Pterodactylus — mały pterozaur późnej jury znany z osadów Solnhofen
Pterodactylus — opis morfologii, ekologii i znaczenia paleontologicznego małego pterozaura z późnej jury, znanego przede wszystkim z osadów Solnhofen.
Pterodaktyl był małym pterozaurem — latającym gadem — znanym z osadów późnego jurajskiego. Żył w tym samym czasie co wiele innych grup, w tym dinozaurów. W języku potocznym termin „pterodaktyl” bywa używany dla pterozaurów ogólnie, jednak naukowo odnosi się przede wszystkim do rodzaju Pterodactylus, reprezentującego krótkoogonowe formy pterozaurów.
Galeria obrazów
10 Obrazy
Budowa i cechy morfologiczne
Pterodactylus charakteryzował się wydłużoną czaszką z zębami oraz błoniastymi skrzydłami rozpiętymi głównie dzięki bardzo wydłużonemu czwartemu palcowi ręki. Ciało było stosunkowo lekkie, z kośćmi pneumatycznymi (wypełnionymi powietrzem), co ułatwiało lot. Szacowana rozpiętość skrzydeł typowych okazów wynosi około 0,5–0,9 m; mniejsze i większe okazy są znane, dlatego podawane rozmiary traktuje się jako przybliżone.
Tryb życia pterodaktyla oceniany jest na podstawie budowy zębów, czaszki i odniesień do środowiska — prawdopodobnie polował na drobne ryby i bezkręgowce lub odżywiał się padliną i małymi kręgowcami. U pterozaurów ogólnie istnieją dowody na składanie jaj (owiparia) i opiekę częściową nad młodymi u niektórych grup, ale szczegóły dotyczące rozrodu rodzaju Pterodactylus pozostają w dużej mierze niepewne.
Występowanie i warunki osadzania
Najliczniejsze i najlepiej zachowane okazy rodzaju Pterodactylus pochodzą z Solnhofen w Bawarii, na terenie dzisiejszych Niemiec. Tamtejsze węglanowe warstwy (słynny „wapien z Solnhofen”) powstały w spokojnych, słonych lub słonawych lagunach, w warunkach sprzyjających bardzo drobnemu osadzeniu i doskonałemu zachowaniu drobnych detali anatomicznych, w tym odcisków miękkich tkanek. Te same warstwy dostarczyły również słynnych szczątków Archaeopteryx, co czyni je jednym z kluczowych źródeł informacji o ekosystemach późnej jury.
Znaczenie paleontologiczne i nazewnictwo
Okazy z Solnhofen odegrały istotną rolę w historii badań paleontologicznych, ponieważ dostarczają szczegółowych danych o anatomii i ekologii wczesnych pterodaktyli. Grupa pterodactyloidów, do której należy rodzaj Pterodactylus, przetrwała jako klad pterozaurów do końca kredy, choć sam rodzaj Pterodactylus znany jest przede wszystkim z jury.
W literaturze popularnej i naukowej warto rozróżniać pojęcie potoczne („pterodaktyl”) od nazwy naukowej; „pterodaktyl” nie obejmuje wszystkich pterozaurów i odnosi się historycznie do określonych rodzajów i gatunków.
Pytania i odpowiedzi
P: Co to jest Pterodaktyl?
O: Pterodaktyl był małym pterozaurem, który żył w późniejszym okresie jurajskim, w tym samym czasie co wiele dinozaurów. Był typowym przedstawicielem pterozaurów z krótkim ogonem.
P: Gdzie znaleziono pierwsze okazy?
O: Pierwsze okazy Pterodaktyla znaleziono w Solnhofen w Bawarii, w Niemczech.
P: W jakim środowisku żyły?
O: Pterodaktyl żył prawdopodobnie na małych wyspach lub wzdłuż wybrzeża ciepłych lagun o wysokim poziomie zasolenia.
P: Kiedy został odkryty i opisany?
O: Pierwszy okaz został znaleziony w XVIII wieku, a opis opublikowany w 1784 roku. Później Georges Cuvier opracował, że jest to gad latający.
P: Ile okazów jest znanych dzisiaj?
O: Obecnie znanych jest 30 okazów tego rodzaju.
P: Jakie inne gatunki znaleziono obok skamieniałości Pterodactylus?
A: Obok skamieniałości Pterodactylus znaleziono również skamieniałości Archaeopteryx.
P: Jak te stworzenia się odżywiały, skoro w ich środowisku było mało życia, które mogłoby je utrzymać?
O: Uważa się, że Pterodaktyl mógł odżywiać się w innym miejscu, poza swoim środowiskiem naturalnym, ze względu na wysoki poziom zasolenia, który nie pozwalałby na utrzymanie dużej ilości życia.
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com Pterodactylus — mały pterozaur późnej jury znany z osadów Solnhofen Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/79879