Londyńskie Towarzystwo Bachowskie powstało jako organizacja dedykowana badaniu i wykonywaniu muzyki Johanna Sebastiana Bacha (Bach). Założone po II wojnie światowej w Wielkiej Brytanii, starało się przywrócić formy wykonawcze i brzmieniowe bliskie epoce baroku, kontrastując z ówczesnymi, romantyzującymi odczytaniami. Pomysłodawcą był Paul Steinitz (Paul Steinitz), który wskazywał na przemiany instrumentarium i praktyki wykonawczej, jakie zaszły od czasów Bacha (zmiany w wykonawstwie).

Historia i rozwój

Towarzystwo powstało formalnie w 1946 roku, a już w 1947 roku działał chór, złożony głównie z zaangażowanych śpiewaków-amatorów (śpiewacy amatorscy), których Steinitz rzetelnie przygotowywał do interpretacji muzyki barokowej. Z czasem LBS rozszerzało repertuar o dzieła innych kompozytorów epoki, takich jak Handel (Handel), a także o twórców mniej znanych słuchaczom, jak Telemann (Telemann) czy Heinrich Schütz (Schütz). Równolegle program zawierał modernistów, np. Strawińskiego (Strawiński) i Johna Tavinera (Tavener), co pokazywało szerokie zainteresowanie Towarzystwa różnymi obliczami chóralnej literatury.

Styl wykonawczy i instrumentarium

W drugiej połowie XX wieku Steinitz zaczął współpracować z profesjonalnymi instrumentalistami znającymi praktykę historyczną (profesjonalni muzycy). W 1968 roku powołano zespół orkiestrowy, znany jako Steinitz Bach Players, który systematycznie wprowadzał instrumenty z epoki: trąbkę naturalną (trąbka naturalna), klarino (klarino), obój da caccia (obój da caccia) oraz drewniane flety barokowe (flet barokowy). Dzięki temu wykonania zyskiwały szczuplejszą fakturę i jaśniejszą artykulację, bliższą praktyce XVII–XVIII wieku.

Wykonania, nagrania i tournée

W latach 1958–1987 chór i orkiestra zrealizowały pełny cykl kantat Bacha, wykonując znaną część spuścizny kantatowej i dokumentując interpretacje na płytach i w audycjach radiowych. Towarzystwo prezentowało też pasje na okres Wielkiego Postu, w tym regularne wykonania jednej z pasji Bacha (Pasja). LBS odbyło liczne tournée zagraniczne: do Stanów Zjednoczonych (USA), Izraela (Izrael), Bułgarii (Bułgaria) i do Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD), gdzie wystąpili m.in. w kościele św. Tomasza w Lipsku (Thomaskirche), miejscu związanym bezpośrednio z pracą Bacha.

Znaczenie i spuścizna

Po śmierci Paula Steinitza w 1989 roku chór działał w innej formule, lecz samo Towarzystwo kontynuowało aktywność popularyzującą muzykę Bacha. Jego praca przyczyniła się do popularyzacji historycznie poinformowanego wykonawstwa w Wielkiej Brytanii i do kształtowania pokoleń wykonawców specjalizujących się w muzyce barokowej. Realizacje LBS często pokazywały bardziej przejrzyste linie kontrapunktu i dbałość o artykulację zgodną z praktyką epoki.

Repertuar, miejsca i festiwale

W repertuarze LBS dominowały kantaty i oratoria Bacha, ale pojawiały się też utwory innych epok i współczesne zamówienia. Najważniejsze miejsca wykonywań to m.in. katedra w Wells (Wells) i opactwo Westminster (Westminster). Towarzystwo kontynuuje tradycję poprzez organizację corocznych imprez i festiwali poświęconych Bachowi, często określanych niemieckim mianem „Bachfest” (Bachfest).

Tekst ma charakter informacyjny i syntetyczny; osoby zainteresowane szczegółami repertuaru, nagrań i archiwaliów Towarzystwa powinny sięgnąć do specjalistycznych opracowań i katalogów koncertów oraz nagrań, dostępnych w bibliotekach muzycznych i archiwach instytucji kultury.