Bob Bakker (Robert Hethan Bakker, 24 marca 1945 r.) urodził się w Bergen County, New Jersey. Jest amerykańskim paleontologiem i pisarzem, znanym zarówno z prac naukowych, jak i popularyzatorskich. Bakker studiował na Uniwersytecie Yale i Uniwersytecie Harvarda, gdzie zetknął się z ówczesnymi przełomowymi hipotezami na temat pochodzenia ptaków i biologii dinozaurów.

Bakker był uczniem i kontynuatorem poglądów swojego mentora, Johna Ostroma, i zaakceptował jego tezę o pokrewieństwie dinozaurów z ptakami. W oparciu o tę perspektywę Bakker mocno propagował ideę, że dinozaury były ciepłokrwiste (endotermiczne), aktywne, sprawne fizycznie i często wykazywały złożone zachowania społeczne. Jego prace pomogły zapoczątkować tzw. „renesans dinozaurów” — zmianę obrazu tych zwierząt z powolnych, zimnokrwistych gadów na dynamiczne, wyspecjalizowane zwierzęta o wysokim poziomie metabolizmu.

Wieloaspektowe badania Bakkera obejmowały analizę anatomii, biomechaniki, ekologii i zachowań dinozaurów. Był orędownikiem idei, że wiele gatunków miało wyprostowaną postawę, dużą aktywność i — w niektórych przypadkach — izolujące upierzenie lub inne formy termoregulacji. W swoich publikacjach i wykładach podkreślał znaczenie rekonstrukcji ekologicznej i interpretacji zachowań na podstawie skojarzonych dowodów kopalnych.

Jego najbardziej znane dzieło dla szerszego grona czytelników, The Dinosaur Heresies, zostało opublikowane w 1986 roku i odegrało dużą rolę w popularyzacji nowego obrazu dinozaurów. W publikacjach tych Bakker przedstawił m.in. interpretacje dowodów kopalnych, które bywały odczytywane jako świadectwo opieki rodzicielskiej i złożonych strategii hodowlanych — w tym dyskutowane obserwacje związane z miejscami gniazdowania i interpretacjami dotyczącymi Allosaurus. Jego prace łączyły wnioskowanie paleobiologiczne z odważnymi hipotezami, co wzbudzało zarówno entuzjazm, jak i krytykę w środowisku naukowym.

Bakker był również aktywny poza ścisłą nauką — pełnił funkcję doradcy przy produkcjach filmowych i telewizyjnych, co przyczyniło się do popularyzacji współczesnych wyobrażeń o dinozaurach. Był jednym z konsultantów przy filmie Jurassic Park oraz współpracował przy serialu PBS The Dinosaurs z 1992 roku. Jego barwne wystąpienia publiczne, artykuły popularnonaukowe i udział w mediach uczyniły go rozpoznawalną postacią w popularyzacji paleontologii.

Wpływ Bakkera na paleontologię jest trwały: jego prace przyczyniły się do zmiany paradygmatu w badaniach dinozaurów, zwracając uwagę na ich aktywność, złożoność zachowań i ekologiczne relacje. Jednocześnie jego tezy wywoływały i wciąż wywołują debaty — kwestie takie jak zakres endotermii u różnych grup dinozaurów, interpretacje dowodów zachowań czy rozmiary metaboliczne nadal są przedmiotem badań i dyskusji. Mimo kontrowersji Bakker pozostaje jedną z kluczowych postaci, które pomogły przekształcić sposób, w jaki nauka i publiczność patrzą na dinozaury.