Aubrey Brain (ur. 12 lipca 1893 w Londynie, zm. 21 września 1955 w Londynie) był brytyjskim waltornistą. W jego rodzinie było wielu waltornistów. Jego ojciec, Alfred Edwin Brain senior, grał w orkiestrze Henry'ego Wooda już na pierwszym balu w 1895 roku. Później grał dla Londyńskiej Orkiestry Symfonicznej. Jego brat, również nazywający się Alfred Edwin Brain, był głównym waltornistą w orkiestrze Henry Wood's Queen's Hall, ale potem wyemigrował do USA, gdzie grał w Los Angeles Philharmonic. Jego syn Dennis Brain miał stać się najsłynniejszym waltornistą w historii.
Aubrey Brain wyrosnął w rodzinie o silnych tradycjach muzycznych i od młodości zdobywał doświadczenie zarówno w orkiestrach, jak i w repertuarze solowym oraz kameralnym. Jako wykonawca był ceniony za muzykalność, elegancję frazowania i ciepłe, pełne brzmienie, które wyróżniało go wśród brytyjskich waltornistów pierwszej połowy XX wieku. Występował z wieloma wiodącymi orkiestrami i zespołami kameralnymi w Londynie i poza nim, brał udział w koncertach oraz nagraniach radiowych, które przyczyniły się do popularyzacji instrumentu w Wielkiej Brytanii.
Poza działalnością koncertową Aubrey prowadził również działalność pedagogiczną — uczył młodsze pokolenia waltornistów, przekazując tradycje rodzinne oraz technikę artystyczną. Jego metody i podejście do instrumentu miały wpływ na rozwój brytyjskiej szkoły gry na waltorni i pośrednio przyczyniły się do sukcesów jego syna, Dennisa Braina. Dzięki takim postawom rodzina Brainów stała się synonimem wysokiego rzemiosła i muzykalności w grze na waltorni.
Jego dorobek, choć często przyćmiony światową sławą Dennisa, pozostaje istotnym elementem historii wykonawstwa instrumentów blaszanych w Wielkiej Brytanii. Aubrey Brain zapisał się w pamięci środowiska muzycznego jako artysta oddany zarówno orkiestrze, jak i edukacji muzycznej, a także jako łącznik między XIX‑wieczną tradycją waltorni a nowoczesnym podejściem do instrumentu w XX wieku.
