101 Dalmatyńczyków to film wyprodukowany przez The Walt Disney Company w 1996 roku. Jest to remake filmu animowanego "Sto i jeden dalmatyńczyków" z 1961 roku (który został oparty na powieści Dodie Smith "Sto i jeden dalmatyńczyków" z 1956 roku). Główną rolę tytułowej antagonistki zagrała Glenn Close jako Cruella de Vil. W przeciwieństwie do wcześniejszych wersji tej historii, dalmatyńczyki w tym filmie są odtworzone przez prawdziwe psy – nie mówią i nie są animowane, co nadaje produkcji bardziej realistycznego charakteru.

Fabuła

Historia opowiada o małżeństwie Rogerze i Anicie, których życie zmienia się, gdy stają się opiekunami dwóch dorosłych dalmatyńczyków – Pongo i Perdyty. Para szczęśliwie wychowuje miot szczeniąt, które jednak padają ofiarą chciwej projektantki mody Cruelli de Vil. Cruella, zafascynowana futrem dalmatyńczyków, planuje porwać szczenięta, aby wykorzystać ich skóry do stworzenia kontrowersyjnej kolekcji. Film skupia się na próbach ratunku i współpracy ludzi oraz zwierząt, motywach rodziny, przyjaźni i odwagi.

Obsada i twórcy

  • Glenn Close – Cruella de Vil (postać wyróżniająca się w obsadzie i często wymieniana jako największy atut filmu)
  • Jeff Daniels – Roger
  • Joely Richardson – Anita
  • reżyseria: Stephen Herek
  • scenariusz: John Hughes

Produkcja

Film jest klasycznym przykładem studia Disney w latach 90.: adaptacja znanej animacji i powieści do formy live‑action, z dużym naciskiem na kostiumy, scenografię i kreację postaci Cruelli. W produkcji wykorzystano kilkadziesiąt prawdziwych dalmatyńczyków oraz specjalne techniki filmowania i montażu, aby uzyskać przekonujące zachowania zwierząt na ekranie, jednocześnie unikając użycia mowy dla psów – ich reakcje i „komunikacja” opierają się na naturalnych gestach, dźwiękach i montażu.

Odbiór i znaczenie

Film spotkał się z mieszanymi recenzjami krytyków: chwalono przede wszystkim kreację Glenn Close i efektowną oprawę wizualną, natomiast niektórzy recenzenci krytykowali przewidywalność scenariusza i uproszczenia względem animowanej wersji. Produkcja odniosła jednak komercyjny sukces i przyczyniła się do odświeżenia zainteresowania klasyczną opowieścią Disneya w nowym formacie.

Sequel i wersje międzynarodowe

Sequel, 102 Dalmatyńczyków, został wydany w listopadzie 2000 roku. W niektórych krajach, na przykład w Japonii, filmy te bywają określane jedynie skrótowo jako 101 i 102.

101 Dalmatyńczyków pozostaje rozpoznawalną adaptacją klasycznej historii, cenioną głównie za pamiętną kreację Cruelli i rodzinny charakter opowieści, który sprawia, że film jest dostępny dla widzów w różnym wieku.