Daniel Harvey Hill, lub częściej D. H. Hill, (12 lipca 1821 r. - 24 września 1889 r.) był konfederackim majorem generalnym podczas amerykańskiej wojny domowej. Był oficerem w wojnie meksykańsko-amerykańskiej i otrzymał dwa awanse brewetowe za swoje występy: jeden do kapitana, drugi do majora. Opuścił armię, by zostać profesorem. Kiedy Karolina Północna odłączyła się od Unii, Hill został mianowany pułkownikiem 1. piechoty Północnej Karoliny. Do 1862 roku był głównym generałem służącym w Armii Północnej Wirginii. Reputacja Hill została zszargana przez zaginiony egzemplarz Orderu Specjalnego z 191 roku, który trafił w ręce generała Union George'a McClellana. To dało Robertowi E. Leesowi plany dla Konfederacyjnej Kampanii Maryland. Został on uznany za geniusza wojskowego przez niektórych, w tym przez generała porucznika Stonewalla Jacksona (jego szwagra).

Wczesne życie i edukacja

D. H. Hill urodził się w 1821 roku na południu Stanów Zjednoczonych. W młodości uzyskał wykształcenie wojskowe i rozpoczął karierę oficerską, co przygotowało go do służby zarówno w konfliktach przedwojennych, jak i późniejszej roli dowódczej w czasie wojny domowej. Jego wczesne doświadczenia wojskowe i naukowe miały wpływ na późniejsze zainteresowanie taktyką i dydaktyką wojskową.

Służba przed wojną secesyjną

Hill brał udział w wojnie meksykańsko‑amerykańskiej, gdzie wyróżnił się na polu bitwy i otrzymał awanse brevetowe. Po zakończeniu działań bojowych wycofał się z aktywnej służby i poświęcił część życia pracy akademickiej jako profesor. To połączenie praktyki bojowej i pracy naukowej ukształtowało jego podejście do dowodzenia — łączył dbałość o dyscyplinę i organizację z umiejętnością planowania taktycznego.

Rola w wojnie secesyjnej

Po secesji Karoliny Północnej Hill przyjął dowództwo i szybko awansował w strukturach armii Konfederacji. Służył w Armii Północnej Wirginii, gdzie jego oddziały brały udział w istotnych manewrach i starciach pierwszych lat wojny. W opinii niektórych współczesnych i późniejszych historyków Hill wykazywał znaczne zdolności taktyczne — potrafił sprawnie organizować manewry i wykorzystywać ukształtowanie terenu.

Kontrowersje: Order Specjalny nr 191

Jednym z najbardziej znanych epizodów związanych z Hill'em jest sprawa zaginionego egzemplarza Orderu Specjalnego nr 191. Kopia tego rozkazu trafiła w ręce generała Unii George'a McClellana, co ujawniło plany ruchów konfederackich podczas tzw. Kampanii Maryland. Znalezienie rozkazu dało Union przewagę informacyjną i było powodem krytyki wobec Hill'a — niektórzy oskarżali go o niedbalstwo, inni podkreślali, że odpowiedzialność za bezpieczeństwo dokumentów była rozłożona na kilka szczebli dowodzenia. Sprawa do dziś bywa przedmiotem debat historycznych.

Styl dowodzenia i relacje z przełożonymi

Hill był postrzegany jako dowódca ambitny i wymagający. Miał opinię oficera o dużej wiedzy taktycznej, lecz równocześnie bywają mu przypisywane trudne relacje z przełożonymi i kolegami — konflikty personalne i różnice zdań z niektórymi zwierzchnikami wpływały na jego karierę i na odbiór jego działań. Jego zdolności bojowe były jednak wielokrotnie doceniane przez współpracowników, w tym przez Stonewalla Jacksona, który widział w nim wartościowego dowódcę.

Po wojnie i spuścizna

Po zakończeniu wojny Hill powrócił do życia cywilnego, angażując się ponownie w działalność akademicką i pisarską. Jego pamięć została oceniona ambiwalentnie: jedni historycy upatrują w nim utalentowanego taktyka, inni wskazują na błędy i decyzje, które miały realny wpływ na losy kampanii. Zmarł 24 września 1889 roku. Dziś D. H. Hill pozostaje postacią wartą uwagi dla osób badających taktykę i dowodzenie w wojnie secesyjnej — zarówno ze względu na swoje zalety jako dowódcy, jak i z powodu kontrowersji, które towarzyszyły jego służbie.