Dwunastu gniewnych ludzi (12 Angry Men, 1957) — film Sidneya Lumeta
Kultowy dramat Sidneya Lumeta (1957) — poruszający film o 12 przysięgłych, napięciu w sali narad i sile argumentu; klasyka kina z Henrym Fondą.
12 Angry Men to amerykański film dramatyczny w reżyserii Sidneya Lumeta. Jego akcja rozgrywa się w Nowym Jorku, a gwiazdami są Henry Fonda i Reginald Rose. Został wyprodukowany w 1957 roku i jest oparty na sztuce o tym samym tytule, w której wystąpił Reginald Rose. Film opowiada o 12 przysięgłych, którzy muszą zdecydować, czy oskarżony jest winny czy nie, przy czym tylko jedna osoba na początku mówi, że nie jest winna i próbuje przekonać wszystkich do głosowania w ten sam sposób.
Fabuła i struktura
Akcja filmu toczy się głównie w jednej sali narad przysięgłych i obejmuje czas ich deliberacji nad wyrokiem. Na początku wszyscy poza jednym członkiem jury są przekonani o winie młodego mężczyzny oskarżonego o zabójstwo ojca. Ten jeden przysięgły, działając z zasadą reasonable doubt, zaczyna zadawać pytania o dowody i motywacje pozostałych, stopniowo ujawniając niespójności w zeznaniach i uprzedzeniach obecnych. Film buduje napięcie poprzez dialog i zmieniające się relacje między postaciami, pokazując, jak dyskusja wpływa na decyzje grupy.
Realizacja i styl
12 Angry Men wyróżnia się zwartą formą: ograniczona przestrzeń sceniczna, scenariusz skoncentrowany na dialogu i dynamiczne użycie kamery sprawiają, że widz intensywnie odczuwa narastające napięcie. Film nakręcono w czerni i bieli, co potęguje surową atmosferę i skupia uwagę na aktorstwie oraz kalibrowaniu emocji poszczególnych przysięgłych. Reżyseria Sidneya Lumeta (był to jego pierwszy pełnometrażowy film) kładzie nacisk na naturalistyczne relacje między postaciami i na stopniowe odsłanianie motywów ich decyzji.
Tematy i przesłanie
- Wątpliwość i odpowiedzialność — film bada znaczenie wątpliwości uzasadnionej jako kluczowy element systemu sprawiedliwości oraz moralnej odwagi jednostki, która jest gotowa stać przeciwko większości.
- Uprzedzenia i stereotypy — poszczególni przysięgli reprezentują różne postawy społeczno-kulturowe; ich reakcje ujawniają, jak uprzedzenia wpływają na interpretację faktów.
- Mechanizmy grupowe — historia pokazuje, jak dynamika grupy, presja konformizmu i emocje mogą modyfikować ocenę dowodów.
Obsada i odbiór
Choć w roli centralnej występuje Henry Fonda, film jest zespołowym osiągnięciem aktorskim: każdy z dwunastu przysięgłych pełni istotną funkcję dramaturgiczną, tworząc przekonujący portret konfliktu i zmiany postaw. Krytyka chwaliła film za silne dialogi, aktorstwo oraz sprawne i oszczędne prowadzenie akcji. Dziś 12 Angry Men bywa określany jako klasyka kina amerykańskiego i często jest wykorzystywany jako materiał dydaktyczny w szkołach prawa, socjologii i psychologii.
Znaczenie i wpływ
Film pozostawił trwały ślad w kulturze: jest przywoływany jako przykład doskonałego dramatu sądowego, model dyskusji o etyce i procedurach sądowych oraz ilustracja wpływu pojedynczego, konsekwentnego sprzeciwu na opinię większości. Jego minimalistyczna forma i uniwersalne tematy sprawiają, że pozostaje aktualny i inspiruje kolejne adaptacje oraz inscenizacje teatralne.
Jeżeli chcesz, mogę rozszerzyć artykuł o szczegółową listę obsady, informacje produkcyjne (twórcy, nagrody, nominacje) lub analizę konkretnych scen i technik reżyserskich.
Działka
Historia opowiada o 12 ławnikach, którzy mają głosować nad tym, czy oskarżony jest sądzony za zabójstwo swojego ojca. Za zbrodnię grozi kara śmierci, więc to oni decydują, czy będzie żył, czy umrze. Na początku tylko ławnik nr 8 głosuje za niewinnością i stara się, aby wszyscy inni zrobili to samo. Po jakimś czasie ławnik nr 8 zgadza się głosować za winą, jeśli wszyscy znów zagłosują za winą, ale ławnik nr 9 głosuje za niewinnością i dalej rozmawiają. Powoli Juror #8 przekonuje coraz więcej osób do głosowania za odrzuceniem winy, przy czym kilka osób zdecydowanie z nim walczy. W końcu Juror #3 pęka pod presją pozostałych przysięgłych i wszyscy głosują za odrzuceniem winy.
Cast
| Juror # | Postać | 1954 aktor | 1957 aktor | 1997 aktor | 2004-2005 Aktor | 2006-2007 Aktor | Zarządzenie, że ławnik głosuje "za niewinnością |
| 1 | Przewodniczący ławy przysięgłych | Norman Fell | Martin Balsam | Courtney B. Vance | Mark Blum | George Wendt | 9 |
| 2 | Pracownik banku | John Beal | John Fiedler | Ossie Davis | Kevin Greer | Todd Cerveris | 5 |
| 3 | Biznesmen | Franchot Tone | Lee J. Cobb | George C. Scott | Philip Bosco (Zastąpiony przez Roberta Foxwortha) | Randle Mell | 12 |
| 4 | Makler giełdowy | Walter Abel | E. G. Marshall | Armin Mueller-Stahl | James Rebhorn | Jeffrey Hayenga | 10 (remis) |
| 5 | Człowiek z brutalnych slumsów | Lee Phillips | Jack Klugman | Dorian Harewood | Michael Mastro | Jim Saltouros | 3 |
| 6 | Malarz domowy | Bart Burns | Ed Binns | James Gandolfini | Robert Clohessy | Charles Borland | 6 |
| 7 | Sprzedawca | Paul Hartman | Jack Warden | Tony Danza | John Pankow | Mark Morettini | 7 |
| 8 | Architekt o nazwisku Davis | Robert Cummings | Henry Fonda | Boyd Gaines | Richard Thomas | 1 | |
| 9 | Stary człowiek o nazwisku McArdle | Joseph Sweeney | Joseph Sweeney | Hume Cronyn | Tom Aldredge | Alan Mandell | 2 |
| 10 | Właściciel warsztatu samochodowego | Edward Arnold | Ed Begley | Mykelti Williamson | Peter Friedman | Julian Gamble | 10 (remis) |
| 11 | Imigracyjny zegarmistrz | George Voskovec | George Voskovec | Edward James Olmos | Larry Bryggman | David Lively | 4 |
| 12 | Kierownik ds. reklamy | William West | Robert Webber | William L. Petersen | Adam Trese (Zastępowany przez Byrona Jenningsa) | Craig Wroe | 8 |
Przeszukaj encyklopedię