Starożytne Indie: cywilizacja Indusu, Imperium Mauryjskie i Guptów
Starożytne Indie: od cywilizacji doliny Indusu przez Imperium Mauryjskie Aśoki po Złoty Wiek Guptów — kultura, urbanistyka i religijny wpływ na Azję.
Starożytne Indie posiadały długowieczną cywilizację i kulturę. Obejmowała ona kilka krajów, w tym współczesne Indie, Pakistan i Bangladesz. Ten rozległy i zróżnicowany obszar był areną długotrwałych procesów historycznych — od miejskiej cywilizacji doliny Indusu, przez wielkie imperia polityczne, po rozkwit nauki, sztuki i religii w okresie klasycznym.
Cywilizacja doliny Indusu (ok. 2600–1900 p.n.e.)
Cywilizacja doliny Indusu kwitła od około 2600 p.n.e. do 1900 p.n.e. i dała ona początek cywilizacji miejskiej na subkontynencie. Skupiała się wokół rzeki Indus i jej dopływów. Najważniejsze ośrodki to m.in. Harappa i Mohendżo-Daro. Charakteryzowała się:
- rozplanowaniem miast według siatki ulic, regularnymi kwartałami i wydzielonymi obszarami mieszkalnymi i rzemieślniczymi;
- zaawansowanym systemem sanitarnym — kanalizacją, studniami i systemami odwadniania poboczy dróg;
- budownictwem z wypalanej cegły oraz wielopiętrowymi domami i magazynami;
- standaryzacją wag i miar oraz rozbudowanym handlem — zarówno wewnętrznym, jak i zagranicznym (kontakty handlowe z Mezopotamią i Zatoką Perską);
- wyrobami rzemieślniczymi: ceramiką, metaloplastyką, pieczęciami z inskrypcjami — pisma zagadkowego, które do dziś nie zostało ostatecznie rozszyfrowane.
Przyczyny upadku cywilizacji Indusu nie są jednoznaczne — naukowcy wskazują na zmiany klimatyczne, przesunięcia koryt rzecznych, spadek handlu oraz możliwe migracje ludności. Mimo zaniku miejskich centrów, elementy technologiczne i kulturowe tej cywilizacji wpłynęły na późniejsze kultury subkontynentu.
Imperium Mauryjskie (ok. 321–185 p.n.e.)
Podczas Imperium Maurycego, założonego w 321 r. p.n.e., większość subkontynentu indyjskiego po raz pierwszy została zjednoczona pod jednym rządem. Założycielem był Chandragupta Maurya, a kluczową rolę w powstaniu państwa odegrał jego doradca i teoretyk polityki Chanakya (znany też jako Kautilya), autor traktatu Arthashastra, opisującego zasady rządzenia, administracji i polityki.
Aśoka Wielki, który na początku dążył do rozszerzenia swojego królestwa, po przejściu na buddyzm prowadził politykę ahimsy (niestosowania przemocy). Po brutalnej wojnie o Kalingę Aśoka nawrócił się i wprowadził politykę łagodzenia stosunków wewnętrznych oraz tolerancji wobec różnych wyznań. Jego zasady moralne i administracyjne utrwaliły się w formie Edyktów Aśoki wyrytych na skałach i filarach — są one jednymi z najstarszych zachowanych dokumentów historycznych Indii.
Pod rządami Aśoki ideały buddyjskie rozprzestrzeniły się na całą Azję Wschodnią i Południowo-Wschodnią dzięki misyjnym podróżom mnichów i wsparciu państwa. Maurjowie stworzyli rozległą administrację centralną, system urzędników i drogę komunikacyjną ułatwiającą handel i wymianę kulturową. Po śmierci Aśoki imperium zaczęło się rozpadać, co doprowadziło do nowego okresu podziałów i lokalnych królestw.
Okres Gupta (ok. 320–550 n.e.) — „złoty wiek”
Okres Gupta bywa nazywany „złotym wiekiem” klasycznych Indii. Ród Gupta (władcy tacy jak Chandragupta I, Samudragupta i Chandra Gupta II) zjednoczył znaczną część północnych Indii i zapewnił warunki dla rozwoju nauki, sztuki i literatury. W tym czasie pojawiły się istotne osiągnięcia:
- nauka i matematyka — rozwój astronomii i matematyki; prace matematyków i astronomów (np. Aryabhata i późniejsi) przyczyniły się do rozwoju systemu dziesiętnego i pojęcia zera;
- literatura i sztuka — rozkwit literatury klasycznej w sanskrycie (dramaty i poezja Kalidasy), malarstwo i rzeźba sakralna oraz rozwój architektury świątynnej i grobowej;
- medycyna i nauki przyrodnicze — kontynuacja tradycji medycznych (teksty o medycynie ajurwedycznej) oraz opracowania przyrodnicze;
- kultura religijna — umocnienie hinduizmu w formach klasycznych, równoczesne współistnienie buddyzmu i dżinizmu;
- gospodarka — rozwinięte rolnictwo, handel wewnętrzny i międzynarodowy oraz rozwój miast jako centrów kulturalnych i rzemieślniczych.
Okres ten pozostawił po sobie liczne ślady archeologiczne i piśmiennicze, a styl artystyczny Gupta stał się wzorcem dla późniejszej sztuki indyjskiej. Upadek dynastii Gupta nastąpił w wyniku osłabienia wewnętrznego i najazdów plemion hunów (Huna), co doprowadziło do ponownego rozdrobnienia politycznego regionu.
Złożoność dziedzictwa
Starożytne Indie to suma długotrwałych przemian: od zaawansowanej urbanistyki doliny Indusu, poprzez scentralizowaną administrację Maurjów, po kulturalny i naukowy rozkwit za czasów Gupta. Wpływy tych okresów przejawiają się w językach (przede wszystkim w sanskrycie), religiach (hinduizm, buddyzm, dżinizm), sztuce oraz w technologiach i ideach, które rozprzestrzeniły się poza granice subkontynentu i oddziaływały na całą Azję.
W skrócie: cywilizacja Indusu zaawansowała urbanistykę i handel; Imperium Mauryjskie zjednoczyło kraj i rozpowszechniło buddyzm dzięki działaniom Aśoki; okres Gupta przyniósł rozkwit nauki, sztuki i literatury, kształtując klasyczną kulturę indyjską.

Stojący Budda, starożytny region Gandhara, północny Pakistan, I wiek CE, Musée Guimet.
Główne wydarzenia
Chronologia
- 1500 p.n.e. - 600 p.n.e.: Kompozycja Wed i Brahmany
- 700 p.n.e. - 300 p.n.e.: Kompozycja Upaniszadów
- 527 lub 526 p.n.e: Śmierć Mahawiry, historycznego założyciela dżinizmu
- Późny VI wiek: Darius (król przywoływaczy), król perski, podbija część starożytnego Pakistanu
- 486 P.N.E: Śmierć Buddy; tradycja chińska podaje 483 r. p.n.e.
- 400 p.n.e.: Panini komponuje pierwszą sanskrycką gramatykę
- IV w. p.n.e. - IV w. p.n.e: Powstanie Ramajany i Mahabharaty
- 327 P.N.E. - 25 P.N.E: Aleksander Wielki najeżdża region doliny Indusu (obecnie Pakistan).
- 321 P.N.E. - 181 P.N.E: Chandragupta Maurya założył Imperium Maurya
- 300 p.n.e.: Megastenes (Grek) odwiedza króla Mauryi
- 300 p.n.e.: Powstanie Arthashastry, choć niektórzy uczeni datują dzieło na 100 r. n.e.
- 268 BC - 233: BC Panowanie Ashoka the Wielki
- 185 185 - 75 75: Sunga dynastia królować nad środkowy Republika India.
- 2 wiek p.n.e.-3 wiek p.n.e.: Buddyzm i wpływy dżinizmu w Indiach w szczytowym momencie
- 1 wiek BC - 1 wiek AD: Shakas, Parthians i Kushana najeżdżać Indus dolina region
- 1st Century BC - 2nd Century REKLAMA: Satavahana reguła
- 58 P.N.E. - 57 P.N.E: Rozpoczyna się era Vikrama Samvat
- Chera, Chola & Pandiya Królestwa na południu
- 78 n.e.: Początek ery Shaka
- I - III wiek: Panowanie dynastii Kuszan; pierwsze przedstawienie dżinijskich tirthankarów i hinduskich bóstw o zmiennych ramionach
- 4-5 wiek: Rządy Vaktaka nad środkowymi Indiami i Dekanem
- 4 - 6 wiek: Okres Gupta w większości i centralnej części współczesnej Republiki Indii (nigdy nie obejmował regionów Pakistanu), jednak był to Złoty Wiek Indii era doliny Gangetic
- 500 N.E: Ajanta ukończona
- V-VII wiek: Rozprzestrzenianie się Vaishnavizmu, szczególnie kultu Krishan; pojawienie się kultu lokalnych bóstw; pojawienie się Tantryzmu
- V - VI wiek: Inwazja Hunów w starożytnych regionach Pakistanu
- 6 - 17 wiek: Rządy Radźputów w różnych regionach Indii Zachodnich.
- VI wiek: Dynastia Kalaczuri rządzi zachodnim wybrzeżem współczesnych Indii
- VI-VIII wiek: dynastia Pallava w południowych Indiach; architektura rock-cut zaczyna się na południu; budowa świątyń kwitnie w Mamallapurama i Kanchipuram
- 6-10 wiek: Tamilska poezja dewocyjna
- VII-VIII wiek: Schyłek buddyzmu w starożytnym Pakistanie i północnej Republice Indii; odrodzenie hinduizmu
- 7 - 10 wiek: Rashtrakuta dynastia rządzić nad północna część Deccan
- Początek VIII wieku: Kupcy arabscy osiedlają się na wybrzeżu Sindh (obecnie część Pakistanu) oraz w indyjskim stanie Gujarat.
- VIII - XII wiek: Dynastia Pala rządzi w Biharze, Bengalu i dużej części wschodnich Indii.
- 10 - 17 wiek: Rządy Radźputów w różnych regionach Indii Zachodnich.
- 788 - 820 N.E: Życie Adi Shankaracharyi
- 1018 N.E. : Pierwszy muzułmański władca - Mahmud Ghazni najeżdża na Indie.
- 1947 - Dominium Indii uzyskuje niepodległość
- 1950 - Powstaje nowoczesna Republika Indii

Mapa pokazująca największy zasięg imperium Maurycego w kolorze ciemnoniebieskim.
Pytania i odpowiedzi
P: Gdzie rozwinęła się cywilizacja doliny Indusu?
O: Cywilizacja doliny Indusu rozkwitła wokół rzeki Indus i jej dopływów w kilku krajach, w tym w dzisiejszych Indiach, Pakistanie i Bangladeszu.
P: Kiedy istniała cywilizacja doliny Indusu?
O: Cywilizacja Doliny Indusu istniała od około 2600 roku p.n.e. do 1900 roku p.n.e.
P: Jakie jest znaczenie cywilizacji doliny Indusu?
A: Cywilizacja Doliny Indusu dała początek cywilizacji miejskiej na subkontynencie.
P: Kto i kiedy założył imperium Maurya?
A: Imperium Maurya powstało w 321 roku p.n.e., a jego założycielem był nieznany wojownik o skromnym pochodzeniu.
P: Z czego znany jest Aśoka Wielki?
A: Aśoka Wielki jest znany z tego, że po przejściu na buddyzm prowadził politykę ahimsy (niestosowania przemocy) i szerzył ideały buddyjskie w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej za pomocą Edyktów Aśoki.
P: Kiedy Aśoka przeszedł na buddyzm?
A: Aśoka przeszedł na buddyzm po tym, jak początkowo chciał rozszerzyć swoje królestwo, podczas swojego panowania jako cesarz Maurya w starożytnych Indiach.
P: Kim był Gupta i z czego jest znany?
O: Gupta był ważnym władcą w okresie Gupta i jest znany jako mądry i szlachetny człowiek.
Przeszukaj encyklopedię