Płyta kompaktowa (zwykle określana skrótem CD, od ang. Compact Disc) to płaski nośnik danych wykonany z tworzywa sztucznego, przeznaczony do przechowywania informacji odczytywanych optycznie. Płyty CD zastąpiły w wielu zastosowaniach tradycyjne dyskietki dzięki większej pojemności i szybszemu dostępowi do danych.

Krótka historia

Technologia płyty kompaktowej powstała w wyniku prac kilku firm. Najważniejszymi podmiotami zaangażowanymi w opracowanie formatu były Philips i Sony, które wczesną dekadę lat 80. XX wieku doprowadziły do ujednolicenia standardu i parametrów nośnika. W rezultacie powstał format umożliwiający masową produkcję i szerokie zastosowanie w przemyśle muzycznym oraz informatycznym.

Budowa i zasada działania

  • Płyta CD składa się z kilku warstw: podłoża z poliwęglanu, odbijającej warstwy metalicznej (zazwyczaj aluminium), warstwy ochronnej i nadruku etykiety.
  • Informacja zapisywana jest w postaci mikroskopijnych wgłębień i płaskich odcinków (zwanych pits i lands) na warstwie odbijającej. Odczyt odbywa się za pomocą lasera i fotodetektora.
  • Formowanie, tłoczenie i powlekanie to podstawowe etapy produkcji masowej płyt CD.

Wymiary i pojemność

  • Średnica standardowej płyty CD wynosi zwykle 120 mm.
  • Środkowy otwór ma średnicę około 1,5 cm, co umożliwia osadzenie płyty w napędzie.
  • Typowa pojemność jednowarstwowej płyty audio/data to około 700 MB, co odpowiada z grubsza 80 minutom muzyki w formacie audio CD.

Rodzaje i formaty

  • CD-Audio — format przeznaczony do zapisu dźwięku przeznaczonego do odtwarzaczy kompaktowych.
  • CD-ROM (Compact Disc Read-Only Memory) — płyty z danymi zapisanymi w postaci niezmiennej, przeznaczone do odczytu przez komputer.
  • CD-R — płyty jednorazowo zapisywalne. CD-RW — płyty wielokrotnie zapisywalne i kasowalne.
  • Mini CD — mniejsze nośniki stosowane dla ograniczonych zestawów danych lub dodatków, np. dołączanych do oprogramowania jako płyty instalacyjne lub dla małych programów i sterowników.
  • Istnieją też formaty specjalne, np. płyty wideo (VCD) i hybrydowe nośniki łączące dane i audio.

Zastosowania

  • Przechowywanie muzyki i dystrybucja albumów w formie cyfrowej (CD-Audio).
  • Dystrybucja oprogramowania i gier w postaci płyt CD-ROM.
  • Archiwizacja danych, nośnik multimediów i materiałów promocyjnych.
  • W zastosowaniach domowych i profesjonalnych — od nagrań audio po instalacje oprogramowania.

Standardy i kompatybilność

Format CD został ustandaryzowany, co zapewnia szeroką zgodność między napędami różnych producentów. Standardy określają parametry fizyczne, format zapisu i sposób odczytu informacji. Dzięki temu płyty tłoczone masowo są kompatybilne z większością odtwarzaczy i napędów optycznych.

Stan obecny i trwałość

Płyty CD przez wiele lat były powszechnym nośnikiem danych, lecz ich popularność zmalała na rzecz mediów cyfrowych, pobierania i strumieniowania. Mimo to wciąż bywają wykorzystywane tam, gdzie wymagane jest fizyczne nośne lub długoterminowa archiwizacja. Trwałość płyty zależy od jakości wykonania, warunków przechowywania i mechanicznego zużycia — zadrapania na powierzchni mogą utrudnić odczyt danych.