Cyfry greckie to system przedstawiania liczb za pomocą liter alfabetu greckiego. Znane są one również pod nazwami cyfr śląskich, cyfr aleksandryjskich lub cyfr alfabetycznych. We współczesnej Grecji nadal stosuje się je w odniesieniu do cyfr zwykłych (kardynalnych), podobnie jak cyfry rzymskie na Zachodzie; w przypadku cyfr zwykłych (kardynalnych) stosuje się cyfry arabskie.
Na początku, zanim zaczęto go używać w większym stopniu, alfabet grecki, liniowy A i liniowy B używał innego systemu z symbolami dla 1, 10, 100, 1000 i 10000, działającego według następującego wzoru: | = 1, – = 10, ◦ = 100, ¤ = 1000, ☼ = 10000.
Najwcześniejszy związany z alfabetem system cyfr używany z literami greckimi był zestawem akrofonicznych cyfr attyckich, działających podobnie jak cyfry rzymskie (które pochodziły z tego systemu), z następującym wzorem: Ι = 1, Π = 5, Δ = 10, ΠΔ = 50, Η = 10, ΠΗ = 50, Χ = 1000, ΠΧ = 5000, Μ = 10000 i ΠΜ = 50000.
System akrofoniczny został zastąpiony nowym systemem alfabetycznym, nazywanym czasem systemem cyfr jońskich, od IV wieku przed naszą erą. Każdej jednostce (1, 2, ..., 9) przypisano osobną literę, każdej dziesiątce (10, 20, ..., 90) osobną literę, a każdej setce (100, 200, ..., 900) osobną literę. Wymaga to 27 liter, więc 24-literowy alfabet grecki został rozszerzony o trzy przestarzałe litery: fau ϝ, (używane są również [Sigma (litera)|sigma] ϛ lub, we współczesnej grece, ΣΤ) dla 6, koppa ϟ dla 90, i sampi ϡ dla 900. Dla odróżnienia cyfr od liter po nich następuje "keraia" (grecka antena κεραία-insect), symbol podobny do znaku ostrego (Unicode U+0374).
Ten system alfabetyczny działa na zasadzie dodatku, w którym wartości liczbowe liter są dodawane razem, tworząc całość. Przykładowo 241 jest reprezentowane jako ΣΜΑʹ (200 + 40 + 1).
Aby przedstawić liczby od 1 000 do 999 999, te same litery są ponownie używane jako tysiące, dziesiątki tysięcy i setki tysięcy. Przed tysiącami umieszcza się "lewą erę" (Unicode U+0375, 'Grecki znak małej cyfry'), aby odróżnić
.