Święty: znaczenie, role i różnice między tradycjami religijnymi

Wiele religii używa idei "świętego", aby uhonorować ludzi, np. święci hinduscy. Jeśli dana osoba jest uważana za świętą, bez względu na to, do jakiej religii należy, zazwyczaj jest to:

1. Bardzo dobry człowiek
2. Bardzo dobry nauczyciel
3. Potrafi czynić cuda
4. Potrafi modlić się w imieniu wiernych
5. Życie bez wielu rzeczy materialnych lub wygód
6. Znający się na rzeczach świętych

Wiele religii używa idei "świętego", aby uhonorować ludzi, np. święci hinduscy. Jeśli dana osoba jest uważana za świętą, bez względu na to, do jakiej religii należy, zazwyczaj jest to:

1. Bardzo dobry człowiek
2. Bardzo dobry nauczyciel
3. Potrafi czynić cuda
4. Potrafi modlić się w imieniu wiernych
5. Życie bez wielu rzeczy materialnych lub wygód
6. Znający się na rzeczach świętych

Anglikanizm

W Wspólnocie Anglikańskiej i w Kontynuacji Ruchu Anglikańskiego święty to osoba, która w powszechnej opinii została wyniesiona do rangi osoby świętej. Święci są postrzegani jako wzory świętości, które należy naśladować, oraz jako "obłok świadków", którzy umacniają i zachęcają wierzącego podczas jego duchowej podróży (Hbr 12:1). Oficjalna polityka anglikańska uznaje istnienie świętych w niebie.

Wschodnie prawosławie

We Wschodnim Kościele Ortodoksyjnym świętym jest każdy, kto jest w Niebie, niezależnie od tego, czy jest rozpoznawany tu na ziemi, czy nie. Oznacza to, że Adam i Ewa, Mojżesz oraz różni prorocy (z wyjątkiem aniołów i archaniołów) otrzymali tytuł "świętego". W Kościele Prawosławnym świętość odnosi się do bliskości z Bogiem.

Luteranizm

W Kościele Luterańskim wszyscy chrześcijanie, zarówno w niebie jak i na ziemi, są uważani za świętych. Jednak Kościół nadal uznaje i czci niektórych świętych, w tym niektórych świętych czczonych przez Kościół katolicki.

Metodyzm

Chociaż metodyści jako całość nie praktykują patronatu ani czci świętych, to jednak czczą i podziwiają ich. Metodyści wierzą, że wszyscy chrześcijanie są świętymi, ale najczęściej używają tego terminu w odniesieniu do osób związanych z Biblią, przywódców chrześcijańskich i męczenników za wiarę. Wiele kościołów metodystycznych nosi imiona świętych, takich jak Dwunastu Apostołów, John Wesley, itp.

Mormoni (Święci w Dniach Ostatnich)

Przekonania w Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (Kościół LDS) w odniesieniu do świętych są bliskie przekonaniom wiary protestanckiej. W Nowym Testamencie świętymi są wszyscy ci, którzy zostali ochrzczeni. "W Dniach Ostatnich" odnosi się do doktryny, że członkowie żyją w "dniach ostatnich", przed powtórnym przyjściem Chrystusa. Dlatego członkowie są często określani jako "Święci w Dniach Ostatnich" lub "LDS", a między sobą jako "Święci".

Oriental Orthodox

Syryjsko-prawosławny, Koptyjski Kościół Ortodoksyjny Aleksandrii, Etiopski Kościół Ortodoksyjny, Erytrejski Kościół Ortodoksyjny, Malankarski Ortodoksyjny Kościół Syryjski i Ormiański Kościół Apostolski akceptują istnienie świętych, ale oficjalnie uznają ich na swój własny sposób. Na przykład papież Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego Aleksandrii kanonizuje świętych za zgodą Świętego Synodu tego kościoła. Wymogiem koptyjskiej wiary ortodoksyjnej jest to, że od śmierci świętego do jego kanonizacji musi upłynąć co najmniej 50 lat, a koptyjski ortodoksyjny papież musi przestrzegać tej zasady.

Inne grupy chrześcijańskie

Istnieją grupy, które nie akceptują idei obcowania świętych. Niektórzy wierzą, że wszyscy zmarli są pogrążeni we śnie duszy aż do ostatecznego zmartwychwstania w Dniu Sądu Ostatecznego. Inni wierzą, że zmarli udają się do raju lub Tartaru, aby oczekiwać na dzień, w którym żywi i umarli zostaną osądzeni. Niektóre grupy nie wierzą, że zmarli mają jakikolwiek związek z żywymi.

Protestantyzm

W wielu kościołach protestanckich słowo "święty" jest używane bardziej ogólnie w odniesieniu do każdego, kto jest chrześcijaninem. Jest to podobne do licznych odniesień Pawła w Nowym Testamencie Biblii. W ten sposób każdy, kto znajduje się w Ciele Chrystusa (każdy chrześcijanin) jest "świętym" z powodu swojej relacji z Chrystusem Jezusem. Wielu protestantów uważa modlitwy do świętych za bałwochwalstwo, ponieważ wierzą oni, że modlitwy powinny być kierowane tylko do samego Boga.

rzymski katolicyzm

Jedna z rzymskokatolickich stron internetowych podaje, że "istnieje ponad 10.000 nazwanych świętych i beatyfikowanych, pochodzących z historii, Martyrologium Rzymskiego i źródeł prawosławnych, ale nie ma ostatecznej liczby osób".

Ks. Alban Butler opublikował Żywoty Świętych w 1756 r., zawierające 1.486 świętych. Najnowsze wydanie tego dzieła zawiera żywoty 2.565 świętych. Monsignor Robert Sarno, urzędnik watykańskiej Kongregacji do Spraw Świętych, powiedział, że nie można określić dokładnej liczby świętych.

Kościół katolicki naucza, że nie czyni nikogo świętym. Zamiast tego, rozpoznaje świętego. W Kościele, tytuł świętego odnosi się do osoby, która została kanonizowana (oficjalnie uznana) przez Kościół Katolicki i dlatego uważa się, że jest w niebie.

Ponieważ Kościół wierzy, że wszyscy ludzie w niebie są świętymi, uważa się, że w niebie jest wielu ludzi, którzy nie zostali oficjalnie ogłoszeni świętymi. Czasami słowa "święty" używa się w odniesieniu do chrześcijan wciąż żyjących na ziemi.

Czczenie świętych, po łacinie cultus, czyli "kult świętych", opisuje nabożeństwo do konkretnego świętego lub świętych. Czasami nazywa się to "czcią", ale tylko w starym znaczeniu "oddawać cześć lub szacunek". Według Kościoła Katolickiego, Boski Kult jest właściwie zarezerwowany tylko dla Boga, a nigdy dla świętych. Świętych można prosić o pomoc, tak jak można prosić kogoś na ziemi o modlitwę za siebie.

Święty może być patronem jakiejś sprawy lub zawodu, może też być wzywany przeciwko określonym chorobom lub nieszczęściom, czasem na mocy zwyczaju powszechnego, a czasem oficjalnych wypowiedzi Magisterium. Uważa się, że święci nie mają własnej mocy, lecz tylko tę, którą daje im Bóg.

Stać się świętym

Osoba, która jest postrzegana jako bardzo święta, może zostać ogłoszona świętą w wyniku formalnego procesu, zwanego kanonizacją. Formalna kanonizacja jest procesem długotrwałym, często trwającym wiele lat, a nawet wieków. Pierwszym krokiem w tym procesie jest badanie życia kandydata, podjęte przez eksperta. Następnie raport na temat kandydata jest przekazywany biskupowi miejsca, gdzie przeprowadza się dalsze badania. Następnie jest on przesyłany do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.

Jeśli wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie, osoba może otrzymać tytuł "Czcigodny". Dalsze badania mogą doprowadzić do beatyfikacji kandydata i nadania mu tytułu "Błogosławionego". Aby zostać formalnie ogłoszonym świętym, wymagane są przynajmniej dwa ważne cuda. Cuda te muszą mieć miejsce po śmierci kandydata. Wreszcie, gdy wszystko to jest już dokonane, papież kanonizuje świętego.

Po ogłoszeniu danej osoby świętą, jej ciało jest uważane za święte. Szczątki świętych nazywane są świętymi relikwiami i są zazwyczaj używane w kościołach. Rzeczy osobiste świętych mogą być również używane jako relikwie. Niektórzy święci mają symbol, który reprezentuje ich życie.

Anglikanizm

W Wspólnocie Anglikańskiej i w Kontynuacji Ruchu Anglikańskiego święty to osoba, która w powszechnej opinii została wyniesiona do rangi osoby świętej. Święci są postrzegani jako wzory świętości, które należy naśladować, oraz jako "obłok świadków", którzy umacniają i zachęcają wierzącego podczas jego duchowej podróży (Hbr 12:1). Oficjalna polityka anglikańska uznaje istnienie świętych w niebie.

Wschodnie prawosławie

We Wschodnim Kościele Ortodoksyjnym świętym jest każdy, kto jest w Niebie, niezależnie od tego, czy jest rozpoznawany tu na ziemi, czy nie. Oznacza to, że Adam i Ewa, Mojżesz oraz różni prorocy (z wyjątkiem aniołów i archaniołów) otrzymali tytuł "świętego". W Kościele Prawosławnym świętość odnosi się do bliskości z Bogiem.

Luteranizm

W Kościele Luterańskim wszyscy chrześcijanie, zarówno w niebie jak i na ziemi, są uważani za świętych. Jednak Kościół nadal uznaje i czci niektórych świętych, w tym niektórych świętych czczonych przez Kościół katolicki.

Metodyzm

Chociaż metodyści jako całość nie praktykują patronatu ani czci świętych, to jednak czczą i podziwiają ich. Metodyści wierzą, że wszyscy chrześcijanie są świętymi, ale najczęściej używają tego terminu w odniesieniu do osób związanych z Biblią, przywódców chrześcijańskich i męczenników za wiarę. Wiele kościołów metodystycznych nosi imiona świętych, takich jak Dwunastu Apostołów, John Wesley, itp.

Mormoni (Święci w Dniach Ostatnich)

Przekonania w Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (Kościół LDS) w odniesieniu do świętych są bliskie przekonaniom wiary protestanckiej. W Nowym Testamencie świętymi są wszyscy ci, którzy zostali ochrzczeni. "W Dniach Ostatnich" odnosi się do doktryny, że członkowie żyją w "dniach ostatnich", przed powtórnym przyjściem Chrystusa. Dlatego członkowie są często określani jako "Święci w Dniach Ostatnich" lub "LDS", a między sobą jako "Święci".

Oriental Orthodox

Syryjsko-prawosławny, Koptyjski Kościół Ortodoksyjny Aleksandrii, Etiopski Kościół Ortodoksyjny, Erytrejski Kościół Ortodoksyjny, Malankarski Ortodoksyjny Kościół Syryjski i Ormiański Kościół Apostolski akceptują istnienie świętych, ale oficjalnie uznają ich na swój własny sposób. Na przykład papież Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego Aleksandrii kanonizuje świętych za zgodą Świętego Synodu tego kościoła. Wymogiem koptyjskiej wiary ortodoksyjnej jest to, że od śmierci świętego do jego kanonizacji musi upłynąć co najmniej 50 lat, a koptyjski ortodoksyjny papież musi przestrzegać tej zasady.

Inne grupy chrześcijańskie

Istnieją grupy, które nie akceptują idei obcowania świętych. Niektórzy wierzą, że wszyscy zmarli są pogrążeni we śnie duszy aż do ostatecznego zmartwychwstania w Dniu Sądu Ostatecznego. Inni wierzą, że zmarli udają się do raju lub Tartaru, aby oczekiwać na dzień, w którym żywi i umarli zostaną osądzeni. Niektóre grupy nie wierzą, że zmarli mają jakikolwiek związek z żywymi.

Protestantyzm

W wielu kościołach protestanckich słowo "święty" jest używane bardziej ogólnie w odniesieniu do każdego, kto jest chrześcijaninem. Jest to podobne do licznych odniesień Pawła w Nowym Testamencie Biblii. W ten sposób każdy, kto znajduje się w Ciele Chrystusa (każdy chrześcijanin) jest "świętym" z powodu swojej relacji z Chrystusem Jezusem. Wielu protestantów uważa modlitwy do świętych za bałwochwalstwo, ponieważ wierzą oni, że modlitwy powinny być kierowane tylko do samego Boga.

rzymski katolicyzm

Jedna z rzymskokatolickich stron internetowych podaje, że "istnieje ponad 10.000 nazwanych świętych i beatyfikowanych, pochodzących z historii, Martyrologium Rzymskiego i źródeł prawosławnych, ale nie ma ostatecznej liczby osób".

Ks. Alban Butler opublikował Żywoty Świętych w 1756 r., zawierające 1.486 świętych. Najnowsze wydanie tego dzieła zawiera żywoty 2.565 świętych. Monsignor Robert Sarno, urzędnik watykańskiej Kongregacji do Spraw Świętych, powiedział, że nie można określić dokładnej liczby świętych.

Kościół katolicki naucza, że nie czyni nikogo świętym. Zamiast tego, rozpoznaje świętego. W Kościele, tytuł świętego odnosi się do osoby, która została kanonizowana (oficjalnie uznana) przez Kościół Katolicki i dlatego uważa się, że jest w niebie.

Ponieważ Kościół wierzy, że wszyscy ludzie w niebie są świętymi, uważa się, że w niebie jest wielu ludzi, którzy nie zostali oficjalnie ogłoszeni świętymi. Czasami słowa "święty" używa się w odniesieniu do chrześcijan wciąż żyjących na ziemi.

Czczenie świętych, po łacinie cultus, czyli "kult świętych", opisuje nabożeństwo do konkretnego świętego lub świętych. Czasami nazywa się to "czcią", ale tylko w starym znaczeniu "oddawać cześć lub szacunek". Według Kościoła Katolickiego, Boski Kult jest właściwie zarezerwowany tylko dla Boga, a nigdy dla świętych. Świętych można prosić o pomoc, tak jak można prosić kogoś na ziemi o modlitwę za siebie.

Święty może być patronem jakiejś sprawy lub zawodu, może też być wzywany przeciwko określonym chorobom lub nieszczęściom, czasem na mocy zwyczaju powszechnego, a czasem oficjalnych wypowiedzi Magisterium. Uważa się, że święci nie mają własnej mocy, lecz tylko tę, którą daje im Bóg.

Stać się świętym

Osoba, która jest postrzegana jako bardzo święta, może zostać ogłoszona świętą w wyniku formalnego procesu, zwanego kanonizacją. Formalna kanonizacja jest procesem długotrwałym, często trwającym wiele lat, a nawet wieków. Pierwszym krokiem w tym procesie jest badanie życia kandydata, podjęte przez eksperta. Następnie raport na temat kandydata jest przekazywany biskupowi miejsca, gdzie przeprowadza się dalsze badania. Następnie jest on przesyłany do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.

Jeśli wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie, osoba może otrzymać tytuł "Czcigodny". Dalsze badania mogą doprowadzić do beatyfikacji kandydata i nadania mu tytułu "Błogosławionego". Aby zostać formalnie ogłoszonym świętym, wymagane są przynajmniej dwa ważne cuda. Cuda te muszą mieć miejsce po śmierci kandydata. Wreszcie, gdy wszystko to jest już dokonane, papież kanonizuje świętego.

Po ogłoszeniu danej osoby świętą, jej ciało jest uważane za święte. Szczątki świętych nazywane są świętymi relikwiami i są zazwyczaj używane w kościołach. Rzeczy osobiste świętych mogą być również używane jako relikwie. Niektórzy święci mają symbol, który reprezentuje ich życie.

Słowo "święty" jest używane nie tylko przez chrześcijaństwo. W wielu religiach istnieją ludzie, którzy zostali uznani za tych, którzy osiągnęli najwyższe cele nauczania religijnego. W języku angielskim termin saint jest często używany do tłumaczenia tej idei z wielu religii świata.

Diaspora afrykańska

Kubańska Santería, haitańskie Vodou, brazylijskie Umbanda i Candomblé, i inne podobne synkretyczne religie zaadoptowały katolickich świętych, lub przynajmniej ich wizerunki, i zaaplikowały im swoje własne duchy/bóstwa. Są oni czczeni w kościołach (gdzie pojawiają się jako święci) i na festiwalach religijnych, gdzie pojawiają się jako bóstwa. Nazwa santería była pierwotnie negatywnym określeniem dla tych, których kult świętych odbiegał od norm katolickich.

Buddyzm

Buddyści darzą szczególnym szacunkiem Arhatów^[] i Arahantów^[], jak również Bodhisattwów i Buddów. ^[]

Dyskordianizm

W dyskordianizmie każdy, żywy lub martwy, a nawet wszystko może zostać nazwane świętym. Każdy może kanonizować cokolwiek lub kogokolwiek innego, ponieważ każdy, czy jest tego świadomy czy nie, jest papieżem w POEE. Dzieje się tak dlatego, że "moralna doskonałość nie jest konieczna do świętości dyskordiańskiej. Trzeba tylko dużo cierpieć."

Hinduizm

Istnieją ludzie, którzy zostali opisani jako hinduscy święci, większość z nich została również bardziej szczegółowo określona terminami Sant, Mahatma, Paramahamsa, Swami, lub tytułami Sri lub Srila.

Islam

Arabskie słowo wali (arabski ولي, liczba mnoga Awliyā' أولياء) jest zwykle tłumaczone na angielski jako "Święty". Jednak wali nie powinno być mylone z chrześcijańską tradycją świętości. Ważny wczesny uczony sunnickich wierzeń islamskich, Ahmad ibn Muhammad al-Tahawi, wspomniał w swojej książce "Al-Aqidah At-Tahawiya":

Nie przedkładamy żadnego ze świętych mężów wśród Ummah nad któregokolwiek z Proroków, ale raczej mówimy, że każdy z Proroków jest lepszy niż wszyscy awliya' razem wzięci. Wierzymy w to, co wiemy o Karamat, cudach Awiliya' i w autentyczne historie o nich z wiarygodnych źródeł.

W przeciwieństwie do Proroków i Posłańców, awlija może być zarówno mężczyzną jak i kobietą. Jedną z najbardziej znanych świętych kobiet jest Rabi`a al-Adawiyya.

Powszechnie uważa się^[] w islamie, że świętym świętych jest Ali Ibn Abi Talib, kuzyn Mahometa. Wszystkie zakony sufickie wywodzą się z jego nauk. Ponadto wszyscy święci uważają go za swojego mistrza "Święty świętych".

W sufizmie, główni wali są uważani za mistrzów w sztuce duchowego oczyszczenia. Niektóre grupy w ramach islamu darzą Hadrata (dosłownie Obecność, tytuł sufickich świętych) szacunkiem.

Judaizm

Słowo cadyk, "sprawiedliwy", i związane z nim znaczenia, rozwijało się w myśli rabinicznej od talmudycznego przeciwstawienia go chasydowi ("pobożnemu"), poprzez jego eksplorację w literaturze etycznej, aż po spirytualizację w kabale. W judaizmie chasydzkim instytucja cadyka nabrała centralnego znaczenia.

Sikhizm

Koncepcja santa lub bhagata występuje w północnoindyjskiej myśli religijnej, w tym w sikhizmie. Postacie takie jak Kabir, Ravidas, Nanak i inni są powszechnie uważane za należące do tradycji Sant. Niektóre z ich mistycznych kompozycji zostały włączone do Guru Granth Sahib. Termin "Sant" jest nadal czasami luźno stosowany do żyjących osób w społeczności sikhijskiej i pokrewnych. ^[]

Słowo "święty" jest używane nie tylko przez chrześcijaństwo. W wielu religiach istnieją ludzie, którzy zostali uznani za tych, którzy osiągnęli najwyższe cele nauczania religijnego. W języku angielskim termin saint jest często używany do tłumaczenia tej idei z wielu religii świata.

Diaspora afrykańska

Kubańska Santería, haitańskie Vodou, brazylijskie Umbanda i Candomblé, i inne podobne synkretyczne religie zaadoptowały katolickich świętych, lub przynajmniej ich wizerunki, i zaaplikowały im swoje własne duchy/bóstwa. Są oni czczeni w kościołach (gdzie pojawiają się jako święci) i na festiwalach religijnych, gdzie pojawiają się jako bóstwa. Nazwa santería była pierwotnie negatywnym określeniem dla tych, których kult świętych odbiegał od norm katolickich.

Buddyzm

Buddyści darzą szczególnym szacunkiem Arhatów^[] i Arahantów^[], jak również Bodhisattwów i Buddów. ^[]

Dyskordianizm

W dyskordianizmie każdy, żywy lub martwy, a nawet wszystko może zostać nazwane świętym. Każdy może kanonizować cokolwiek lub kogokolwiek innego, ponieważ każdy, czy jest tego świadomy czy nie, jest papieżem w POEE. Dzieje się tak dlatego, że "moralna doskonałość nie jest konieczna do świętości dyskordiańskiej. Trzeba tylko dużo cierpieć."

Hinduizm

Istnieją ludzie, którzy zostali opisani jako hinduscy święci, większość z nich została również bardziej szczegółowo określona terminami Sant, Mahatma, Paramahamsa, Swami, lub tytułami Sri lub Srila.

Islam

Arabskie słowo wali (arabski ولي, liczba mnoga Awliyā' أولياء) jest zwykle tłumaczone na angielski jako "Święty". Jednak wali nie powinno być mylone z chrześcijańską tradycją świętości. Ważny wczesny uczony sunnickich wierzeń islamskich, Ahmad ibn Muhammad al-Tahawi, wspomniał w swojej książce "Al-Aqidah At-Tahawiya":

Nie przedkładamy żadnego ze świętych mężów pośród Ummah nad któregokolwiek z Proroków, ale raczej mówimy, że każdy z Proroków jest lepszy niż wszyscy awliya' razem wzięci. Wierzymy w to, co wiemy o Karamat, cudach Awiliya' i w autentyczne historie o nich z wiarygodnych źródeł.

W przeciwieństwie do Proroków i Posłańców, awlija może być zarówno mężczyzną jak i kobietą. Jedną z najbardziej znanych świętych kobiet jest Rabi`a al-Adawiyya.

Powszechnie uważa się^[] w islamie, że świętym świętych jest Ali Ibn Abi Talib, kuzyn Mahometa. Wszystkie zakony sufickie wywodzą się z jego nauk. Ponadto wszyscy święci uważają go za swojego mistrza "Święty świętych".

W sufizmie, główni wali są uważani za mistrzów w sztuce duchowego oczyszczenia. Niektóre grupy w ramach islamu darzą Hadrata (dosłownie Obecność, tytuł sufickich świętych) szacunkiem.

Judaizm

Słowo cadyk, "sprawiedliwy", i związane z nim znaczenia, rozwijało się w myśli rabinicznej od talmudycznego przeciwstawienia go chasydowi ("pobożnemu"), poprzez jego eksplorację w literaturze etycznej, aż po spirytualizację w kabale. W judaizmie chasydzkim instytucja cadyka nabrała centralnego znaczenia.

Sikhizm

Koncepcja santa lub bhagata występuje w północnoindyjskiej myśli religijnej, w tym w sikhizmie. Postacie takie jak Kabir, Ravidas, Nanak i inni są powszechnie uważane za należące do tradycji Sant. Niektóre z ich mistycznych kompozycji zostały włączone do Guru Granth Sahib. Termin "Sant" jest nadal czasami luźno stosowany do żyjących osób w społeczności sikhijskiej i pokrewnych. ^[]

• Ikona
• Patronka

• Ikona
• Patronka