Starożytne rolnictwo egipskie było prawdopodobnie pierwszym, które było praktykowane na dużą skalę. Uprawiano tam podstawowe rośliny spożywcze. Obejmowały one zboża takie jak emmer (odmiana pszenicy) i jęczmień. Najwcześniejsze dowody na istnienie nawadniania w rejonie Nilu pochodzą z około 3100 r. p.n.e.

Uprawiano również len na odzież i olej. Powszechne były również sady i ogrody warzywne. W przeciwieństwie do innych upraw te były uprawiane z dala od obszarów zalewanych co roku przez rzekę Nil. Rolnictwo było podstawą gospodarki starożytnego Egiptu. Dawało pracę i pożywienie dla jego mieszkańców. Było źródłem bogactwa dla egipskiej elity. Egipt był spichlerzem (głównym dostawcą żywności) dla dużej części starożytnego świata.