Flet rdzennych Amerykanów składa się z dwóch części: komory wolnego powietrza i komory dźwiękowej. Korek wewnątrz instrumentu oddziela wolną komorę powietrzną od komory dźwiękowej.
Części fletu rdzennych Amerykanów mogą mieć wiele alternatywnych nazw. Korek jest czasami nazywany wewnętrzną ścianką. Komora wolnego powietrza jest również nazywana "SAC", komorą kompresyjną lub komorą ustną. Komora dźwiękowa nazywana jest również korpusem piszczałki, komorą gry, komorą rezonacyjną, komorą tonu lub rurą zmienną.
Blok na zewnątrz instrumentu jest oddzielną częścią, która może być usunięta. Blok nazywany jest również ptakiem, fetyszem, siodełkiem lub totemem. Blok jest przywiązany za pomocą paska do gniazda fletu. Blok przenosi powietrze przez przewód z komory wolnego powietrza do komory dźwiękowej. Blok jest często w kształcie ptaka.
Komora wolnego powietrza posiada ustnik i otwór do oddychania dla gracza. Powietrze przepływa przez komorę wolnego powietrza i przez otwór wylotowy do przewodu kominowego.
W komorze dźwiękowej znajduje się otwór dźwiękowy, który wytwarza drgania powietrza powodujące powstawanie dźwięku, gdy strumień powietrza dotrze do krawędzi rozszczepienia. Otwór dźwiękowy może być również nazywany otworem gwizdka, oknem lub prawdziwym otworem dźwiękowym ("TSH"). Krawędź rozszczepiająca może być również nazywana krawędzią tnącą, krawędzią fipple, labium lub krawędzią dźwiękową.
Komora dźwiękowa posiada również otwory na palce, dzięki którym gracz może zmieniać częstotliwość wibrującego powietrza. Zmiana częstotliwości drgań powoduje zmianę wysokości wytwarzanego dźwięku.
Otwory na palce na fletach rdzennych Amerykanów są otwarte, co oznacza, że palce grającego pokrywają otwór na palce (zamiast metalowych dźwigni lub podkładek, takich jak na klarnecie). Oznacza to, że grający musi być w stanie dosięgnąć palcami wszystkich otworów palcowych na instrumencie. Otwory palcowe mogą być również nazywane otworami nutowymi, otworami do grania, otworami tonalnymi lub przystankami.
Koniec stopy fletu - koniec znajdujący się daleko od ust grającego - może mieć otwory kierunkowe. Otwory te wpływają na wysokość dźwięku fletu, gdy wszystkie otwory na palce są zakryte. Odnoszą się one również do "czterech kierunków" Wschodu, Południa, Zachodu i Północy, które można znaleźć w wielu opowieściach rdzennych Amerykanów. Otwory kierunkowe mogą być również nazywane otworami strojeniowymi lub otworami wiatrowymi.
Zdjęcie pokazane powyżej - części fletów rdzennych Amerykanów z etykietami w języku angielskim - można również zobaczyć z etykietami w językach: Cherokee, holenderskim, esperanto, francuskim, niemieckim, japońskim, koreańskim, polskim, rosyjskim i hiszpańskim.
Płyta dystansowa
Inny sposób budowy fletów rdzennych Amerykanów wykorzystuje płytkę dystansową do stworzenia kanału dymowego. Płytka dystansowa znajduje się pomiędzy obszarem gniazda na korpusie fletu a blokiem. Płytka dystansowa jest zazwyczaj trzymana w miejscu przez ten sam pasek, który trzyma blok na instrumencie. Krawędź rozszczepiająca może być również częścią płyty dystansowej.
Płyta dystansowa jest często wykonana z metalu, ale płyty dystansowe mogą być wykonane z drewna, kory i ceramiki.
Wymiary
Wiele starych fletów rdzennych Amerykanów zostało wykonanych przy użyciu pomiarów ciała. Długość fletu to odległość od wewnętrznej strony łokcia do czubka palca wskazującego. Długość wolnej komory powietrznej była równa szerokości pięści. Odległość pomiędzy otworem dźwiękowym a otworem pierwszego palca była szerokością pięści. Odległość między otworami palców byłaby szerokością kciuka. Odległość od ostatniego otworu palca do końca fletu była szerokością pięści.
Obecnie, twórcy fletów rdzennych Amerykanów używają wielu metod do projektowania wymiarów swoich fletów. Jest to bardzo ważne dla umiejscowienia otworów na palce, ponieważ to one kontrolują wysokość poszczególnych nut instrumentu. Twórcy fletów mogą używać kalkulatorów do projektowania swoich instrumentów, lub używać wymiarów dostarczonych przez innych twórców fletów.
Materiały
Wiele rdzennie amerykańskich fletów wykonanych jest z trzciny rzecznej, bambusa, drewna, a nawet plastiku. Niektórzy twórcy fletów rdzennie amerykańskich używają ceramiki lub szkła.
