Olga Nikołajewna Romanowa (1895–1918) — biografia córki cara Mikołaja II
Biografia Olgi Nikołajewnej Romanowej — najstarszej córki cara Mikołaja II: życie, miłość, praca w szpitalu wojennym i tragiczna śmierć w 1918 roku.
Wielka księżna rosyjska Olga Nikołajewna (Olga Nikołajewna Romanowa) (rosyjska: Великая Княжна Ольга Николаевна; 15 listopada [O.S. 3 listopada] 1895 – 17 lipca 1918) była najstarszą córką cara Mikołaja II Rosji, ostatniego władcy cesarskiej Rosji, i jego żony AleksandryFiodorownej. Jako pierwsze dziecko doczekała się czterech sióstr i jednego brata, z którymi dorastała w atmosferze surowego dworskiego wychowania i religijnej pobożności domu Romanowów.
Młodość i charakter
Olga wyróżniała się inteligencją, dystyngowanym zachowaniem i odpowiedzialnością — często opisywano ją jako zdyscyplinowaną i poważną. Była bardzo związana z młodszą siostrą Tatianą; z tego powodu obie bywały nazywane „wielką parą” sióstr, podczas gdy Maria i Anastazja tworzyły „małą parę”. W wychowaniu kładziono nacisk na języki obce, muzykę, literaturę i obowiązki społeczne, które przygotowywały ją do roli wielkiej księżnej.
Zainteresowania i plany małżeńskie
Za życia Olgi pojawiało się wiele spekulacji dotyczących jej przyszłego małżeństwa. Wśród kandydatów wymieniano zarówno królewskich krewnych z Europy, jak i rosyjskich wielmożów: opowiadano o romansie z Wielkim Księciem Rosji Dmitrijem Pawłowiczem, o propozycjach z dworów zagranicznych, a także o ewentualnych związkach z księciem rumuńskim Kolędą Koronną, Edwardem, księciem Walii (synem Jerzego V) czy księciem serbskim Aleksandrem. Olga jednak pragnęła pozostać w Rosji i — jeśli miałaby wyjść za mąż — wolała wybrać Rosjanina. Ostatecznie rewolucja przerwała wszystkie plany dynastyczne.
Działalność podczas wojny
W czasie I wojny światowej Olga, podobnie jak jej siostry, angażowała się w pomoc rannym i potrzebującym. Opiekowała się chorymi i rannymi w wojskowych placówkach — pracowała w szpitalu wojskowym, najpierw jako wolontariuszka, a potem pełniła funkcje administracyjne i organizacyjne. Jej praca była traktowana jako wyraz obowiązku wobec kraju i monarchii; w wyniku wytężonej pracy i niesienia pomocy sama uległa przemęczeniu i zachorowała, co czasowo ograniczyło jej działalność.
Aresztowanie, uwięzienie i śmierć
Po upadku monarchii rodzina Romanowów została aresztowana i przetrzymywana w coraz surowszych warunkach; ostatecznie trafiła do Jekaterynburga. Zamordowana wraz z pozostałymi członkami rodziny 17 lipca 1918 roku przez prorządowe formacje bolszewickie — w praktyce decyzję o egzekucji wykonała bolszewicka tajna policja (Cheka) w domu Ipatiewa w centrum Jekaterynburgu. Śmierć Olgi i pozostałych Romanowów stała się symbolem brutalnego końca carskiej Rosji.
Kult, kanonizacja i los szczątków
Rosyjska Cerkiew Prawosławna po latach uznała cierpienie członków rodziny imperatorskiej i kanonizowała ich jako nosicieli namiętności (tzn. osób, które w pokorze przyjęły męczeństwo i cierpienie). Po upadku ZSRR odnaleziono pozostałości po egzekucji i — dzięki badaniom genetycznym — szczątki narodowe Romanowów zostały zidentyfikowane za pomocą metod DNA. Część szczątków została oficjalnie pochowana podczas uroczystej ceremonii pogrzebowej w 1998 roku w katedrze św. Piotra i Pawła w Petersburgu. Prowadzone później badania genetyczne oraz kolejne odkrycia doprecyzowały listę ofiar i potwierdziły tożsamość większości członków rodziny.
Osoby podszywające się i pamięć historyczna
Po zamordowaniu Romanowów pojawiło się wiele osób twierdzących, że przeżyły egzekucję. Najsłynniejsze przypadki dotyczyły głównie księżniczki Anastazji, ale także innych członków rodziny — miała istnieć m.in. kobieta podpisująca się jako Marga Boodts, która utrzymywała, że jest Wielką Księżną Olgą; jej roszczenia nie zyskały jednak powszechnej wiarygodności. Historycy są zgodni, że Olga wraz z rodziną została zamordowana w Jekaterynburgu, a liczne badania naukowe i archiwalne potwierdziły ten tragiczny fakt.
Postać Olgi Nikołajewnej pozostaje w historii przykładem młodej arystokratki, która — mimo przywilejów pozycji — w ostatnich latach życia poświęciła się służbie chorym i potrzebującym oraz stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych ofiar rewolucyjnych przemian w Rosji.
Wczesne życie
Siostrami Olgi były wielkie księżne Tatiana, Maria i Anastazja. Miała też brata, Tsarewicza Aleksieja z Rosji. Tytuł Olgi (Velikaya Knyazhna Великая Княжна) najlepiej przetłumaczyć jako "Wielka Księżniczka". Oznaczało to, że Olga, jako "Cesarska Wysokość", miała wyższą rangę niż inne księżniczki w Europie, które były "Królewską Wysokością". "Wielka Księżna" stała się najbardziej znanym tłumaczeniem tytułu na język angielski z rosyjskiego. Przyjaciele i rodzina Olgi zwykle nazywali ją po prostu Olgą Nikołajewną. Nazywali ją też "Olishka" lub "Olya". Królowa Wiktoria była jej prababcią. Olga była bardzo bliska swojej siostrze Tatianie. Dzielili pokój, podobnie ubrani i znani byli jako "Wielka Para". Młodsze siostry, Maria i Anastazja, były znane jako "Mała Para".
Olga była znana ze swojego współczucia i życzliwości, od kiedy była młoda. Ale miała też szybki temperament i często mówiła to, co uważała za oczywiste. Kiedyś, gdy była małym dzieckiem, niecierpliwiła się pozując do portrecisty i powiedziała mu: "Jesteś bardzo brzydkim człowiekiem i ani trochę cię nie lubię!". Pierre Gilliard, jej nauczyciel francuskiego, powiedział, że kiedy pierwszy raz zobaczył Olgę, kiedy miała 10 lat, była "bardzo sprawiedliwa, i z błyszczącymi, złośliwymi oczami... Patrzyła na mnie spojrzeniem, które od pierwszej chwili wydawało się szukać słabego punktu w mojej zbroi, ale było w niej coś tak czystego i szczerego (prawdziwego), że od razu ją polubiono".
Dzieci cara żyły bardzo prosto. Spały na twardych obozowych łóżeczkach bez poduszek, kiedy były zdrowe. Tradycja ta została zapoczątkowana w czasach panowania KatarzynyWielkiej, kiedy to po raz pierwszy zmusiła swojego wnuka Aleksandra do tego. Rano brali zimne kąpiele, musieli sprzątać swoje pokoje i wykonywać prace igłowe. Większość mieszkających z nimi ludzi, w tym służba, zazwyczaj nazywała Wielką Księżną po imieniu, Olega Nikołajewna, zamiast tytułu lub "Jej Cesarskiej Wysokości". Kiedyś jednak podczas zwiedzania muzeum, w którym wystawione były powozy państwowe, Olga kazała jednej ze służek przygotować największy i najpiękniejszy powóz do jej codziennej jazdy. Nie była posłuszna. Uważała też, że należy szanować najstarsze dzieci. Kiedy opowiedziano jej biblijną historię o Józefie, współczuła starszym braciom, a nie Józefowi. Współczuła także Goliatowi, a nie Dawidowi w opowieści o Dawidzie i Goliacie. Olga uwielbiała czytać. W przeciwieństwie do swoich sióstr, lubiła też pracę w szkole. Pierre Gilliard powiedział, że Olga miała bardzo "szybki mózg", z "dobrą zdolnością rozumowania" i "bardzo niezależny sposób, oraz dar do szybkiego (szybkiego) i zabawnego (zabawnego) repartee (odpowiedzi)". Lubiła czytać o polityce w gazetach. Olga lubiła też wybierać książki z tego, co czytała jej matka. Kiedy znaleziono ją czytającą książkę, zanim przeczytała ją matka, Olga żartowała, że matka musi poczekać, aż Olga upewni się, że jest to odpowiednia książka do jej czytania.
Wielka księżna Tatiana, lewa, i Olga Nikołajewna ubrane w dworski strój, ok. 1904 roku.
Pytania i odpowiedzi
P: Kim była wielka księżna Rosji Olga Nikołajewna?
O: Wielka Księżna Rosji Olga Nikołajewna (Olga Nikołajewna Romanowa) była najstarszą córką cara Mikołaja II, ostatniego władcy imperialnej Rosji, i jego żony Aleksandry Fiodorowny.
P: Jakie były historie o jej przyszłym małżeństwie?
O: Mówiono o związkach z wielkim księciem Rosji Dymitrem Pawłowiczem, księciem Rumunii Karolem, księciem Walii Edwardem, najstarszym synem Jerzego V, oraz z księciem Serbii Aleksandrem. Olga chciała wyjść za mąż za Rosjanina i zostać w swoim kraju.
P: Co robiła podczas I wojny światowej?
O: Podczas I wojny światowej Olga pielęgnowała rannych żołnierzy w szpitalu wojskowym, dopóki sama nie zachorowała. Potem zajmowała się administracją w szpitalu.
P: Jak umarła?
O: Olga została zamordowana wraz z rodziną 17 lipca 1918 roku przez bolszewicką tajną policję.
P: Czy był ktoś, kto fałszywie podawał się za żyjących członków rodziny królewskiej?
O: Tak, niejaka Marga Boodts podawała się za Wielką Księżną Olgę, ale nie traktowano jej poważnie. Historycy uważają, że Olga została zabita wraz z rodziną w Jekaterynburgu.
P: Jak zidentyfikowano jej szczątki?
O: Jej szczątki zostały zidentyfikowane dzięki badaniom DNA.
P: Gdzie teraz są pochowane jej szczątki?
O: Jej szczątki zostały pochowane podczas ceremonii pogrzebowej w 1998 r. w Katedrze Piotra i Pawła w Petersburgu wraz z rodzicami i dwiema siostrami.
Przeszukaj encyklopedię