Osy pasożytnicze (Ichneumonoidea): Ichneumonidae i Braconidae

Odkryj osy pasożytnicze Ichneumonoidea (Ichneumonidae, Braconidae): 80 000+ gatunków, parazytoidy i naturalni sprzymierzeńcy w biologicznej kontroli szkodników.

Autor: Leandro Alegsa

Ichneumonoidea to nadrodzina pasożytniczych os (parasitoidów). Są nadrodziną w podrzędu Apocrita.

W skład nadrodziny wchodzą dwie główne grupy: rodzina Ichneumonidae i rodzina Braconidae. Występuje tu duża zmienność morfologiczna i ekologiczna, ale łączy je sposób życia – większość gatunków jest pasożytnicza (larwy rozwijają się na lub wewnątrz innych owadów). W nadrodzinie opisano ponad 80 000 różnych gatunków, a rzeczywista liczba może być jeszcze większa. Członkowie rodzina Ichneumonidae (ichneumonidy) są przeciętnie większe i liczbniej reprezentowani w zbiorach niż brakonidy, a obie rodziny rozróżnia się m.in. po szczegółach w budowie żyłek skrzydłowych.

Cechy morfologiczne

Ichneumonoidea są zazwyczaj smukłe, z dobrze rozwiniętymi czułkami i wyraźną segmentacją odwłoka. Samice wielu gatunków mają długie pokładełko ułatwiające składanie jaj wewnątrz lub na gospodarzach – u niektórych, np. rodzaju Megarhyssa, może być ono wyjątkowo długie. W literaturze niekiedy elementy anatomiczne są nazywane nieprecyzyjnie (np. pokładełko mylone z jajnikem), warto więc rozróżniać te terminy: pokładełko (ovipositor) służy do składania jaj.

Biologia i rozwój

Prawie wszystkie ichneumonoidy są samotnymi owadami i większość to parazytoidy - zwierzęta, których larwy żerują na lub w organizmie innego owada, prowadząc do jego śmierci w trakcie lub po zakończeniu rozwoju larwy. Larwy mogą być:

  • endopasożytami (rozwijają się wewnątrz gospodarza) lub
  • ektopasożytami (odżywiają się z zewnątrz, przyczepione do ciała gospodarza).
W zależności od strategii wyróżnia się m.in. koinobionty (gospodarz kontynuuje rozwój po zapłodnieniu jaja) i idiobionty (gospodarz zostaje unieruchomiony lub zabity natychmiast po parasitizacji).

Gospodarze i znaczenie ekologiczne

Ichneumonoidea atakują szerokie spektrum gospodarzy — larwy muchy, gąsienice motyli, chrząszcze i wiele innych grup owadów. Niektóre gatunki są bardzo wyspecjalizowane w wyborze żywiciela, inne mają szeroki zakres gospodarczy. Ze względu na tę specjalizację i skuteczność w ograniczaniu populacji szkodników, wiele gatunków obu rodzin stosuje się jako biologiczne środki zwalczania w ochronie roślin i gospodarstwach leśnych.

Interakcje z wirusami i układem odpornościowym gospodarza

Wiele gatunków ichneumonoidów współdziała z wirusami z rodziny polydnavirusów — w tekście źródłowym występuje odnośnik do polidnawirusów — które są wprowadzane razem z jajem do organizmu gospodarza. Wirusy te (najczęściej wyspecjalizowane bracowirusy u brakonidów i ichnowirusy u ichneumonidów) tłumią lokalne odpowiedzi odpornościowe gospodarza i ułatwiają rozwój larwy pasożyta.

Rozmiary, wygląd i zachowanie

Rozmiary ichneumonoidów są bardzo zróżnicowane — od około 3 mm do ponad 130 mm długości (wliczając długie pokładełko u niektórych gatunków). Większość jest smukła, często o długich odnóżach i czułkach. Pomimo groźnego wyglądu, większość tych os nie ukłuwa ludzi; pokładełko służy do składania jaj, a nie do obrony. Niektóre gatunki potrafią przebić zgniłe drewno, żeby złożyć jajko w znajdującej się pod nim gąsienicy lub innym ukrytym gospodarzu.

Związki z innymi błonkoskrzydłymi i różnorodność taksonomiczna

Ichneumonoidea należą do błonkoskrzydłych i są spokrewnione z takimi grupami jak mrówki czy pszczoły, choć ich tryb życia jest odmienny. Taksonomicznie nadrodzina dzieli się na liczne podrodziny i rodzaje, z wieloma ciągle opisywanymi nowymi gatunkami.

Praktyczne wskazówki i ochrona

Ichneumonoidy pełnią ważną rolę w naturalnej kontroli populacji owadów i w ekosystemach leśnych oraz rolniczych. Ochrona ich siedlisk (np. pozostawianie fragmentów martwego drewna, zadrzewień śródpolnych) sprzyja utrzymaniu bioróżnorodności i efektywnemu zwalczaniu szkodników. Dla osób obserwujących przyrodę: spotkanie dużej osy z długim „dziobem” nie oznacza ryzyka ukłucia — to zwykle samica z długim pokładełkiem.

Uwaga terminologiczna: w tekście źródłowym pojawiają się formy i określenia o różnym stopniu precyzji. Gdy występuje odnośnik do jajnik czy poczęcia się, warto pamiętać, że w entomologii stosuje się odrębne nazwy (np. pokładełko, przeobrażenie/emergencja dorosłego osobnika) — powyższy artykuł stara się wyjaśnić i ujednolicić te pojęcia.

Pytania i odpowiedzi

P: Co to jest Ichneumonoidea?


O: Ichneumonoidea to nadrodzina pasożytniczych błonkówek z podrzędu Apocrita.

P: Ile gatunków należy do tej nadrodziny?


O: W nadrodzinie Ichneumonoidea występuje ponad 80 000 różnych gatunków.

P: Czym różnią się członkowie rodziny Ichneumonidae od członków rodziny Braconidae?


O: Członkowie rodziny Ichneumonidae są zazwyczaj więksi niż członkowie Braconidae, a gatunków w tej rodzinie jest trzy razy więcej. Te dwie rodziny można również odróżnić na podstawie szczegółów w budowie skrzydeł.

P: Czy wszyscy członkowie tych rodzin są owadami samotnymi?


O: Tak, prawie wszyscy członkowie tych rodzin są owadami samotnikami.

P: Jakie mają zachowania żywieniowe?


O: Większość członków tych rodzin to parazytoidy - to znaczy, że ich larwy żerują na innym owadzie lub w nim, aż do jego śmierci.
P: W jaki sposób niektóre gatunki tłumią system odpornościowy owada-żywiciela? O: Niektóre gatunki wykorzystują polidnawirusy (o podwójnej nici DNA), aby stłumić system odpornościowy owada-gospodarza.

P: W jakim celu niektóre gatunki os służą jako czynniki kontroli biologicznej? O: Niektóre gatunki os mogą być z powodzeniem stosowane jako biologiczne środki kontroli, aby pomóc w zwalczaniu szkodników takich jak muchy czy chrząszcze.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3