John Ostrom — paleontolog, który powiązał dinozaury z ptakami
John Ostrom — paleontolog, który udowodnił związek dinozaurów z ptakami; przełomowe badania Archaeopteryxa zmieniły spojrzenie na ewolucję i paleontologię.
John Harold Ostrom (18 lutego 1928 - 16 lipca 2005) był amerykańskim paleontologiem.
W latach 60. pokazał, że dinozaury są bardziej jak duże nie latające ptaki niż jak jaszczurki (lub "sauriany"). Thomas Henry Huxley w latach 60-tych XIX wieku uważał, że ptaki wyewoluowały z dinozaurów, opierając się na porównaniu Archaeopteryxu z Compsognathusem. Pomysł Huxleya został później odrzucony, głównie dlatego, że Heilmann, w 1926 roku, miał inne poglądy.
Pierwszy z przeglądów osteologii i filogenezy prymitywnego ptaka Archaeopteryx Ostrom ukazał się w 1976 roku. Po współczesnych odkryciach kopalnych dinobirtów w Chinach, teoria Huxley-Ostroma została zaakceptowana przez prawie wszystkich paleontologów.
Ostrom był profesorem na Uniwersytecie Yale. Był emerytowanym kuratorem paleontologii kręgowców w Muzeum Historii Naturalnej Peabody, które posiada imponującą kolekcję skamielin zapoczątkowaną przez Othniela Charlesa Marsha. Zmarł na komplikacje związane z chorobą Alzheimera.
Wkład naukowy i najważniejsze odkrycia
Najbardziej znanym osiągnięciem Ostroma było opisanie w 1969 roku teropoda Deinonychus antirrhopus. Odkrycie to zmieniło sposób myślenia o dinozaurach — pokazało, że były to dynamiczne, aktywne zwierzęta o wielu cechach zbliżonych do ptaków: ostre, sierpowate pazury na drugiej lewej i prawej stopie, elastyczna budowa ogona oraz anatomiczne cechy szkieletu sugerujące dużą zwinność. Wyniki badań Ostroma przyczyniły się do odrodzenia hipotezy o pochodzeniu ptaków od dinozaurów i zapoczątkowały tzw. "Dinosaur Renaissance" — nową falę badań i reinterpretacji biologii dinozaurów.
Ostrom analizował także szczegółowo Archaeopteryx i zestawiał jego budowę z innymi teropodami, co w pracy z 1976 roku umocniło argumenty za bliskim pokrewieństwem ptaków i małych teropodów. Jego obserwacje anatomiczne i argumenty filogenetyczne pomogły obalić długotrwałe przekonanie o znaczących różnicach między dinozaurami a ptakami, które wynikały m.in. z wcześniejszych, niekompletnych danych kopalnych.
Znaczenie w historii paleontologii
Prace Ostroma miały szerokie konsekwencje dla paleontologii i biologii ewolucyjnej. Pokazały, że cechy takie jak wysoka aktywność, wyspecjalizowane kończyny i niektóre cechy szkieletu mogły być powszechne wśród małych teropodów, co z kolei ułatwiło wyjaśnienie przejścia ewolucyjnego od małych, dwunożnych dinozaurów do pierwszych ptaków. Hipotezy Ostroma zostały ostatecznie potwierdzone przez liczne odkrycia skamieniałości z Chin (m.in. drobne teropody pokryte strukturami przypominającymi pióra), co spowodowało powszechną akceptację pochodzenia ptaków od dinozaurów wśród specjalistów.
Kariera akademicka i działalność terenowa
Ostrom przez wiele lat związany był z Uniwersytetem Yale oraz z Peabody Museum of Natural History, gdzie jako kurator gromadził i badał zbiory kręgowców kopalnych. Prowadził wykłady i opiekował się pracami dyplomowymi studentów, a jego prace miały duży wpływ na kolejne pokolenia paleontologów. Ostrom prowadził także liczne badania terenowe, które dostarczyły ważnych materiałów kopalnych do analiz taksonomicznych i funkcjonalnych.
Dziedzictwo
Dziedzictwo Ostroma to nie tylko opisy nowych gatunków, ale też zmiana paradygmatu w paleontologii — dinozaury przestały być postrzegane jako powolne, zimnokrwiste gady, a zaczęto dostrzegać w nich zróżnicowane, aktywne formy życia o złożonej biologii. Jego prace są szeroko cytowane, a kolekcje zgromadzone w Peabody Museum nadal służą badaniom naukowym i popularyzacji wiedzy o prehistorii.
Ostrom zmarł 16 lipca 2005 roku na komplikacje związane z chorobą Alzheimera. Pozostawił po sobie trwały wpływ na naukę i sposób, w jaki patrzymy na ewolucję ptaków i dinozaurów.
Odkrycia
Jego odkrycie Deinonychusa w 1964 roku było jednym z najważniejszych znalezisk skamieniałości w historii. Deinonychus był aktywnym drapieżnikiem, który najwyraźniej zabił swoją ofiarę skacząc i tnąc lub kłując swoim "strasznym pazurem". Dowodem na prawdziwie aktywny tryb życia były długie ciągi ścięgien biegnących wzdłuż ogona, co czyniło go sztywną przeciwwagą dla skoków i biegania. Wniosek, że przynajmniej niektóre dinozaury miały wysoki metabolizm, a więc były ciepłokrwiste, spopularyzował jego uczeń Robert Bakker. Pomogło to zmienić wrażenie dinozaurów jako ospałych, powolnych, zimnokrwistych jaszczurek, które dominowały od przełomu wieków.
To zmieniło sposób, w jaki dinozaury są postrzegane zarówno przez profesjonalnych ilustratorów dinozaurów, jak i przez publiczność. Odkryciu temu przypisuje się również wywołanie "renesansu dinozaurów", terminu ukutego w numerze Scientific American z 1975 roku przez Bakkera. Opisuje ono odnowione zainteresowanie paleontologią, które trwało od lat 70. do chwili obecnej.
Zainteresowanie Ostroma związkiem dinozaurów z ptakami zaczęło się od badań nad tym, co obecnie znane jest jako Archeopteryks Haarlema. Odkryty w 1855 roku, był to w rzeczywistości pierwszy odzyskany okaz, ale błędnie oznaczony jako Pterodactylus crassipes, zanikał w Muzeum Teylera w Holandii, aż do momentu, gdy gazeta Ostroma z 1970 roku (i opis z 1972 roku) poprawnie zidentyfikowała go jako jednego z zaledwie ośmiu "pierwszych ptaków" (licząc samotne pióro).
Ostrom badał również skamieniałe tory dinozaura Hadrozaurusa, kaczego. Zdecydował, że podróżują w stadach. Do tego stopnia były to zwierzęta towarzyskie, jak wiele ptaków i ssaków, ale w przeciwieństwie do jaszczurek.
Pytania i odpowiedzi
P: Kim był John Harold Ostrom?
O: John Harold Ostrom był amerykańskim paleontologiem.
P: Co Ostrom odkrył na temat dinozaurów w latach 60-tych?
O: W latach 60. Ostrom wykazał, że dinozaury są bardziej podobne do dużych nielatających ptaków niż do jaszczurek lub "saurianów".
P: Kto i kiedy wpadł na pomysł, że ptaki wyewoluowały z dinozaurów?
O: Thomas Henry Huxley wpadł na pomysł, że ptaki wyewoluowały z dinozaurów w latach sześćdziesiątych XIX wieku.
P: Dlaczego pomysł Huxleya został odrzucony?
O: Pomysł Huxleya został później odrzucony głównie dlatego, że Heilmann w 1926 roku miał inne poglądy.
P: Co Ostrom zrecenzowała w 1976 roku?
O: W 1976 r. Ostrom dokonał przeglądu osteologii i filogenezy prymitywnego ptaka Archaeopteryx.
P: Co się stało, gdy dinobiry zostały odkryte w Chinach?
O: Po współczesnych odkryciach kopalnych dinobirów w Chinach teoria Huxleya-Ostroma została zaakceptowana przez prawie wszystkich paleontologów.
P: Dla jakiej instytucji pracował Ostrom i jaka była jego rola?
O: Ostrom był profesorem na Uniwersytecie Yale i emerytowanym kuratorem paleontologii kręgowców w Muzeum Historii Naturalnej Peabody, które posiada imponującą kolekcję skamieniałości zapoczątkowaną przez Othniela Charlesa Marsha.
Przeszukaj encyklopedię