Die Meistersinger von Nürnberg – opera Richarda Wagnera, Mistrzowie z Norymbergi

Preludium (wstęp orkiestrowy) do opery jest bardzo znane i często grane samodzielnie na koncertach. Zawiera ono kilka melodii, które czasami są sprytnie zagrane jednocześnie (kontrapunkt). Melodie te są wykorzystywane w trakcie trwania opery i kojarzą się z konkretnymi osobami lub ideami (takie melodie nazywane są motywami przewodnimi).

Akt pierwszy

Młody rycerz Walther jest w kościele i widzi piękną młodą dziewczynę, Evę. Chce wiedzieć, czy jest ona zamężna. Ona mówi mu, że zostanie wydana za mąż za tego, kto następnego dnia wygra konkurs śpiewu. Walter próbuje nauczyć się sztuki mistrzowskiej od Dawida, który pracuje u szewca Hansa Sachsa. Sam David jest zakochany w Magdalenie. Praktykanci zaczynają przygotowywać scenę do konkursu.

Jeśli Walther ma wygrać konkurs, będzie musiał skomponować własną pieśń mistrzowską i zaśpiewać ją. Będzie musiał skomponować go zgodnie z wieloma ścisłymi zasadami (liczba wersów, wzory rymów itp.). Kiedy spotyka innych Mistrzów, przedstawia się, mówiąc, że sztuki śpiewu nauczył się od starożytnego poety Walthera von der Vogelweide i od samej natury. Wyśpiewuje to w pieśni, która jest bardzo piękna, ale nie podporządkowuje się regułom Mistrzów. Mistrzowie nie są w stanie zrozumieć piękna jego pieśni.

Jednym z Mistrzów jest urzędnik miejski. Nazywa się Beckmesser. Jest to postać komiczna, a Wagner czyni z niego postać bardzo głupią. Beckmesser jest "wyznacznikiem". To znaczy coś w rodzaju "orzecznika". Kiedy śpiewak popełnia "błąd" (nie przestrzega zasad), marker stawia na tablicy znak kredowy. Kiedy Walther śpiewa swoją pieśń, Beckmesser robi wiele znaków kredowych. Hans Sachs jest jedyną osobą, która dostrzega piękno jego pieśni. Jest dużo krzyków i Walther musi stanąć na krześle, aby skończyć swoją piosenkę.

Akt 2

Ulica w Norymberdze nocą. Wielki dom Evy stoi naprzeciwko prostego domu Hansa Sachsa. Ojciec Evy zdaje sobie sprawę, że jest ona zakochana w Waltherze. Hans myśli o młodym rycerzu i o tym, jak dobrze śpiewa. Eva pyta Hansa, kto jego zdaniem ma szansę wygrać konkurs piosenki. Ojciec woła ją z powrotem. Przyszedł Beckmesser i chciałby jej zaśpiewać pieśń miłosną. Walther spotyka się z Evą i zastanawiają się, czy nie powinni uciec (uciec razem). Eva zmienia ubrania z pokojówką. Hans Sachs zatrzymuje ich, gdy zamierzają uciec. Beckmesser stroi swoją lutnię, gotowy do śpiewania. Walther chciałby się z nim kłócić, ale Eva przekonuje go, by siedział cicho, podczas gdy Beckmesser śpiewa. Hans Sachs, który ceruje but Beckmessera, ma inne pomysły: sam śpiewa piosenkę, co denerwuje Beckmessera, który próbuje śpiewać dziewczynie, którą uważa za Evę (ale to służąca Evy w przebraniu). Mówi Hansowi, żeby przestał śpiewać. Hans mówi, że przestanie, ale będzie uderzał młotkiem w swój but za każdym razem, gdy usłyszy, że Beckmesser popełnia błąd. Beckmesser znów zaczyna śpiewać, a Hans uderza młotkiem wiele razy. Wszyscy sąsiedzi budzą się, wychodzą na ulicę, kłócą się i biją. W końcu przychodzi stróż nocny i wszyscy wracają do swoich domów.

Akt 3

David przygotowuje piosenkę na święto lata. Wtedy przybywa Walther i mówi Hansowi, że piosenka przyśniła mu się we śnie. Hans pomaga mu przygotować piosenkę na konkurs. Po ich wyjściu do warsztatu wchodzi Beckmesser i widzi kartkę z piosenką. Podnosi ją, gdy Hans wraca i mówi, że to oczywiste, że on, Hans, chce wziąć udział w konkursie. Hans mówi Beckmesserowi, że może wziąć tę piosenkę. Beckmesser jest zachwycony i myśli, że teraz może zdobyć Ewę w małżeństwie.

Na konkursie piosenki Beckmesser próbuje zaśpiewać piosenkę, ale śpiewa ją na swoją własną melodię, która nie pasuje do słów, a on dostaje słowa wszystko pomieszane. Wszyscy się śmieją, a on w złości schodzi ze sceny, mówiąc, że to Sachs napisał piosenkę. Walther śpiewa teraz swoją nagrodzoną piosenkę. Tym razem ludzie zdają sobie sprawę, jak piękna jest to piosenka, mimo że nie jest zgodna z obowiązującymi zasadami. Walther może poślubić Evę.

Opery Wagnera mają ciągłą muzykę, która rozwija się w bardzo logiczny sposób za pomocą motywów przewodnich. W preludium słyszymy kilka melodii, które są motywami przewodnimi, które będą ważne w operze: temat, który reprezentuje godność mistrzów, temat namiętności, który później staje się pieśnią nagrody Walthera, gaworzenie czeladników itp. Muzyka na początku trzeciego aktu jest również często grana oddzielnie w sali koncertowej.

W operze jest wiele pięknych momentów. Wagner sprytnie zmienia styl, aby dopasować go do akcji, na przykład kiedy ojciec Evy mówi o reputacji Mistrzów w Niemczech, słyszymy staroświecki recytatyw. Beckmesser wygląda głupio dzięki swojej muzyce, która kontrastuje z romantyczną muzyką Walthera.

Ludzie tłumaczyli znaczenie tej opery na wiele sposobów. Podstawowa opowieść dotyczy wspaniałej niemieckiej sztuki śpiewu. Chodzi również o to, że kompozytorzy powinni mieć możliwość pisania pięknej muzyki bez konieczności przestrzegania zasad, które zostały wymyślone dawno temu i stały się staroświeckie. Wagner próbował wprowadzić wiele zmian do opery, czyniąc dramat najważniejszą rzeczą. Niektórym jego nowe idee wydawały się dość trudne do zrealizowania i być może dlatego zdecydował się, choć raz, napisać operę komiczną zamiast poważnej, opartej na mitologii. Postać Beckmessera jest karykaturą Eduarda Hanslicka, słynnego krytyka muzycznego, który nie lubił muzyki Wagnera i Brucknera, a wolał bardziej tradycyjną muzykę Brahmsa i Antonina Dvořáka.

Opera jest krytykowana, ponieważ Wagner mógł nadać tej historii znaczenie antysemickie (antyżydowskie). Z pewnością tak właśnie rozumiał ją Hitler. Była to jego ulubiona opera, a idea wychwalania niemieckiej sztuki i pieśni ładnie wpisywała się w jego rasistowskie poglądy. Postać Beckmessera jest również karykaturą stereotypowego Żyda.