Pierwszy Kongres Stanów Zjednoczonych zbierał się od 4 marca 1789 roku do 4 marca 1791 roku. Składał się z Senatu Stanów Zjednoczonych i Izby Reprezentantów USA i działał w pierwszych dwóch latach prezydentury George'a Waszyngtona.
Czas i miejsca obrad
- Pierwsze posiedzenia odbywały się w Federal Hall w Nowym Jorku.
- Później obrady przeniesiono do Congress Hall w Filadelfii.
- Data zakończenia kadencji Pierwszego Kongresu: 4 marca 1791 roku.
Znaczenie instytucjonalne
Wraz z początkiem prac tego Kongresu rząd federalny Stanów Zjednoczonych oficjalnie rozpoczął funkcjonowanie w ramach ustanowionych przez Konstytucję z 1787 roku. Pierwszy Kongres ustanowił praktyczne podstawy działania władz federalnych i wypracował procedury ustawodawcze obowiązujące w nowym systemie.
Skład i orientacja polityczna
- Obie izby miały większość sprzyjającą administracji prezydenta.
- Skład Senatu i Izby odzwierciedlał wczesne uwarunkowania wyborcze oraz układy polityczne poszczególnych stanów.
Podział miejsc w Izbie Reprezentantów
Podział miejsc w Izbie Reprezentantów opierał się na postanowieniach art. I, sekcji 2 Konstytucji (w tym na klauzuli dotyczącej liczenia ludności), co przesądziło o liczbie przedstawicieli przypadających na poszczególne stany.
Główne działania i osiągnięcia
- Kongres uchwalił i przesłał stanom do ratyfikacji dwanaście propozycji poprawek do Konstytucji.
- Dziesięć z tych poprawek zostało ratyfikowanych przez stany i 15 grudnia 1791 roku weszły w życie jako Bill of Rights (Poprawki I–X).
- Pierwszy Kongres ustanowił również wiele ustaw ramowych dotyczących organizacji władz federalnych, systemu sądownictwa i finansów.
Dziedzictwo
Prace Pierwszego Kongresu miały trwały wpływ na kształt amerykańskiej państwowości: wdrożono podstawy prawne działania rządu federalnego, określono relacje między władzami oraz zabezpieczono podstawowe prawa obywatelskie poprzez przyjęcie Bill of Rights.
