Starożytne rolnictwo egipskie

Geografia starożytnego Egiptu była odmienna od tej w innych częściach regionu śródziemnomorskiego, w których występowały deszczowe zimy i gorące, suche lata. W Egipcie większość rolnictwa odbywała się w pobliżu doliny rzeki Nil i delty Nilu. Egipt miał niewielkie opady deszczu i ziemia musiała być nawadniana. To było z Nilu albo gdy zalane lub normalnie.

Nil zaczął rosnąć w lecie i iść w dół ponownie w późnej jesieni. Okres wegetacyjny przypadał na miesiące zimowe. Nazywano go Sha-et (sezon wegetacyjny). Druga pora roku nazywała się P' ru-et (pora sucha). Jest to gorąca pora sucha, kiedy ziarno było zbierane i przechowywane. Trzecia pora roku, She (morze), to miesiące, w których Nil wylewał. Każda pora roku trwała około czterech miesięcy. Żyzna dolina Nilu ma około 760 mil długości i około 14 mil szerokości. Pozostała część Egiptu jest pustynna.

System ten pozwalał na jedną uprawę w roku. Krótszy sezon rolniczy oznaczał więcej robotników dostępnych do budowy budynków takich jak świątynie i inne budynki królewskie. Robotnicy byli również wykorzystywani do całorocznych projektów irygacyjnych. Woda była zazwyczaj przenoszona ręcznie na ramionach mężczyzn przy użyciu jarzm.

Aby zasadzić, kopali dziury w ziemi i wkładali po jednym nasionku do każdej dziury. Używali bruzd. Uprawiali pszenicę, jęczmień, warzywa, figi, melony, granaty i winorośl. Uprawy były bardzo ważne dla Egipcjan. Uprawiali sałatę, ogórki, pszenicę, jęczmień, figi, granaty i fasolę. Shemu był sezonem zbiorów. Peret był sezonem wzrostu. Akhet był sezonem powodzi. W październiku rzeka Nil pozostawiała warstwę ziemi. Kemet jest pozostawiony z tyłu od powodzi. Oni rosły ich uprawy na krawędzi banku na rzece Nil, potem czekali na Nilu do powodzi i wtedy wszystko było w lewo było gleby do sadzenia tam upraw.

Pora żniw nosiła nazwę Szemmu. Żniwiarze ścinali zboże drewnianymi sierpami, które miały ostre krzemienie. Bydło deptało po skoszonym zbożu. Rzucali ziarno w powietrze, aby wietrzyk zdmuchnął bezużyteczne plewy. Było to ciężkie i powolne. Żniwa odbywały się wiosną, ale kończyły się w maju. Rodziny wynajmowały robotników do tej pracy. Każdy brał udział w żniwach. Rolnicy musieli prowadzić handel wymienny. Wielu z nich zbierało plony, aby wymienić je na rzeczy i zwierzęta, których potrzebowali, aby zasadzić więcej plonów.

Starożytni Egipcjanie mieli narzędzia takie jak czerpaki, motyki, sierpy z krzemiennymi ostrzami i pługi. Wszystkie te narzędzia były proste i wykonane ręcznie. Egipski pług miał na sobie małe ostrze, ale nie przecinał gleby.

Shadufs

Szaduf to przedmiot używany do zbierania wody z rzeki Nil. Shaduf działa poprzez pociągnięcie za sznurek z przodu, a z tyłu znajduje się ciężar, który powstrzymuje go przed upadkiem do przodu. Shadufy są używane do wydobywania wody z Nilu, aby podlewać uprawy.

Egipcjanie wierzyli, że zrównoważony związek między ludźmi i zwierzętami był istotnym elementem porządku kosmicznego; dlatego ludzie, zwierzęta i rośliny były uważane za członków jednej całości. ^p117 Bydło było najważniejszym żywym inwentarzem; zwierzęta gospodarskie były opodatkowane; wielkość stada odzwierciedlała prestiż i znaczenie posiadłości lub świątyni, która je posiadała. Oprócz bydła, starożytni Egipcjanie trzymali owce, kozy i świnie. Drób taki jak kaczki, gęsi i gołębie chwytano w sieci i hodowano na farmach, gdzie karmiono je na siłę ciastem, aby je utuczyć. ^p381 Nil zapewniał obfite źródło ryb. Pszczoły były również udomowione co najmniej od czasów Starego Państwa i dostarczały zarówno miodu, jak i wosku. ^p409

Starożytni Egipcjanie używali osłów i wołów jako zwierząt pociągowych. Orały one pola i wdeptywały nasiona w glebę. Ubój tuczonego wołu był częścią rytuału ofiarnego. ^p381 Konie zostały wprowadzone przez Hyksosów w Drugim Okresie Pośrednim, a wielbłąd, choć znany z Nowego Królestwa, nie był używany jako zwierzę pociągowe aż do Późnego Okresu. Istnieją również dowody sugerujące, że słonie były krótko używane w Późnym Okresie, ale w dużej mierze porzucono je z powodu braku pastwisk. Psy, koty i małpy były powszechnymi zwierzętami rodzinnymi, podczas gdy bardziej egzotyczne zwierzęta sprowadzane z serca Afryki, takie jak lwy, były zarezerwowane dla rodzin królewskich. Herodot zauważył, że Egipcjanie byli jedynymi ludźmi, którzy trzymali swoje zwierzęta razem z nimi w domach. W okresie predynastycznym i późnym niezwykle popularny był kult bogów w ich zwierzęcej postaci, takich jak bogini kotów Bastet czy bóg ibisów Thoth, a zwierzęta te były masowo hodowane na farmach w celu składania rytualnych ofiar. ^p229