Atmosfera to warstwa gazów otaczająca Ziemię, utrzymywana przez ziemską grawitację. Składa się głównie z azotu (około 78,1%) i dużej ilości tlenu (około 20,9%), a także z niewielkich ilości argonu (około 0,93%), dwutlenku węgla i innych gazów śladowych. Udział pary wodnej jest zmienny — od niemal 0% do kilku procent w zależności od miejsca i warunków pogodowych. W praktyce stężenie dwutlenku węgla wzrosło w ostatnich dekadach i obecnie wynosi około 0,04% (~420 ppm), co ma znaczenie dla efektu cieplarnianego.

Atmosfera pełni wiele kluczowych funkcji dla życia na Ziemi: chroni przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym ze Słońca (dzięki warstwie ozonowej), umożliwia istnienie warunków pogodowych i klimatu, rozprowadza ciepło po planecie oraz pochłania i rozprasza promieniowanie słoneczne, co sprawia, że nasze dni są chłodniejsze, a noce cieplejsze niż byłoby to bez atmosfery. Atmosfera także umożliwia loty samolotów i propagację dźwięku oraz chroni powierzchnię przed większością meteoroidów, które spalają się w jej górnych warstwach.

Cząstki stałe obecne w atmosferze — takie jak popiół, pył, popiół wulkaniczny i aerozole — odgrywają ważną rolę jako jądra kondensacji przy tworzeniu chmur i mgły. Aerozole wpływają też na jakość powietrza i bilans energetyczny Ziemi (mogą zarówno ochładzać, jak i ocieplać klimat, zależnie od rodzaju i rozmieszczenia).

Atmosfera nie ma ostrej, jednoznacznej granicy z przestrzenią kosmiczną. Zmienia się stopniowo — im wyżej, tym jest rzadsza. Często stosowaną umowną granicą jest linia Kármána (na wysokości około 100 km), choć z punktu widzenia fizycznego przejście jest płynne. Większość masy atmosfery (około 75%) znajduje się w zasięgu do 11 kilometrów (6,8 mili) od powierzchni Ziemi.

Warstwy atmosfery

  • Troposfera (od powierzchni do ~8–15 km): tutaj zachodzi większość procesów pogodowych i konwekcyjnych; temperatura zwykle maleje z wysokością (średni spadek ~6,5°C na km). To w niej znajdują się chmury i prawie cała para wodna.
  • Stratosfera (~12–50 km): zawiera warstwę ozonową, która pochłania promieniowanie UV; w stratosferze występuje odwrócenie gradientu temperatury (temperatura rośnie z wysokością), co hamuje pionową konwekcję — stąd stabilność tej warstwy i dogodne warunki dla lotów dyspozycyjnych.
  • Mezosfera (~50–85 km): temperatura znowu maleje i osiąga wartości najniższe w całej atmosferze; w mezosferze spalają się większość meteorów.
  • Termosfera (~85–600 km): tutaj temperatura znacząco rośnie wskutek pochłaniania promieniowania słonecznego przez rozrzedzone gazy; obejmuje jonosferę, gdzie występują zorze polarne i które są istotne dla propagacji fal radiowych. Na wysokościach tej warstwy poruszają się satelity i Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS).
  • Egzosfera (powyżej ~600 km): przejściowa, bardzo rozrzedzona strefa, gdzie cząstki gazu mogą uciekać w przestrzeń kosmiczną; traktowana jako zewnętrzna granica atmosfery.

Ciśnienie, gęstość i własności fizyczne

Na poziomie morza średnie ciśnienie wynosi około 1013,25 hPa (hektopaskali). Gęstość powietrza i ciśnienie maleją wykładniczo z wysokością — typowa skala wysokości (gdzie ciśnienie spada o czynnik e) wynosi około 7–9 km. Skład chemiczny jest stosunkowo jednorodny w niższych warstwach (w tzw. homosferze), natomiast w wyższych warstwach (heterosfera) cięższe gazy koncentrują się bliżej powierzchni.

Znaczenie dla klimatu i zagrożenia

Atmosfera reguluje klimat poprzez naturalne i antropogeniczne gazy cieplarniane (np. dwutlenek węgla, metan), które zatrzymują część ciepła emitowanego z powierzchni Ziemi. Zmiany w składzie atmosfery powodowane przez działalność człowieka — takie jak emisje gazów cieplarnianych, zanieczyszczenia przemysłowe czy uwalnianie substancji niszczących warstwę ozonową — mają istotny wpływ na klimat, zdrowie i ekosystemy. Cząstki stałe (PM2.5, PM10) są szkodliwe dla zdrowia układu oddechowego.

Obserwacje i badania

Atmosferę bada się za pomocą balonów meteorologicznych (radiosond), sond orbitalnych i satelitów, radarów, lidarów oraz stacji naziemnych. Dzięki tym pomiarom monitoruje się prognozy pogody, trendy klimatyczne, skład chemiczny powietrza i zjawiska takie jak erupcje wulkaniczne czy zanieczyszczenia transgraniczne.

Ochrona atmosfery jest kluczowa dla zachowania warunków sprzyjających życiu na Ziemi — dlatego międzynarodowe porozumienia i działania na rzecz redukcji emisji, kontroli zanieczyszczeń i ochrony warstwy ozonowej mają ogromne znaczenie.