Berliner to rodzaj pączka z Niemiec i Europy Środkowej.
Wykonuje się je ze słodkiego ciasta drożdżowego smażonego w tłuszczu lub oleju, z nadzieniem marmoladowym lub dżemowym i zazwyczaj z lukrem, cukrem pudrem lub konwencjonalnym cukrem na wierzchu. Czasami robione są z nadzieniem czekoladowym, szampanem, kremem, moczą lub farszem advocaat, lub bez nadzienia. Nadzienie jest nastrzykiwane dużą strzykawką po usmażeniu ciasta.
Nazwa pączka jest inna w różnych regionach Niemiec. Podczas gdy większość obszarów nazywa go berlińczykiem, mieszkańcy Berlina, Brandenburgii i Saksonii znają go jako Pfannkuchen, co w reszcie Niemiec oznacza zazwyczaj naleśniki - naleśniki są tam znane jako Eierkuchen (zapalone ciastka jajeczne). W części południowych i środkowych Niemiec (Bawarii), a także w dużej części Austrii, są one odmianą Krapfen; w Hesji nazywane są Kräppel lub Kreppel, a w Palatynacie Fastnachtsküchelchen (dosłownie: "małe karnawałowe ciasteczka").
W południowo-tyrolskiej części północnych Włoch jedzenie nazywa się krafen lub krapfen. W Słowenii jest to krof, w Chorwacji krafne, w Bośni i Serbii krofne. W Polsce są one znane jako pączki, w Czechach jako kobliha. Na Węgrzech nazywa się je fánk. Wszystkie te preparaty są w zasadzie identyczne.
W krajach anglojęzycznych berlińczycy nazywani są zazwyczaj pączkami i zazwyczaj są wypełniani dżememem, galaretką, kremem lub bitą śmietaną. Jednak w Australii Południowej bułka Kitchener jest berlińczykiem krojonym z boku do nadziewania dżememem i śmietaną. W anglojęzycznej Ameryce Północnej najczęstszym określeniem dla dżemu lub ciasta galaretkowego jest "galaretkowy pączek". Nazwa ta jest nieco myląca, ponieważ użyty dżem lub galaretka są specjalnie produkowane z mniejszą ilością pektyn, dzięki czemu nie "twardnieją" jak dżemy i galaretki produkowane na stół, ale mają konsystencję porównywalną z bawarską śmietaną.
Odmiana wypełniona kremem lub kremem śmietankowym zawiera zazwyczaj także lukier czekoladowy i czasami nazywana jest kremem bawarskim lub pączkami bostońskimi (ta ostatnia nazwa pochodzi od podobieństwa do bostońskiego ciasta śmietankowego). Pączek z kremem bostońskim został uznany za oficjalny pączek stanowy Massachusetts.
W Ontario i na prerii zachodnich prowincji Kanady, jak również w części środkowo-zachodniej USA, taki okrągły pączek wypełniony galaretką lub kremem jest powszechnie nazywany "Bismarck", podczas gdy pączek wypełniony barem jest nazywany "Long John" i zazwyczaj zawiera krem do ciasta, krem lub bitą śmietanę, ale może zawierać galaretkę nadzienia. Inne terminy kanadyjskie to "jambuster" w Manitobie i "Burlington bun" w Nowej Szkocji.
Berlińczycy są tradycyjnie jedzący w Sylwestra (Silvester) oraz w święta karnawałowe (Mardi Gras). Powszechnym niemieckim praktycznym żartem jest potajemne napełnianie niektórych berlińczyków musztardą zamiast dżemu i podawanie ich razem ze zwykłymi berlińczykami, nie mówiąc nikomu.
W Portugalii berlinery są nieco większe niż ich niemieckie odpowiedniki. Znane są jako bolas de Berlim (kulka berlińska), a nadzienie stanowi zawsze żółty krem na bazie żółtego jajka, zwany creme pasteleiro (zapalony krem cukierniczy). Nadzienie jest wkładane po przecięciu na pół długości i jest zawsze widoczne. Do posypywania używa się zwykłego cukru. Można je znaleźć w prawie każdej cukierni w kraju.
Takie wersje znajdują się również w Ameryce Łacińskiej, Chile, Urugwaju i Argentynie, gdzie nie tylko wypełnia się je kremem (zwanym "Crema pastelera"), ale również dżemem (zwłaszcza czerwonym) lub manjar blanco. W Brazylii berlińczycy nazywani są sonhos (sny) i tradycyjnie wypełniani żółtym kremem (nazywanym po prostu creme). Niektóre nowoczesne warianty wypełnione doce de leite (rodzaj dżemu mlecznego), lub mieszanką czekolady i doce de leite, można znaleźć w piekarniach Rio de Janeiro.
W Izraelu podczas święta Chanuki tradycyjnie spożywa się wersję ciasta o nazwie sufganiyah. Podczas gdy sufganiyot są zwykle wypełnione dżememem, istnieje wiele współczesnych wariantów.
