Aaron Copland — amerykański kompozytor muzyki współczesnej (1900–1990)
Aaron Copland — amerykański kompozytor muzyki współczesnej; odkryj jego orkiestralne, fortepianowe i filmowe dzieła oraz wpływ na amerykańską tożsamość i wykorzystanie pieśni ludowych.
Aaron Copland (ur. 14 listopada 1900 w Brooklynie, zm. 2 grudnia 1990 w North Tarrytown, stan Nowy Jork) był amerykańskim kompozytorem tworzącym muzykę współczesną i jednym z najbardziej rozpoznawalnych twórców muzyki amerykańskiej XX wieku. Jego dzieła łączą język nowoczesny z wyraźnymi odniesieniami do krajobrazu kulturalnego Stanów Zjednoczonych, co przyniosło mu szerokie uznanie w kraju i za granicą.
Aaron Copland pisał wiele rodzajów muzyki. Pisał muzykę na orkiestrę, fortepian i głos. Pisał muzykę do sztuk teatralnych, filmów i tańca. Copland był również dyrygentem, pianistą, mówcą, nauczycielem i pisarzem. W młodości studiował w Nowym Jorku, a następnie wyjechał do Paryża, gdzie uczył się u Nadii Boulanger — doświadczenie to wpłynęło na jego wczesny styl i warsztat kompozytorski. W późniejszych latach prowadził kursy i mistrzowskie wykłady, był też aktywny jako dyrygent wykonujący zarówno własne utwory, jak i muzykę innych twórców.
Krytycy muzyczni twierdzą, że Copland poprzez swoją muzykę uczył Amerykanów o nich samych. Wykorzystał w swojej twórczości fragmenty wielu starych amerykańskich pieśni ludowych i melodii popularnych, adaptując je do nowoczesnej idiomatyki orkiestrowej i kameralnej. Chciał to zrobić po studiach muzycznych we Francji. Powiedział, że tamtejsi kompozytorzy mieli bardzo francuski sposób pisania muzyki. Powiedział, że Amerykanie nie mają nic takiego w tym kraju. Postanowił więc skomponować muzykę, która byłaby prawdziwie amerykańska. Jego estetyka łączyła klarowność formy, otwarte interwały i dostępne melodie z elementami awangardy, co sprawiło, że utwory Coplanda stały się rozpoznawalnym „dźwiękiem Ameryki”.
Galeria obrazów
10 Obrazy
Najważniejsze utwory
- Appalachian Spring (1944) – balet napisany dla Marthy Graham, za adaptację orkiestralną którego Copland otrzymał Nagrodę Pulitzera; jedno z jego najbardziej znanych i lubianych dzieł.
- Fanfare for the Common Man (1942) – krótka, potężna fanfara na instrumenty dęte, symbolicznie związana z okresem II wojny światowej.
- Rodeo (1942) – balet, w którym słychać wpływy muzyki ludowej i muzyki country; zawiera znany temat „Hoe-Down”.
- Billy the Kid (1938) – balet z motywami amerykańskiego Dzikiego Zachodu.
- El Salón México (1936) – orkiestracyjna ilustracja meksykańskich rytmów i melodii.
- Lincoln Portrait (1942) – utwór orkiestrowy z recytacją fragmentów przemówień Abrahama Lincolna.
- Quiet City (ok. 1940) – kameralny utwór o melancholijnym, nocnym charakterze.
Styl i wpływ
Copland był pionierem tzw. „amerykańskiego brzmienia” — stylu, który starał się oddać ducha i krajobraz kulturowy USA. Jego muzyka cechuje się klarownością faktury, otwartymi harmoniami, prostymi, sugestywnymi tematami oraz umiejętnym łączeniem elementów ludowych z technikami muzyki współczesnej. Dzięki temu stała się zrozumiała dla szerokiej publiczności, a jednocześnie zachowała wartość artystyczną.
Jako nauczyciel, popularyzator i autor książek (między innymi "What to Listen for in Music") Copland miał duży wpływ na kolejne pokolenia kompozytorów, dyrygentów i słuchaczy. Jego prace były też ważne dla rozwoju muzyki filmowej w Hollywood — wiele filmowych technik aranżacyjnych czerpało z jego estetyki.
Nagrody i dziedzictwo
Copland otrzymał wiele wyróżnień za swoją twórczość, w tym Nagrodę Pulitzera za Appalachian Spring. Był wielokrotnie nagradzany i honorowany za wkład w kulturę amerykańską, m.in. odznaczeniami państwowymi i honorycznymi tytułami. Jego muzyka do dziś jest często wykonywana przez orkiestry, zespoły kameralne i teatry tańca na całym świecie, a on sam jest powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych kompozytorów, którzy ukształtowali tożsamość muzyczną Stanów Zjednoczonych.
Wczesne dni Coplanda
Aaron Copland urodził się 14 listopada 1900 roku w Brooklynie, w stanie Nowy Jork. Zmarł w wieku 90 lat 2 grudnia 1990 roku. Był najmłodszym z pięciorga dzieci. Jego rodzice przybyli do Stanów Zjednoczonych z Europy Wschodniej. Byli właścicielami sklepu na Brooklynie. Aaron zaczął grać na fortepianie już jako małe dziecko. Pierwszą piosenkę napisał dla swojej matki w wieku ośmiu lat. Jego marzenia o zostaniu kompozytorem zaczęły się już w młodości. Kiedy miał szesnaście lat, poprosił rodziców, aby pozwolili mu uczyć się komponowania u Rubina Goldmarka. Goldmark uczył kompozytora George'a Gershwina.
W wieku dwudziestu kilku lat Copland wyjechał do Paryża, gdzie studiował muzykę u Nadii Boulanger. Była ona jednym z najważniejszych nauczycieli muzyki tamtych czasów. Do Nowego Jorku powrócił w 1924 roku.
Znane utwory klasyczne
Słynny dyrygent Bostońskiej Orkiestry Symfonicznej, Serge Koussevitzky, poznał muzykę Coplanda. Koussevitzky poprowadził orkiestrę do pierwszego wykonania wczesnego dzieła Coplanda, "Music for theater", w 1925 roku. Koussevitzky dyrygował również "Koncertem na fortepian i orkiestrę" Coplanda w 1927 roku. Dzieło to było niezwykłe, gdyż Copland wykorzystał w nim pomysły zaczerpnięte z muzyki jazzowej.
Copland napisał później muzykę do dwóch baletów o amerykańskim Zachodzie. Jeden z nich opowiadał o życiu słynnego rewolwerowca Billy'ego the Kida. Copland wykorzystał w tym dziele muzykę z amerykańskich piosenek kowbojskich. Ten utwór z "Billy the Kid: Ballet Suite" nosi tytuł "Street in a Frontier Town".
W 1942 roku dyrygent Andre Kostelanitz poprosił Coplanda o napisanie muzyki o wielkim Amerykaninie, Abrahamie Lincolnie. Copland napisał "Portret Lincolna", aby uhonorować 16. prezydenta Ameryki. Muzyka Coplanda zawierała fragmenty amerykańskich pieśni ludowych oraz pieśni popularnych w czasie amerykańskiej wojny secesyjnej. Dodał do niej słowa z przemówień i listów prezydenta Lincolna.
"Portret Lincolna" był wielokrotnie wystawiany w Ameryce. Eleanor Roosevelt, żona prezydenta Franklina D. Roosevelta, była jedną z nich. Tutaj, aktor James Earl Jones występuje w "Portrecie Lincolna" Coplanda.
W 1942 roku dyrektor muzyczny Cincinnati Symphony Orchestra poprosił 18 kompozytorów o napisanie muzyki wyrażającej miłość do Ameryki. Na konkurs Copland skomponował "Fanfare for the Common Man". "Muzyka ta jest grana w Ameryce podczas wielu wydarzeń narodowych, w tym niektórych inauguracji prezydenckich (gdy zostają prezydentami).
Eksperci twierdzą, że "Fanfare for the Common Man" była przykładem tego, jak Copland zmienił rodzaj muzyki, którą pisał w latach 40. Zaczął pisać muzykę, która była łatwiejsza do zrozumienia i bardziej popularna. Copland napisał o tym w 1941 roku w swojej książce "Our New Music.
Pisał, że radio i gramofon pomogły ludziom, którzy nigdy wcześniej nie słuchali muzyki, cieszyć się nią. Stwierdził, że nie ma powodu, by dalej pisać muzykę, jakby te rzeczy nie zostały wynalezione. Postanowił więc pisać muzykę w prostszy sposób.
Jego zainteresowania i działalność poza muzyką
Copland szerzył swoje idee dotyczące muzyki w inny sposób. Wykładał w New School for Social Research w Nowym Jorku oraz na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge, Massachusetts. Jednym z wielu wyróżnień, jakie otrzymał, była Nagroda Pulitzera. Zdobył ją w 1945 roku za słynną muzykę do baletu "Appalachian Spring". Jest to jedno z jego najbardziej popularnych dzieł. Ostatnia część baletu oparta jest na tradycyjnej pieśni "A Gift to be Simple".
Copland napisał również muzykę do kilku ważnych filmów. W 1950 roku zdobył Oscara za skomponowanie muzyki do filmu "Dziedziczka". Potem zaczął eksperymentować z tzw. systemem dwunastotonowym. Jego muzyka nie była już tak łatwa do zrozumienia, ani tak popularna.
Copland przestał komponować pod koniec lat 60. Nadal jednak pozostawał aktywny jako dyrygent i prelegent. W 1982 roku Queens College of the City University of New York założył Aaron Copland School of Music.
Copland był zdecydowanym zwolennikiem idei liberalnych. Na początku lat 50. on i inni znani pisarze, aktorzy i intelektualiści byli oskarżani o wspieranie komunizmu. Opinia publiczna jednak się zmieniła. W 1964 roku prezydent Lyndon B. Johnson wręczył mu Prezydencki Medal Wolności. Jest to najwyższe amerykańskie odznaczenie dla osób cywilnych. Aaron Copland zmarł w 1990 roku w wieku 90 lat. Ale jego muzyka żyje nadal.
Powyższy artykuł jest przeróbką i modyfikacją skryptu dostępnego jako domena publiczna na podstawie Terms of Use & Privacy Notice of Voice of America.
Pytania i odpowiedzi
P: Kim był Aaron Copland?
A: Aaron Copland był amerykańskim kompozytorem, który pisał muzykę współczesną.
P: Jakie rodzaje muzyki pisał Aaron Copland?
A: Aaron Copland pisał wiele rodzajów muzyki, w tym muzykę na orkiestrę, fortepian i głos. Pisał również muzykę do sztuk teatralnych, filmów i tańca.
P: Oprócz bycia kompozytorem, jakie inne role pełnił Aaron Copland?
A: Oprócz bycia kompozytorem, Aaron Copland był również dyrygentem, pianistą, mówcą, nauczycielem i pisarzem.
P: Co krytycy muzyczni mówią o wpływie Aarona Coplanda na muzykę amerykańską?
A: Krytycy muzyczni mówią, że Aaron Copland poprzez swoją muzykę uczył Amerykanów o nich samych.
P: Czy Aaron Copland włączał do swojej twórczości stare amerykańskie pieśni ludowe?
O: Tak, Aaron Copland wykorzystał w swojej twórczości fragmenty wielu starych amerykańskich pieśni ludowych.
P: Dlaczego Aaron Copland postanowił włączyć do swoich utworów amerykańskie pieśni ludowe?
A: Aaron Copland postanowił komponować muzykę prawdziwie amerykańską po tym, jak studiował muzykę we Francji i zdał sobie sprawę, że Amerykanie nie mają nic wspólnego z francuskim sposobem pisania muzyki.
P: Kiedy urodził się i kiedy zmarł Aaron Copland?
A: Aaron Copland urodził się 14 listopada 1900 roku i zmarł 2 grudnia 1990 roku.
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com Aaron Copland — amerykański kompozytor muzyki współczesnej (1900–1990) Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/254