Czwórka
Zarówno Ewangelia Marka (1:16-20), jak i Ewangelia Mateusza (4:18-22) zawierają fragmenty, w których Jezus początkowo wzywa czterech rybaków spośród tych nad Jeziorem Galilejskim. Są to: Szymon (później nazwany "Skałą" lub Piotrem) i jego brat Andrew, oraz bracia Jakub i Jan (później nazwani "Synami Grzmotu" lub Boanerges). Bardzo podobny raport z Ewangelii Łukasza 5:1-11 nie mówi o Andrzeju. Jan 1:35-51 zawiera również wstępne powołanie uczniów, ale są to: nienazwany uczeń, Andrzej, Szymon, Filip i Nathanael.
Ponieważ Ewangelia Łukasza nie obejmuje Andrzeja, a poprzez różne fragmenty w czterech ewangeliach, gdzie Szymon Piotr, Jakub i Jan są powołani do spotkania z Jezusem oddzielnie od dwunastu, są one powszechnie nazywane "trzy". Użycie "czterech" nad "trzema" jest nadal punktem, który niektórzy chrześcijanie debatują, ale nigdy jako istotny punkt doktrynalny.
Dwanaście
Większość uwagi w ewangeliach poświęca się określonej grupie uczniów powołanych przez Jezusa na szczycie góry i zleconych przez Niego jako Dwunastu Apostołów. Są to ci ludzie:
| Ważniejsze wydarzenia w życiu Jezusa w Ewangelii |
|
To pudełko: · Widok · Rozmowa · edytować |
- Simon, zwany Peterem
- Andrew, brat Simona Petera
- Jakub (nazwany synem Zebedeusza przez Marka i Mateusza)
- John (Mark i Mateusz identyfikują go jako brata Jakuba, syna Zebedeusza)
- Philip
- Bartholomew, nazwany Nathanael w Johnie
- Mateusz (którego Ewangelista Mateusz określa jako publicystę), imieniem Levi u Łukasza i Marka
- Thomas
- Jakubie, synu Alfeusa
- Simon, nazywany entuzjastą Marka, Matthew i Łukasza.
- Judasz Iskariota
- Judasz Thaddaeus, zwany przez Marka Thaddaeusem, Lebbaeus Thaddaeus przez Mateusza i Judasz, brat Jakuba przez Łukasza.
- Paweł stał się apostołem po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.
Ewangelia Jana odnosi się do jednego ucznia jako do Tego, którego Jezus umiłował. Ponieważ apostoł Jan, w odróżnieniu od pozostałych dwunastu, nigdy nie jest wymieniony w tej ewangelii, "umiłowany uczeń" jest uważany za niego.
Wielki tłum i siedemdziesiątka
Liczba lub osoby wśród uczniów Jezusa nie zawsze jest podana w rachunkach ewangelii. Znacznie większa grupa ludzi została zidentyfikowana jako uczniowie we wstępie do fragmentu Kazania na Równinie, który rozpoczyna się w Ewangelii Łukasza 6:17.
Dodatkowo, siedemdziesięciu (lub siedemdziesięciu dwóch, w zależności od użytego źródła) ludzi wysyła się w parach, aby przygotować drogę dla Jezusa (Łk 10). Są oni czasami nazywani "Siedemdziesięcioma" lub "Siedmioma Uczniami". Mają jeść wszelką oferowaną żywność, leczyć chorych i głosić słowo, że nadchodzi królowanie Boże, że kto je słyszy, ten słyszy Jezusa, kto je odrzuca, a kto odrzuca Jezusa, odrzuca Tego, który go posłał. Ponadto przyznano im wielką władzę nad wrogiem, a ich imiona są zapisane w niebie.
Droga do Emmaus
Kleopas jest jednym z dwóch uczniów, którym Zmartwychwstały Pan ukazał się w Emaus (Łk 24:18). Kleopas, z nienazwanym uczniem Jezusa, idzie z Jerozolimy do Emaus w dniu zmartwychwstania Jezusa. Kleopas i jego przyjaciel dyskutowali o wydarzeniach z ostatnich kilku dni, kiedy obcy zapytał ich, o czym mówią. Obcy poprosił, aby dołączyć do Cleopasa i jego przyjaciela na wieczorny posiłek. Tam obcy objawił się, po pobłogosławieniu i połamaniu chleba, jako zmartwychwstały Jezus, a następnie zniknął. Cleopas i jego przyjaciel pospieszyli do Jerozolimy, aby zanieść tę wiadomość innym uczniom, gdzie następnie ukazał się im również Jezus. W Mateuszu, Marku czy Janie incydent ten nie ma równoległości.
Kobiety
W Ewangelii Łukasza (10,38-42) Maryja, siostra Łazarza, kontrastuje z jej siostrą Martą, która została "spięta o wiele rzeczy", podczas gdy Jezus był ich gościem, podczas gdy Maryja wybrała "lepszą część", czyli słuchanie dyskursu mistrza. Jan nazywa Ją "tą, która pomazała Pana perfumowanym olejkiem i wysuszyła swoje stopy jej włosami" (11, 2). U Łukasza, niezidentyfikowany "grzesznik" w domu faryzeusza namaszcza stopy Jezusa. Jakakolwiek wcześniejsza relacja pomiędzy Jezusem a samym Łazarzem, przed dokonaniem cudu, jest nieokreślona przez Jana. W folklorze katolickim Maryja, siostra Łazarza, jest postrzegana jako taka sama jak Maryja Madgalena.
Łukasz odnosi się do pewnej liczby osób towarzyszących Jezusowi i dwunastu. Spośród nich wymienia trzy kobiety: "Maria, zwana Magdaleną, ... i Joanna, żona stewarda Heroda Chuza, i Zuzanna, i wiele innych, które zaopatrywały je z ich środków" (Łk 8, 2-3). Maria Magdalena i Joanna są wśród kobiet, które poszły przygotować ciało Jezusa w relacji Łukasza o zmartwychwstaniu, a później opowiedziały apostołom i innym uczniom o pustym grobie i słowach "dwóch mężczyzn w olśniewających szatach". Maria Magdalena jest najbardziej znaną z uczniów poza Dwunastką. W ewangeliach jest napisane o niej więcej, niż o innych uczennicach. Jest też duża ilość słów i literatury, która ją otacza.
Inni pisarze ewangelii różnią się co do tego, które kobiety są świadkami ukrzyżowania i zmartwychwstania. Mark obejmuje Maryję, matkę Jakuba i Salome (nie mylić z Salomé, córką Herodiady) przy ukrzyżowaniu i Salome przy grobie. Jan obejmuje Maryję, żonę Clopasa przy ukrzyżowaniu.
