Mahogan to twardy las tropikalny z obu Ameryk. Został odkryty przez Europejczyków na początku XVI wieku (~1514). Drewno pochodzi z drzewa Świętenia mahagoni. Drzewo pochodzi z południowej Florydy oraz z wysp na Karaibach, w tym z Bahamów, Kuby, Jamajki i Hispaniola.
Początkowo mahoniu używali Hiszpanie i Anglicy do budowy statków. Historia Naturalna Marka Catesby'ego wyjaśnia dlaczego:
"[Mahoni] ma właściwości, które pozwalają na użycie doskonałego dębu, a także całego innego drewna, czyli dwoistości, odporności na wystrzały i zakopania strzału bez odprysków".
Drugim zastosowaniem mahoniu była produkcja mebli. Jako pierwsi robili go Hiszpanie, ale w XVIII i na początku XIX wieku był on w dużym stopniu wykorzystywany przez warsztaty angielskie. Okres ten nazywany jest "Wiekiem Mahometanu". Również wiele mebli w mahoniu było robionych we Francji i innych krajach europejskich.
Ma kilka szczególnych cech, które czynią z mahoń pomocne drewno. Jest mocne i trwałe, ale łatwe do zginania, więc jest szczególnie pomocne dla stolarzy. Drzewa mahoniowe, mimo że są zagrożone, rosną bardzo wysokie i dlatego mogą być cięte na duże arkusze. Ponadto mahoń jest odporny na plamy.
