Owadziarki — pasożytnicze błonkówki i ich rola w kontroli szkodników

Ichneumonoidea to nadrodziny pasożytów z osy. Ma dwie główne rodziny:

• Ichneumonidae: to zdecydowanie największa rodzina. Jest to bardzo specyficzny pasożyt, każdy gatunek żerujący na jednym do dwóch gatunków ofiar.
• Braconidae: są to bardziej wszechstronne pasożyty, które mają szeroki wachlarz żywicieli, których mogą pasożytować.

Polydnawirusy są unikalną grupą wirusów owadów, które mają wzajemny związek z pasożytniczymi osami.

Wirus chroni pasożytniczą larwę wewnątrz żywiciela, osłabiając jego system odpornościowy. Zmienia on również komórki żywiciela w sposób, który pomaga pasożytowi. Polydnawirus, jak wszystkie wirusy, potrzebuje żywiciela, aby się replikować. To robi w jajowodach samicy osy.

Związek pomiędzy tymi wirusami a osą jest obowiązkowy: wszystkie osoby są "zakażone" wirusami; wirus został dodany do genomu os.

Dwa główne rodzaje polidnawirusów to Ichnowirusy (IV) i Bracovirusy (BV). Ichnowirusy występują w ich gatunkach osy pneumonidalnej i brakowirusy w osy brakonidalnej.

Ofiary pasożytów mają obronę, z której mogą korzystać. Wiele z nich próbuje się ukryć przed osami. Skorupki jaj i skórki ofiary są pogrubione, aby zapobiec przenikaniu osy przez nie. Po przybyciu osy, ofiara może spaść z rośliny, na której się znajduje, lub skręcić i wyrzucić samicę. Niektóre regurgitują na osa, aby ją zaplątać. Wibrowanie może czasami pomóc, powodując, że osa nie zniesie jaja na gospodarza, a zamiast tego umieści je w pobliżu. Wykręcanie się poczwarki może spowodować, że osa straci przyczepność do gładkiej, twardej poczwarki lub zostanie uwięziona w jedwabnych nitkach. Niektóre gąsienice ugryzają osy, które się do niej zbliżają. Niektóre wydzielają trujące związki, które zabijają lub odstraszają pasożyta. Mrówki, które są w symbiozie z gąsienicami, mszycami lub owadami łuskowatymi, bronią ich przed atakiem os.

Nawet pasożytnicze osy są podatne na działanie hiperpasożytniczych os. Niektóre pasożytnicze osy zmieniają zachowanie zarażonego żywiciela, budując jedwabną pajęczynę wokół poczwarki os po jej wyłonieniu się z organizmu, aby chronić je przed hiperpasożytami.

W endopasożytach komórki odpornościowe żywiciela mogą enkapsulować jaja i larwy os pasożytniczych. U mszyc, wtórnych endosymbiontów, Buchnera aphidicola niesie utajony fag. Fag ten czyni mszyce stosunkowo odporną na ich pasożytnicze osy, zabijając wiele jaj. Jednakże osy przeciwdziałają temu, składając więcej jaj u mszyc, które mają endosymbiont, tak aby przynajmniej jedna z nich mogła się wylęgać i pasożytować na mszycy.

Niektóre gąsienice żywią się roślinami, które są toksyczne zarówno dla nich samych, jak i dla pasożyta, który chce się leczyć. Larwy Drosophila melanogaster larwy również samowyleczą się etanolem, aby leczyć pasożyty. D. Samice melanogasterów składają swoje jaja w żywności zawierającej toksyczne ilości alkoholu, jeśli wykryją w pobliżu osy pasożytnicze. Pomimo, że alkohol spowalnia wzrost much, chroni je on przed osami.