Wozzeck to opera austriackiego kompozytora Albana Berga (1885-1935). Została skomponowana w latach 1914-1922 i po raz pierwszy wykonana w 1925 roku.

Berg napisał tę operę przed okresem, w którym stosował serializm w swoich utworach. Jego nauczyciel Schoenberg nie opracował jeszcze systemu dwunastu tonów. Muzyka Wozzecka ma w tradycji Mahlera zarówno muzykę tonalną, jak i atonalną (muzykę, która nie opiera się na żadnej tonacji) oraz melodie oparte na całej skali barw. Muzyka ta brzmiała bardzo nowocześnie w czasie, gdy była pisana. Berg pisze też dla głosów w nietypowy sposób: czasem muszą one mówić półgłosem, półśpiewem (nazywa się to Sprechgesang).

Opera oparta jest na sztuce Woyzeck niemieckiego dramaturga Georga Büchnera. Woyzeck był niezwykłym dramatem, ponieważ zamiast być opowieścią o kimś ważnym, takim jak król czy bóg, był o biednym człowieku, który nie jest zbyt bystry, jest zastraszany i nadużywany przez innych ludzi. Kiedy Berg napisał tę operę prawie sto lat później, była to wciąż niezwykła historia dla opery. Bohaterowie w operach byli zazwyczaj ważnymi ludźmi, podczas gdy ludzie pracujący często mieli partie komiczne: często byli służącymi. Ale Wozzeck jest prostym człowiekiem, który nie może pomóc w tym, co się z nim dzieje. W dramacie nazywa się to czasem "antybohaterem".