać zimno.
Happy Feet
Australijski film Happy Feet został oparty na historii Mumble, pingwina cesarskiego, który nie jest w stanie śpiewać i zdobyć partnera, ponieważ został pozostawiony na zbyt długo na lodzie, gdy jeszcze jajko, ale może tańczyć bardzo dobrze, stąd nazwa.
Pytania i odpowiedzi
P: Jak nazywa się gatunek pingwina?
O: Gatunek pingwina nazywa się Pingwin Cesarski (Aptenodytes forsteri).
P: Jak wysokie i ciężkie są pingwiny cesarskie?
A: Pingwiny cesarskie mają około 1,1 m wzrostu i ważą do 45 kg.
P: Jakiego koloru są pingwiny cesarskie?
O: Pingwiny cesarskie są czarno-białe, ze złotymi bokami na szyi i klatce piersiowej.
P: Czy potrafią nurkować głębiej niż inne ptaki?
O: Tak, pingwiny cesarskie potrafią nurkować głębiej niż jakiekolwiek inne ptaki, w tym również pingwiny.
P: Ile dorosłych pingwinów cesarskich żyje na Antarktydzie?
O: Na Antarktydzie żyje około 595 000 dorosłych pingwinów cesarskich.
P: Czy budują gniazda lub składają jaja na lodzie?
O: Nie, nie budują gniazd, lecz składają jaja na lodzie poprzez nogi.
P: Czy jest jakaś specjalna technika pływania, którą stosują cesarki?
O: Tak, podobnie jak inne pingwiny, cesarskie wyskakują w powietrze podczas pływania, co nazywa się morświnizmem.
Przeszukaj encyklopedię