W wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 1976 roku, które odbyły się 2 listopada, rywalizowali były Gubernator Georgia Jimmy Carter (Partia Demokratyczna) oraz urzędujący Prezydent Gerald Ford (Partia Republikańska).
Wynik: Jimmy Carter wygrał wybory, zdobywając 297 głosów elektorskich; Urzędujący prezydent Gerald Ford otrzymał 240 głosów elektorskich. Jeden niewierny elektor z Waszyngtonu oddał głos na Ronalda Reagana, który później zwyciężył w kolejnych wyborach w 1980 roku. W głosowaniu powszechnym Carter uzyskał około 40 831 881 głosów (ok. 50,1%), a Ford 39 148 634 głosów (ok. 48,0%).
Tło polityczne i kampania
Wybory te odbywały się w atmosferze politycznej odbudowy po rezygnacji prezydenta Richarda Nixona w 1974 roku w związku ze skandalem Watergate. Gerald Ford objął urząd po Nixonie i już wcześniej spotkał się z krytyką za udzielenie mu amnestii (pardon), co osłabiło jego popularność.
Jimmy Carter prowadził kampanię jako „człowiek spoza Waszyngtonu” — postulował uczciwość, odnowę instytucji i walkę z korupcją. Jego kandydatem na wiceprezydenta był Walter Mondale. Ford natomiast musiał się zmierzyć z problemami gospodarczymi (wysoka inflacja, bezrobocie i stagflacja) oraz z wewnętrznym podziałem w partii republikańskiej, zwłaszcza po dobrze obsadzonej rywalizacji w prawyborach z Ronem Reaganem. Debaty telewizyjne miały duże znaczenie; Fordowi przypięto m.in. głośną wpadkę dotyczącą jego słów o sytuacji w Europie Wschodniej, co wykorzystali przeciwnicy.
Mapa wyborcza i znaczenie
Wynik odzwierciedlał złożone podziały geograficzne i polityczne: Carter uzyskał silne poparcie na Południu oraz zyskał część stanów północno‑wschodnich, podczas gdy Ford wygrał w wielu stanach zachodnich i środkowo‑zachodnich. Była to jedna z ostatnich dużych kampanii, w których kandydat demokratyczny odniósł znaczący sukces na tradycyjnie południowych obszarach — w kolejnych dekadach Amerykański Południe stopniowo przesuwało się na korzyść Republikanów.
Dziedzictwo
Zwycięstwo Cartera zakończyło okres natychmiastowego kryzysu zaufania spowodowanego Watergate, ale jego prezydentura została utrudniona przez problemy gospodarcze i międzynarodowe, co ostatecznie doprowadziło do porażki w kolejnych wyborach w 1980 roku. Wybory z 1976 roku są pamiętane jako moment powrotu do politycznej normalności po skandalu Watergate, ale jednocześnie jako zapowiedź przesunięć politycznych, które ukształtowały amerykański krajobraz partyjny w następnych dekadach.
