Pismo linearne A — nieodczytany skrypt minojski z Krety
Pismo linearne A — tajemniczy, nieodczytany skrypt minojski z Krety: unikatowe znaki, eteokretański język i zagadka, którą wciąż próbują rozwikłać archeolodzy.
Linear A to starożytny skrypt używany na Krecie w okresie kultury minojskiej. Do dziś nie udało się go jednoznacznie przetłumaczyć, dlatego pozostaje jednym z największych nierozwiązanych zagadek epigrafiki i językoznawstwa. Stanowił jeden z systemów pisarskich funkcjonujących na Minojskiej Krecie — obok wcześniejszego o około sto lat kreteńskiego hieroglifu. Przez pewien czas oba systemy współistniały; prawdopodobnie pełniły różne role w administracji, gospodarce i obrzędowości.
Chronologia i odkrycia
Pismo to było używane od około XVII wieku p.n.e. do XV wieku p.n.e. Większość znanych materiałów pochodzi z pałaców i osad minojskich, zwłaszcza z miejsc takich jak Knossos, Phaistos, Malia, Hagia Triada czy Zakros. Archeolog Arthur Evans w końcu XIX i na początku XX wieku odnalazł i skatalogował liczne inskrypcje w systemie Linear A oraz młodszy system Linear B, co umożliwiło porównania między nimi.
Budowa pisma i korpus źródłowy
Pismo Linear A jest zapisem sylabicznym uzupełnionym znakami ideograficznymi. Obecnie znanych jest około 70 znaków, które prawdopodobnie reprezentują sylaby, oraz około 100 znaków ideograficznych. Ideogramy te wiążą się z określonymi przedmiotami lub pojęciami (np. jednostki miar, produkty rolne, zwierzęta). Znane są również pewne znaki liczbowe — kilka cyfr, których wartości badacze potrafią odczytać.
Korpus zapisów Linear A jest stosunkowo ograniczony i składa się przede wszystkim z krótkich inskrypcji: zapisów gospodarczych na pieczęciach i etykietach, wpisów na naczyniach oraz tabliczkach wapiennych. Znaleziono także napisy na przedmiotach kultowych. Dokumenty dłuższe — typowe narracje czy teksty literackie — jak dotąd nie występują w dostępnym materiale.
Funkcja tekstów
Większość tekstów wydaje się pełnić funkcję administracyjną i gospodarczą — są to listy towarów, etykiety, zapisy ilościowe i ewidencje. Kilka krótkich inskrypcji interpretowanych jest jako możliwe dedykacje, zwłaszcza gdy umieszczono je na stelach lub naczyniach rytualnych — np. libacjach. Z uwagi na krótki charakter wielu tekstów analiza językowa napotyka poważne ograniczenia.
Relacja z Liniowym B i problem odczytu
Linear B, młodszy skrypt oparty częściowo na znakach Linear A, został rozszyfrowany w połowie XX wieku (m.in. dzięki pracom Michaela Ventris i Johna Chadwicka) i zidentyfikowany jako zapis w języku greckim. Wykorzystanie jednakowej wartości fonetycznej znaków z Linear B do odczytu Linear A nie daje spójnego sensu: korzystając z wiedzy z Liniowego B do „przełożenia” Linear A otrzymuje się teksty, których nie da się jednoznacznie odczytać lub zinterpretować jako znany język. Dlatego język zapisany pismem Linear A określa się najczęściej jako eteokretański (język etniczny Krety) — nie wydaje się on być bezpośrednio powiązany z żadnym znanym językiem historycznym.
Główne trudności w odczycie Linear A to:
- brak przekładów dwujęzycznych typu „kamień z Rosetty”;
- ograniczony i fragmentaryczny korpus krótkich tekstów;
- możliwa różnica językowa między użytkownikami Linear A a późniejszymi użytkownikami Linear B;
- zamierzone skróty, formuły administracyjne i konwencje zapisu utrudniające jednoznaczną transliterację;
- uszkodzenia materiałów oraz utrata większości zapisów wykonanych na nietrwałych nośnikach — papirus czy pergamin nie przetrwały tak dobrze jak zapisy na glinianych tablicach.
Hipotezy językowe i badania współczesne
Przez dekady pojawiało się wiele hipotez dotyczących języka Linear A — proponowano związki z różnymi grupami językowymi: językami anatolijskimi, semickimi, językami kaukaskimi, a nawet z hipotetyczną rodziną tyreńską. Żadna z tych propozycji nie zdobyła powszechnego uznania. Niektóre analizy sugerują, że część leksyki mogła zostać zapożyczona lub że istnieją substraty językowe na obszarze Morza Egejskiego przed dominacją grecką.
Współczesne badania wykorzystują metody statystyczne, analizę częstotliwościową, modelowanie komputerowe oraz porównania paleograficzne. Nowe znaleziska archeologiczne, lepsze fotografie i katalogowanie zabytków pozwalają na powolne poszerzanie korpusu i poprawę interpretacji znaków. Mimo to bez przełomowego odkrycia — np. tekstu dwujęzycznego lub znacznie dłuższego dokumentu — pełne odczytanie Linear A pozostaje mało prawdopodobne.
Znaczenie dla badań nad cywilizacją minojską
Nawet w nieodczytanym stanie Linear A dostarcza ważnych informacji o gospodarce, administracji i rytuałach Minojczyków: struktura zapisów, typ używanych ideogramów oraz miejsca występowania inskrypcji pomagają rekonstrukcji systemów ekonomicznych, sieci produkcji i handlu oraz praktyk kultowych. Odkrycia ciągle uzupełniają obraz złożonego społeczeństwa kreteńskiego, którego pełne rozumienie wymaga jeszcze pracy interdyscyplinarnej.
Podsumowując, pismo Linear A pozostaje kluczowym, lecz wciąż tajemniczym źródłem wiedzy o starożytnej Krecie. Trwające badania archeologiczne, językoznawcze i technologiczne mogą w przyszłości przybliżyć nas do jego odczytania i lepszego zrozumienia języka, jaki zapisywano tym systemem.
Zbliżenie tabletu zawierającego pismo w linii A

Tabletki o linii A znalezione na wyspie Thera

Liniowe A, jak to znaleziono na kubku
Pytania i odpowiedzi
P: Co to jest linia A?
A: Linear A to starożytne pismo używane na Krecie, które nie zostało jeszcze przetłumaczone. Był to jeden z systemów pisma stosowanych na Krecie minojskiej, używany od około 1600 r. p.n.e. do 1400 r. p.n.e.
P: Czym różni się od linii B?
A: Linia B jest skryptem opartym na linii A i jest tłumaczona. Linia A ma około pięćdziesięciu znaków, które są podobne do linii B, ale około 80% znaków w linii A jest unikalnych. Wykorzystanie informacji z wiersza B do odczytania wiersza A daje tekst, którego nie da się odczytać.
P: Jakiego języka używa?
O: Język używany w tym artykule został nazwany eteochreeta i nie wydaje się być związany z żadnym znanym językiem.
P: Ile postaci jest znanych?
O: Obecnie znanych jest około 70 znaków (prawdopodobnie reprezentujących sylaby) oraz około 100 znaków ideograficznych, które można powiązać z sylabami. Ponadto istnieje kilka liczb, których wartość jest znana.
P: O czym zdaje się być większość tekstów?
O: Większość tekstów wydaje się być listami, chociaż kilka tekstów może być krótkimi napisami dedykacyjnymi znalezionymi na kubkach do picia. Do tej pory nie znaleziono żadnych długich tekstów.
P: Jakie materiały były zazwyczaj używane do pisania tych napisów?
O: Proste linie, takie jak litera A, nie były zbyt praktyczne na glinianych tabliczkach, dlatego większość pisma prawdopodobnie wykonano na innych materiałach, takich jak papirus lub pergamin; jednak te materiały nie są tak trwałe jak glina, więc wiele z tego pisma prawdopodobnie zaginęło z czasem.
Przeszukaj encyklopedię