Ewolucja oka: jak powstały złożone organy wzrokowe i ich różnorodność

Ewolucja oka: jak z prostych fotoreceptorów powstały złożone oczy, wielokrotne ewolucyjne wynalazki i niezwykła różnorodność adaptacji wzrokowych.

Autor: Leandro Alegsa

Ewolucja oka jest przykładem homologicznego organu występującego u wielu różnych taksonów. Choć oczy występują u bardzo wielu grup zwierząt, ich budowa i pochodzenie mogą się różnić — niektóre elementy są wspólne z powodu wspólnego przodka (homologia), a inne powstały niezależnie w procesie konwergencji (podobne rozwiązania ewolucyjne u niespokrewnionych linii). Badania porównawcze anatomiczne, embriologiczne i molekularne pomagają rozróżnić, które cechy wynikają ze wspólnego pochodzenia, a które są efektem niezależnych adaptacji.

Niektóre elementy oka, takie jak pigmenty wzrokowe, wydają się mieć wspólnego przodka - to znaczy, że wyewoluowały raz, zanim zwierzęta się zradykalizowały. Chodzi tu przede wszystkim o rodziny białek zwanych opsynami — fotoreceptorowymi pigmentami związanymi z fotosensybilną cząsteczką chromoforu. Mechanizm transdukcji sygnału świetlnego (kaskada fototransdukcji) oparty na receptorach pokrewnych opsynom jest zachowany w wielu liniach, co sugeruje wczesne pojawienie się podstawowego "narzędzia" do wykrywania światła.

Jednak złożone, tworzące obraz oczy wyewoluowały około 50 do 100 razy - wykorzystując w swojej budowie wiele z tych samych białek i zestawów narzędzi genetycznych. To zjawisko nazywamy konwergencją: różne grupy zwierząt (np. kręgowce i głowonogi) rozwiązały problem tworzenia obrazów niezależnie, czasami przy pomocy odmiennej embriogenezy i odmiennych struktur, ale osiągając podobne funkcje, takie jak soczewka czy siatkówka. Przykłady: oko typu kamerowego u kręgowców i u ośmiornic oraz oko złożone (ommatidia) u wielu stawonogów — podobne funkcje, różne szczegóły rozwoju i budowy.

Tempo powstania i dowody kopalne

Wygląda na to, że złożone oczy powstały w ciągu kilku milionów lat, podczas gwałtownego wybuchu ewolucji znanego jako eksplozja kambryjska. Nie ma dowodów na istnienie oczu przed kambrem, ale szeroki zakres różnorodności jest widoczny w środkowokambryjskim Burgess Shale. Należy jednak pamiętać, że oczy i inne narządy z miękkich tkanek rzadko się fosylizują, więc brak bezpośrednich szczątków sprzed kambryjskiego okresu nie wyklucza wcześniejszego pojawienia się prostych fotoreceptorów — badania molekularne i zegary molekularne sugerują, że podstawowe komponenty wzroku mogły istnieć już wcześniej.

Jak powstawało oko — typowe etapy morfologiczne

Rekonstrukcje etapów ewolucji oczu (na podstawie porównań morfologicznych i rozwojowych) zwykle obejmują sekwencję:

  • zwykłe komórki wrażliwe na światło (plamki świetlne),
  • zagłębienie pigmentowe tworzące "miseczkę" — ograniczenie kierunkowości światła,
  • zwężenie otworu do postaci tzw. oka szczelinowego/pinholowego, które daje prymitywne obrazy,
  • pojawienie się przezroczystej osłony i ostatecznie soczewki (lub soczewkowatej struktury) — poprawa ostrości i jasności obrazu.

Wiele elementów, jak soczewka, powstało przez ko‑opting istniejących białek i genów — np. krystaliny (białka soczewki) pochodzą u różnych grup od enzymów lub białek stresowych, które zostały "przejęte" do nowej roli optycznej.

Genetyczny "zestaw narzędzi" dla oka

Rozwój oczu korzysta z konserwatywnych genów i szlaków sygnałowych. Najsłynniejszym przykładem jest gen Pax6, który pełni rolę głównego regulatora rozwoju oka u wielu zwierząt — jego ekspresja mogąca inicjować formowanie struktur wzrokowych widoczna jest w bardzo odległych grupach. Jednocześnie różne rodziny opsyn i elementy kaskady fototransdukcji (receptory sprzężone z białkami G, kinazy, kanały jonowe) są wykorzystywane w podobny sposób, co ułatwia wielokrotne „wynalezienie” oczu o złożonej funkcji.

Różnorodność funkcjonalna i adaptacje

Oczy wykazują szeroki zakres przystosowań, aby sprostać wymaganiom organizmów, które je noszą. Oczy mogą różnić się ostrością widzenia, zakresem długości fal, które są w stanie wykryć, wrażliwością przy słabym oświetleniu, zdolnością do wykrywania ruchu lub rozpoznawania obiektów, a także zdolnością rozróżniania kolorów. Typowe przystosowania obejmują:

  • Ostrość i rozdzielczość — większa liczba receptorów i skupienie optyczne pozwalają na lepsze rozpoznawanie szczegółów (np. oczy drapieżników, ptaków drapieżnych);
  • Wrażliwość przy słabym świetle — większe soczewki, większe źrenice, specjalne receptory i śródsiatkówkowe adaptacje u zwierząt nocnych;
  • Zakres widma — niektóre gatunki mają widzenie podczerwone, inne widzą w ultrafiolecie (ptaki, owady), co może pomagać w polowaniu, orientacji czy wyborze partnera;
  • Wykrywanie ruchu — układy neuronalne wyspecjalizowane do szybkiego rejestrowania zmian pola widzenia (owady, niektóre ryby);
  • Polaryzacja — zdolność wykrywania polaryzacji światła (owady, skorupiaki), użyteczna do orientacji i rozpoznawania powierzchni;
  • Widzenie barwne — różne zestawy opsyn umożliwiają rozróżnianie barw; u ssaków np. prymitywne trójchromatyczne widzenie u naczelnych, a u stawonogów często bardzo rozbudowane spektrum (np. modliszka morska z ponad 12 typami receptorów kolorów).

Te cechy są wynikiem kompromisów — np. wysoka ostrość często kosztem pola widzenia, a specjalizacje na widzenie w słabym świetle kosztem zdolności rozróżniania kolorów.

Przykłady konwergencji

Najbardziej znanym przypadkiem konwergencji są oczy kamery u kręgowców i u głowonogów (ośmiornice, kałamarnice): oba typy mają soczewkę, komórki receptorowe i siatkówkę, ale rozmieszczenie i rozwój tkanek jest odmienny (np. u kręgowców siatkówka jest „odwrócona”, a u głowonogów — „prawidłowa” orientacja receptorów). Innym przykładem są oczy złożone stawonogów, zbudowane z wielu ommatydiów, które umożliwiają szerokie pole widzenia i szybką detekcję ruchu.

Podsumowanie i otwarte pytania

Badania nad ewolucją oka pokazują, że złożone funkcje sensoryczne mogą powstawać szybko i wielokrotnie, wykorzystując wspólne, konserwatywne elementy molekularne. Nadal pozostaje wiele pytań: dokładne tempo powstawania poszczególnych struktur, szczegóły procesów prowadzących do powstania soczewek i wysokiej rozdzielczości wzroku oraz pełne wyjaśnienie, jak zmiany w genomie i rozwoju prowadzą do różnorodności form. Połączenie paleontologii, biologii rozwoju, genomiki i neurobiologii nadal odsłania kolejne etapy i mechanizmy powstawania oczu w przyrodzie.

Główne etapy w ewolucji oka.Zoom
Główne etapy w ewolucji oka.

Oko mięczaka: królowa koncha.Zoom
Oko mięczaka: królowa koncha.

Pająk skaczący. Pająki mają wiele oczu.Zoom
Pająk skaczący. Pająki mają wiele oczu.

Ta modliszka ma zakamuflowane oczyZoom
Ta modliszka ma zakamuflowane oczy

Ślimaki lądowe zwykle mają dwa zestawy macek na głowie: górna para ma oko na końcu; dolna para służy do węchu.Zoom
Ślimaki lądowe zwykle mają dwa zestawy macek na głowie: górna para ma oko na końcu; dolna para służy do węchu.

Tempo ewolucji

Pierwsze skamieniałości oczu pojawiły się w dolnym kambrze, około 540 milionów lat temu. Okres ten był świadkiem wybuchu najwyraźniej szybkiej ewolucji, zwanej "eksplozją kambryjską". Jeden z biologów utrzymuje, że ewolucja oczu rozpoczęła wyścig zbrojeń, który doprowadził do gwałtownego przypływu ewolucji.

Wcześniej organizmy mogły mieć zastosowanie dla wrażliwości na światło, ale nie dla szybkiego poruszania się i nawigacji za pomocą wzroku.

Trudno jest oszacować tempo ewolucji oka. Proste modelowanie, zakładające małe mutacje poddane naturalnej selekcji, pokazuje, że prymitywny narząd zmysłu optycznego oparty na wydajnych fotopigmentach mógłby ewoluować w złożone oko podobne do ludzkiego w ciągu około 400 000 lat.

Wczesne etapy ewolucji oka

Najwcześniejszymi czujnikami światła były białka fotoreceptorowe. Są nimi gałki oczne, występujące u protistów. Eyespoty potrafią odróżnić tylko światło od ciemności. Jest to wystarczające dla fotoperiodyzmu i dobowej synchronizacji rytmów okołodobowych. Nie potrafią rozróżniać kształtów ani określać kierunku padania światła.

Oczodoły występują u prawie wszystkich głównych grup zwierząt. U Eugleny wziernik, zwany stigmą, znajduje się z przodu. Jego czerwony pigment ocienia zbiór światłoczułych kryształów. Wraz z wiodącym flagellum, gałka oczna pozwala organizmowi poruszać się w odpowiedzi na światło, wspomagać fotosyntezę i przewidywać dzień i noc, co jest podstawową funkcją rytmów okołodobowych.

Pigmenty wzrokowe znajdują się w mózgach bardziej złożonych organizmów i uważa się, że odgrywają rolę w synchronizowaniu tarła z cyklami księżycowymi. Wykrywając subtelne zmiany w nocnym oświetleniu, organizmy mogłyby zsynchronizować uwalnianie spermy i jaj, aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo zapłodnienia.

Samo widzenie opiera się na podstawowej biochemii, która jest wspólna dla wszystkich oczu. Sposób, w jaki ten biochemiczny zestaw narzędzi jest wykorzystywany do interpretacji środowiska organizmu, jest bardzo zróżnicowany. Oczy mają szeroką gamę struktur i form, z których wszystkie powstały dość późno w stosunku do białek i molekuł leżących u ich podstaw.

Na poziomie komórkowym wydają się istnieć dwie główne "konstrukcje" oczu, jedna posiadana przez protostomy (mięczaki, robaki obunogie i stawonogi), druga przez deuterostomy (strunowce i szkarłupnie).

Znamię słupka (2) eugleny kryje światłoczułe miejsce.Zoom
Znamię słupka (2) eugleny kryje światłoczułe miejsce.

Powiązane strony

Pytania i odpowiedzi

P: Jaki jest przykład narządu homologicznego?


A: Ewolucja oka jest przykładem narządu homologicznego, który posiada wiele zwierząt.

P: Do czego służy opsina?


O: Opsyny kontrolują zamianę fotonów na sygnały elektryczne.

P: Kiedy rozwinęły się złożone oczy?


O: Wydaje się, że złożone oczy powstały po raz pierwszy w ciągu kilku milionów lat, podczas gwałtownego wybuchu ewolucji znanego jako eksplozja kambryjska.

P: Czy istnieją dowody na istnienie oczu przed okresem kambryjskim?


O: Nie ma dowodów na istnienie oczu przed kambrem, ale wiele oczu można zobaczyć w skamieniałościach ze środkowego kambru Burgess Shale.

P: Jak różnią się oczy u różnych organizmów?


O: Oczy różnią się ostrością widzenia, czułością przy słabym oświetleniu, zdolnością do wykrywania ruchu lub identyfikowania obiektów. Ich wrażliwość na długość fal decyduje o tym, czy widzą w kolorach i jakie kolory widzą.

P: Jaką rolę odgrywa melanopsyna?


O: Melanopsyna, opsina występująca w siatkówce ssaków, jest zaangażowana w rytmy okołodobowe i odruch źreniczny, ale nie w widzenie.

P: Jakie wydarzenie wyznacza początek ewolucji oczu złożonych?


O: Złożone oczy zaczęły się rozwijać podczas gwałtownego wybuchu ewolucji, znanego jako eksplozja kambryjska.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3