One Hot Minute to szósty studyjny album amerykańskiej alternatywno-rockowej grupy Red Hot Chili Peppers. Został wydany 12 września 1995 roku przez wytwórnię Warner Bros. Płyty. John Frusciante opuścił zespół po swoim poprzednim albumie, Blood Sugar Sex Magik, więc Dave Navarro dołączył jako nowy gitarzysta. Album był nagrywany w latach 1994–1995, a przy produkcji pracował m.in. Rick Rubin, który współpracował z zespołem także przy wcześniejszych wydawnictwach. Zmiana gitarzysty i sposób pracy w studio zaowocowały odmiennym brzmieniem i aranżacjami w porównaniu z poprzednimi płytami.
Nagrywanie i produkcja
Praca nad One Hot Minute przebiegała w trudnym dla zespołu okresie — w trakcie sesji Anthony Kiedis zmagał się z nawracającym uzależnieniem. W nagraniach udział wzięli podstawowi członkowie: Anthony Kiedis (wokal), Flea (gitara basowa), Chad Smith (perkusja) oraz Dave Navarro (gitara). Wykorzystano cięższe, gitarowe aranżacje i eksperymenty brzmieniowe, które odbiegały od funkowo-rapowego charakteru, kojarzonego z wcześniejszymi wydawnictwami zespołu.
Tematyka i styl
Muzyka Red Hot Chili Peppers była wyraźnie zmieniona przez wkład Navarrosa. One Hot Minute jest mniej skupiony na seksie i miłości niż poprzednie prace zespołu; zamiast tego pojawiają się cięższe, mroczniejsze tematy — w tym wątki dotyczące narkotyków i depresji. W warstwie instrumentalnej słychać więcej gitarowych partii i riffów o zabarwieniu zbliżonym do heavy metalu, co wynikało z gitarowego stylu Navarrosa. Anthony Kiedis uzależnił się od kokainy i heroiny w 1994 roku, więc część napisanych przez niego tekstów dotyczyła skutków i konsekwencji życia z nałogiem oraz wewnętrznych konfliktów.
Single i utwory wyróżniające się
Album zawierał kilka singli, które otrzymały wsparcie radiowe i teledyskowe, m.in. "Warped", "My Friends" i "Aeroplane". "My Friends" wyróżnia się łagodniejszą, melancholijną aranżacją i stał się jednym z bardziej rozpoznawalnych utworów z tego okresu. Inne kompozycje, jak "Shallow Be Thy Game", pokazywały bardziej agresywną, krytyczną stronę zespołu. Na płycie pojawiają się także bardziej eksperymentalne fragmenty, łączące cięższe riffy z melodramatycznymi partiami wokalnymi.
Wydanie, sprzedaż i odbiór
One Hot Minute osiągnął w Stanach Zjednoczonych pozycję numer cztery na liście wykresie Billboardu200, jednak sprzedał się słabiej niż poprzedni album Blood Sugar Sex Magik, który osiągnął wyraźnie większy komercyjny sukces (według różnych źródeł sprzedał około dwukrotnie więcej kopii). Krytycy i fani przyjęli płytę mieszanymi opiniami — jedni chwalili muzyczną ambicję i odważniejsze brzmienie, inni krytykowali jej niejednorodność i mniejszą emocjonalną spójność wobec wcześniejszych dokonań zespołu.
W 1998 roku Navarro został poproszony o opuszczenie zespołu. Red Hot Chili Peppers powiedział mediom, że to dlatego, że oni i Navarro lubią tworzyć różne rodzaje muzyki, a także pojawiły się napięcia związane z kierunkiem artystycznym. Po odejściu Navarrosa do zespołu powrócił John Frusciante, co zapoczątkowało kolejny etap w karierze grupy i doprowadziło do powstania albumu Californication (1999).
Ocena krytyczna i dziedzictwo
Recenzje w momencie premiery były podzielone. Stephen Thomas Erlewine z AllMusic stwierdził, że "One Hot Minute jest tak samo ambitna muzycznie jak Blood Sugar Sex Magik, ale jest jeszcze bardziej nieostrożna, co oznacza, że dostarcza najmniej emocji spośród wszystkich albumów grupy". Z czasem album doczekał się częściowej rewizji — część słuchaczy i krytyków postrzega go jako ciekawy eksperyment w katalogu RHCP, wart ponownego odkrycia ze względu na oryginalne pomysły i odmienny klimat.
Trasa koncertowa i wpływ na zespół
Okres promocyjny płyty i trasa koncertowa były naznaczone problemami osobistymi i zmęczeniem, ale także przyniosły kilka znaczących występów na żywo, podczas których zespół prezentował nowy materiał w mocniejszym, gitarowo zorientowanym wydaniu. Doświadczenia z tamtego okresu wpłynęły na dalsze decyzje personalne i artystyczne grupy w końcu lat 90.
Podsumowanie: One Hot Minute to płyta wyjątkowa w dyskografii Red Hot Chili Peppers — symboliczny dokument okresu przejściowego, kiedy zespół eksperymentował z cięższymi brzmieniami i zmagał się z poważnymi problemami osobistymi. Choć nie osiągnęła komercyjnego sukcesu porównywalnego z Blood Sugar Sex Magik, pozostaje ważnym i ciekawym rozdziałem w historii grupy.