Gęstość jest miarą, która porównuje ilość materii, jaką ma dany obiekt do jego objętości. Obiekt z dużą ilością materii w określonej objętości ma dużą gęstość. Obiekt z małą ilością materii w tej samej objętości ma małą gęstość. Gęstość ustala się dzieląc masę przedmiotu przez jego objętość.
ρ = m V {\i1}displaystyle {\i1}rho =frac {\i1}{\i1} 
gdzie ρ to gęstość, m to masa, a V to objętość.
Jednostki
W układzie SI podstawową jednostką gęstości jest kilogram na metr sześcienny (kg/m³). W praktyce laboratoryjnej i codziennym użyciu często spotyka się również gram na centymetr sześcienny (g/cm³), przy czym:
- 1 g/cm³ = 1000 kg/m³
- gęstość wody w warunkach laboratoryjnych: ~1,00 g/cm³ (dokładnie ~1000 kg/m³ przy 4 °C)
Wzory i przekształcenia
Podstawny wzór:
ρ = m / V
Można go przekształcać w zależności od potrzeb:
- m = ρ · V — obliczanie masy przy znanej gęstości i objętości
- V = m / ρ — obliczanie objętości przy znanej masie i gęstości
Gęstość względna (ciężar właściwy) — nazywana też specyficzną gęstością — to stosunek gęstości badanej substancji do gęstości substancji odniesienia (zwykle wody przy 4 °C):
gęstość względna = ρ_substancji / ρ_wody
Właściwości
- Własność intensywna: gęstość nie zależy od ilości substancji (porównywalny kawałek materiału ma tę samą gęstość niezależnie od rozmiaru).
- Wpływ temperatury i ciśnienia: gęstość cieczy i ciał stałych zmienia się nieznacznie z temperaturą (zwykle maleje przy ogrzewaniu). Gazy wykazują dużą wrażliwość na temperaturę i ciśnienie zgodnie z równaniem stanu (np. gaz doskonały: ρ = pM/RT).
- Gęstość pozorna: dla materiałów ziarnistych lub porowatych rozróżnia się gęstość rzeczywistą (cząstek) i gęstość pozorną/bulk (z uwzględnieniem przestrzeni między ziarnami).
Pomiary gęstości — metody praktyczne
- Bezpośredni pomiar masy i objętości: dla regularnych brył mierzy się wymiary i oblicza objętość, waży się obiekt i dzieli m/V.
- Metoda Archimedesa: zanurzenie ciała w cieczy i pomiar siły wyporu pozwala wyznaczyć objętość nieregularnej próbki (V = utrata ciężaru w wodzie / gęstość cieczy).
- Pyknometr: precyzyjne naczynie do pomiaru gęstości cieczy i małych próbek stałych.
- Hydrostyczna waga (densytometr): do cieczy — mierzy się masę jednostkową objętości próbki.
- Metody pośrednie: wykorzystanie przewodnictwa, prędkości fal dźwiękowych, tomografii, rezonansu magnetycznego lub innych technik w zastosowaniach specjalistycznych.
Zastosowania
Gęstość jest istotna w wielu dziedzinach nauki i techniki:
- Mechanika płynów i stateczność: określa siłę wyporu (prawo Archimedesa) i wpływa na pływalność statków, balonów, poduszek powietrznych.
- Inżynieria materiałowa: przy doborze materiałów (lekkość vs. wytrzymałość), konstrukcjach lotniczych i samochodowych.
- Geologia i górnictwo: identyfikacja skał i rud na podstawie gęstości; ocena zasobów.
- Przemysł chemiczny i petrochemia: kontrola jakości cieczy, separacja faz, określanie składu mieszanin.
- Przemysł spożywczy i farmaceutyczny: wpływ na receptury, pakowanie, dawkowanie proszków (gęstość pozorna).
- Recykling i sortowanie: oddzielanie materiałów według gęstości (np. tworzywa vs. metale).
- Meteorologia i aerodynamika: gęstość powietrza wpływa na prędkość dźwięku, siłę nośną i osiągi silników.
Przykładowe wartości gęstości (orientacyjne)
- woda (4 °C): ~1000 kg/m³ = 1,00 g/cm³
- powietrze (st. warunkowe, 15 °C, 1013 hPa): ~1,225 kg/m³
- stal: ~7850 kg/m³
- żelazo: ~7870–7900 kg/m³
- złoto: ~19 300 kg/m³
- drewno (zależnie od gatunku): ~300–900 kg/m³
- beton: ~2300–2500 kg/m³
- hel (gaz): ~0,1786 kg/m³
Uwagi praktyczne
- Przy porównywaniu gęstości różnych substancji warto podawać warunki temperaturowe i ciśnieniowe, ponieważ mogą istotnie wpływać na wynik, zwłaszcza dla gazów.
- Dla materiałów porowatych lub ziarnistych zawsze trzeba rozróżnić gęstość cząstek i gęstość objętościową (pozorną).
Gęstość jest prostym, lecz bardzo użytecznym parametrem opisującym materiały i substancje — od identyfikacji pierwiastków i stopów po projektowanie konstrukcji i analizę procesów technologicznych.