Morze epikontynentalne: definicja, cechy, geneza i przykłady
Morze epikontynentalne (epiryczne) to płytkie morze rozciągające się nad częścią kontynentu. Artykuł omawia jego cechy, przyczyny powstawania, historyczne przykłady i znaczenie geologiczne.
Przegląd
Morze epikontynentalne, zwane także morzem epeirycznym lub śródlądowym w sensie geologicznym, to rozległa, relatywnie płytka masa wód morskich rozciągająca się nad częścią litosfery kontynentalnej. W odróżnieniu od głębokich basenów oceanicznych, morza te zajmują obszary o małej głębokości i często powstają w wyniku podniesienia poziomu mórz lub zapadania się litosfery kontynentalnej, tworząc duże, płytkie baseny na kontynencie.
Galeria obrazów
2 Obrazy
Cechy i procesy
Do charakterystycznych cech należą niewielka głębokość, szerokie powierzchnie szelfowe, intensywne osady sedymentacyjne i silne wpływy przybrzeżne. Ich występowanie zależy zwykle od kilku zjawisk: globalnych zmian poziomu mórz (wzrost eustatyczny) (eustaza), lokalnego obniżenia lub zapadania się basenu geologicznego, a także od tego, że zajmują obszar szelfu kontynentalnego (shelf). W takich warunkach morza epikontynentalne sprzyjają akumulacji piasków, mułów i węglanu wapnia oraz tworzeniu warstw bogatych w szczątki organizmów.
Przykłady historyczne i współczesne
W zapisie geologicznym znane są rozległe epikontynentalne morza: w okresie jury znaczną część Ameryki Północnej zajmowało tzw. Morze Sundance (Sundance Sea), a w kredzie rozciągało się rozległe Western Interior Seaway, które podzieliło kontynent na dwie części. Współcześnie przykładem płytkiego morza położonego na szelfie jest Morze Bałtyckie, natomiast Morze Północne choć nie jest morzem śródlądowym, leży na rozległym szelfie i ma cechy epeiryczne. W odniesieniu do kontynentów i paleogeografii warto też wspomnieć o znaczeniu tych mórz dla ewolucji linii brzegowej i dystrybucji osadów (Ameryka Północna) oraz o okresach kredowych (kreda).
Różnice i ciekawostki
Morza epikontynentalne bywają mylone z zamkniętymi morzami śródlądowymi; główną różnicą jest stopień połączenia z oceanem — epeiryczne zwykle komunikują się z otwartym oceanem, ale rozciągają się nad płytkim kontynentalnym podłożem. Przykładem jest Zatoka Hudson, będąca stosunkowo płytką zatoką (Hudson), w kontraście do głębokich basenów jak Zatoka Bengalska. Ogólnie takie morza znajdują się nad częścią płytszego podłoża kontynentalnego (półka kontynentalna) i charakteryzują się innym reżimem sedymentacyjnym niż otwarte oceany.
Znaczenie geologiczne i gospodarczed
Epikontynentalne morza mają duże znaczenie dla geologów i gospodarki: warstwy osadów tworzone w ich warunkach są często źródłem informacji o dawnych klimatach i poziomach mórz, a także mogą być pułapką dla węglowodorów i innych surowców. Badania tych systemów pomagają odtwarzać paleogeografię i procesy sedymentacyjne, a współczesne, płytkie morza wpływają na gospodarkę rybacką, żeglugę i ochronę środowiska. Dalsze informacje i odnośniki znajdziesz w literaturze i zasobach internetowych: przegląd, eustaza, procesy basenowe, przykłady kontynentalne, Sundance, Sundance (źródła), kredowe sekwencje, Western Interior Seaway, Morze Bałtyckie, Morze Północne, półka kontynentalna, Zatoka Hudson, Zatoka Bengalska, shelf i sedymenty.
Przykłady
Dorzecze Amazonki
Basen Amazonii pierwotnie opróżniony do Oceanu Spokojnego, gdy Ameryka Południowa i Afryka były częścią Gondwany.
Po rozpadzie Gondwany, Amazonka znalazła swoje wyjście zablokowane przez powstanie Andów około 15 milionów lat temu (mya). Rozwinęło się wielkie morze śródlądowe, niekiedy drenujące na północ przez dzisiejszą Wenezuelę, a następnie znalazło swoje obecne wschodnie ujście do południowego Atlantyku. Stopniowo to morze śródlądowe stawało się rozległym słodkowodnym jeziorem i mokradłami, gdzie osady spłaszczały jego profile, a mieszkańcy morza przystosowywali się do życia w wodach słodkich. Ponad 20 gatunków płaszczek, najbardziej zbliżonych do tych występujących na Oceanie Spokojnym, żyje dziś w wodach słodkowodnych Amazonki, która jest również domem dla delfina słodkowodnego.
Morze Śródziemne
Morze Śródziemne wygląda jak wyraźny przykład morza śródlądowego, ale jego najgłębszy punkt to 5 267 m (17 280 stóp) w Głębi Calypso Morza Jońskiego. Morze Śródziemne jest prawdziwym morzem, które zostało prawie całkowicie zgniecione przez ruch Afryki na tle europejskiej płyty tektonicznej. Było ono dawniej częścią starożytnego Oceanu Zetyskiego, który otaczał stary globalny superkontynent Pangaea. Tak więc Morze Śródziemne różni się od tych mórz śródlądowych, które znajdują się na płytach kontynentalnych.
Morze Czarne
Z drugiej strony Morze Czarne jest prawdziwym morzem śródlądowym, ponieważ znajduje się na płytach kontynentalnych, które opadły.
Zachodni interior Seaway
Rozległe morze śródlądowe rozciągało się od Zatoki Meksykańskiej w głąb dzisiejszej Kanady w okresie kredy. Podzieliło ono kontynent Ameryki Północnej na dwie części, Laramidię i Appalachię, przez większą część okresu pół- i późnokredytowego. Miał on głębokość 2 500 stóp (760 m), szerokość 600 mil (970 km) i długość ponad 2 000 mil (3200 km).
Morze Sundance
Morze Sundance istniało w Ameryce Północnej w okresie od połowy do późnego okresu jurajskiego epoki mezozoicznej. Było ono ramieniem tego, co obecnie stanowi Ocean Arktyczny, i rozciągało się przez to, co obecnie stanowi zachodnią Kanadę, do środkowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Morze cofnęło się, gdy wyżyny na zachodzie zaczęły się wznosić. Skały osadowe, które powstały w Morzu Sundance i wokół niego, są często bogate w skamieliny.
Powiązane strony
- Dorzecze endoryczne
Pytania i odpowiedzi
P: Czym są morza śródlądowe?
O: Morza śródlądowe, znane również jako morza epeiryczne lub epikontynentalne, to płytkie morza, które występują nad częścią kontynentu.
P: Jak powstają morza śródlądowe?
O: Morza śródlądowe powstają w wyniku globalnego wysokiego poziomu morza lub tworzenia się dużych basenów geologicznych, które ostatecznie łączą się z oceanem.
P: Czy morza śródlądowe mogą znajdować się wewnątrz kontynentów?
O: Tak, w niektórych okresach płytkie morza znajdowały się wewnątrz kontynentów.
P: Jaki jest przykład współczesnego morza śródlądowego?
O: Morze Bałtyckie jest przykładem współczesnego morza śródlądowego.
P: Czy Morze Północne jest morzem śródlądowym?
O: Morze Północne nie jest morzem śródlądowym, ale jest morzem epeirycznym, ponieważ znajduje się na szelfie kontynentalnym.
P: Dlaczego Zatoka Hudsona jest uważana za morze epeiryczne?
O: Zatoka Hudsona jest uważana za morze epeiryczne, ponieważ jej głębokość wynosi średnio 30 m (100 stóp) i znajduje się na płycie kontynentalnej.
P: Czym różnią się morza śródlądowe od mórz epeirycznych?
O: Morza śródlądowe są bardziej zamknięte niż morza epeiryczne, chociaż oba znajdują się na płycie kontynentalnej.
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com Morze epikontynentalne: definicja, cechy, geneza i przykłady Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/47381
Źródła
- palaeos.com : palaeos.com