George Wells Beadle urodził się 22 października 1903 r. w Wahoo, w stanie Nebraska. Był synem farmerów; jego rodzice posiadali i prowadzili 40-akrową (160 000 m2) farmę.
George być może sam zostałby rolnikiem, gdyby jeden z jego nauczycieli nie skierował jego umysłu w stronę nauki i College of Agriculture w Lincoln, w stanie Nebraska.
W 1926 r., po uzyskaniu dyplomu, pracował nad hybrydami pszenicy i Zea mays. W 1931 roku otrzymał stypendium National Research Council Fellowship w California Instituteof Technology w Pasadenie, gdzie przebywał od 1931 do 1936 roku. W tym okresie kontynuował prace nad kukurydzą indyjską i rozpoczął, we współpracy z Dobzhansky'm i Sturtevantem, prace nad krzyżowaniem u muszki owocowej, Drosophila melanogaster.
W 1935 roku Beadle pojechał na sześć miesięcy do Paryża, gdzie pracował z Borisem Ephrussim w Institut de Biologie physico-chimique. Razem rozpoczęli badania nad rozwojem pigmentu oka u Drosophila, które później doprowadziły do pracy nad biochemią genetyki grzyba Neurospora.
W 1937 roku Beadle został mianowany profesorem biologii (genetyki) na Uniwersytecie Stanforda i pozostał tam przez dziewięć lat, pracując przez większość tego okresu we współpracy z Tatumem.
W 1946 r. powrócił do California Institute of Technology jako profesor biologii i przewodniczący Wydziału Biologii. Pozostał tu do stycznia 1961 r., kiedy to został wybrany na kanclerza Uniwersytetu w Chicago, a jesienią tego samego roku na prezydenta tej uczelni.
George Beadle zmarł 9 czerwca 1989 roku.
