Psittacosaurus był małym keratopiańskim dinozaurem z dolnej kredy tego, co obecnie znajduje się w Azji, około 130 do 100 milionów lat temu. Był bardziej bazowy niż inni członkowie Ceratopsia: był dwunożny, nie miał rogów ani falbanki na głowie. To, co czyniło z niej ceratopsiankę, to jej dziób.
Godne uwagi jest to, że jest to najbardziej bogaty gatunkowo rodzaj dinozaurów, ale nie ma ogólnej zgody co do tych gatunków. Dziewięć do jedenastu gatunków nazwano skamieniałościami występującymi w różnych regionach Chin, Mongolii i Rosji, z ewentualnym dodatkowym gatunkiem z Tajlandii.
Wszystkie gatunki Psittacosaurus były dwunożnymi roślinożercami wielkości gazeli z wysokim, silnym dziobem na górnej szczęce. Przynajmniej jeden gatunek miał długie, pikowate struktury na ogonie i dolnej części grzbietu, ewentualnie z funkcją wystawową. Psittacozaury były wczesnymi rogowcami. Opracowały one własne adaptacje, ale miały również wspólne cechy z późniejszymi rogowcami, takimi jak Protoceratops i Triceratops wielkości słonia.