Linia Victoria — metro w Londynie: trasa, historia i ciekawostki

Nowa kolejka rurowa biegnąca z Wiktorii do Walthamstow została po raz pierwszy zaproponowana przez grupę roboczą utworzoną w 1948 r. przez BrytyjskąKomisję Transportu. Głównym celem tej linii było zmniejszenie zatorów na obszarze centralnym. W 1955 r. do parlamentu wprowadzono prywatną ustawę o konieczności jej budowy. W ustawie opisano linię od Victorii do Walthamstow (Wood Street). Pojawiła się również propozycja przedłużenia linii z Victorii do stacji Fulham Broadway na linii okręgowej, ale nie została ona uwzględniona w projekcie ustawy.

Prace budowlane na odcinku Walthamstow-Victoria rozpoczęły się w 1962 roku. Trwały one do 1972 roku, kiedy to otwarto stację Pimlico. W 1959 r. wybudowano tunel próbny z Tottenham do dworu pod Siedmioma Siostrami, który później został włączony do czynnych tuneli. Książę Walii i książę Edynburga odwiedzili tę linię podczas jej budowy. W lipcu 1968 roku odwiedzili tunele, które były budowane pod Vauxhall Park.

Zamek Barbara, ministertransportu wydał 4 sierpnia 1967 r. zgodę na budowę rozbudowy Brixton. Prace przygotowawcze rozpoczęły się w maju 1967 r. na terenie Bessborough Gardens w pobliżu Vauxhall Bridge Road. W dniu 28 czerwca 1968 r. Richard Marsh, ówczesny minister transportu, zatwierdził propozycję budowy stacji w Pimlico.

Nazwa "linia Victoria" pochodzi z 1955 roku. Inne propozycje to "linia Walvic" (stacja Walthamstow Central - stacja Victoria) i "linia Viking" (stacja Victoria - stacja King's Cross). Na etapie planowania była ona znana jako Trasa C. Później została nazwana przez Davida McKennę linią Victoria od nazwiska stacji Victoria Station. Propozycja ta została poparta przez sir Johna Elliota.

Linia Victoria została zaprojektowana tak, aby pozbyć się nagromadzeń ruchu na innych liniach, takich jak linia Piccadilly. Została również zaprojektowana tak, aby mieć jak najwięcej węzłów przesiadkowych, a wszystkie stacje z wyjątkiem Pimlico mają węzeł przesiadkowy z co najmniej jedną inną linią metra w Londynie lub National Rail. Zamierzano zbudować linię za Walthamstow Central do Wood Street (Walthamstow), gdzie miałaby ona przebiegać nad ziemią i kończyć się obok stacji British Railways. Jednak późną decyzją z 1961 roku linia ta została odcięta od dworca Walthamstow Central. Do roku 1968 stacja ta nosiła nazwę Walthamstow (Hoe Street).

Każda stacja kolejowa linii Victoria oprócz Pimlico została zbudowana jako stacja przesiadkowa, a kilka istniejących stacji zostało przeprojektowanych tak, aby umożliwić międzyplatformowy węzeł przesiadkowy z nią. W niektórych przypadkach osiągnięto to poprzez umieszczenie peronów linii Victoria po obu stronach istniejącej stacji. W innych przypadkach linia Victoria wykorzystuje jeden ze starszych peronów, a istniejąca linia została przeniesiona na nowy peron.

W Euston jadące na północ pociągi linii Victoria i Northern (oddział Banku) kursują na peronach obok siebie, choć podróżują w przeciwnych kierunkach. Węzły przesiadkowe "w tym samym kierunku" dostępne są w Stockwell (z linią północną), Oxford Circus (z linią Bakerloo), Highbury & Islington (z First Capital Connect, pierwotnie linia Northern City) oraz w Finsbury Park (z linią Piccadilly).

Wszystkie stacje linii Victoria były pierwotnie wyłożone kafelkami w kolorze jasnoniebieskim. Każda stacja była ozdobiona kaflowymi motywami na wnękach na siedzeniach, aby je odróżnić od siebie. Podczas budowy liniijubileuszowej pod koniec lat 70. oryginalne motywy na stacji Green Park zostały zastąpione motywami pasującymi do nowego projektu peronów linii jubileuszowej.

Na wszystkich stacjach Victoria Line, z wyjątkiem Pimlico, pod koniec 2010 i 2011 roku zainstalowano humpy peronowe. Uczyniono to w celu zapewnienia bezstopniowego dostępu do pociągów. Przepisy z 2010 r. dotyczące dostępności pojazdów szynowych (nieinteroperacyjny system kolejowy) oraz ustawa o dyskryminacji osób niepełnosprawnych z 1995 r. stworzyły potrzebę zainstalowania humpsów. Podnośniki są typu rampowego, podobnego do tych instalowanych na niektórych stacjach linii głównych. Mają one konstrukcję murowaną.

Pierwsza sekcja została otwarta pomiędzy Walthamstow Central a Highbury & Islington. Nie było na to żadnej ceremonii otwarcia. Normalny rozkład jazdy rozpoczął się 1 września 1968 roku. Pierwszy pociąg odjechał z Walthamstow Central do Highbury & Islington o około 6.30 rano. Później w tym samym roku otwarto odcinek pomiędzy Highbury & Islington a Warren Street. Znowu nie było żadnej ceremonii.

Uroczyste otwarcie linii odbyło się na stacji Victoria 7 marca 1969 roku. Królowa ElżbietaII odsłoniła pamiątkową tablicę na koncepcie dworcowym. Po krótkiej ceremonii, kupiła bilet 5d (stare pensy) i udała się do Green Parku. W nowym pensie byłoby to około 2.08p.

Księżniczka Aleksandra otworzyła przedłużenie Brixton 23 lipca 1971 roku. Jechała ona pociągiem z Brixton do Vauxhall.

Pociągi jeżdżą co dwie minuty w okresach szczytowych (kiedy są najbardziej ruchliwe). W normalnej eksploatacji, wszystkie pociągi jeżdżą od Brixton do Siedmiu Sióstr. Około trzech z pięciu kontynuuje podróż do Walthamstow Central.

Kiedy linia została po raz pierwszy otwarta, była obsługiwana przez flotę 8-wagonowych pociągów tubowych z 1967 roku. Każdy z nich składa się z dwóch jednostek czterowagonowych. Później kilka wagonów z 1972 roku przystosowano do pracy z taborem z 1967 roku. Oznaczało to, że w końcu istniały 43 pociągi, z których każdy składał się z dwóch czterowagonowych jednostek. W latach 2009-2011 tabor z 1967 r. został zastąpiony przez tabor z 2009 r. (patrz niżej).

Początkowo brano pod uwagę rodzaj taboru przegubowego. Pomysł ten nie został wykorzystany, ponieważ trudno byłoby przenieść tabor do Acton Works w celu przeprowadzenia ciężkich remontów. Nie stanowi to już problemu, ponieważ remonty pociągów zostały przeniesione z Acton Works do własnych zakładów budowlanych. Nowy tabor rurowy z 2009 roku ma szerszy profil i nieco dłuższy wagon. Dzięki temu nie ma możliwości poruszania się po innych głębokich liniach metra.

Linia wyposażona jest w system automatycznej obsługi pociągu (ATO). Operator pociągu (maszynista) zamyka drzwi pociągu i naciska parę przycisków "start". Jeśli droga naprzód jest wolna, ATO prowadzi pociąg z bezpieczną prędkością do następnej stacji i tam się zatrzymuje. System ten działa od momentu otwarcia linii w 1968 roku. Dzięki temu linia Victoria jest pierwszą na świecie automatyczną linią kolejową na pełną skalę.

Kiedy budowano linię Victoria, istniały poważne ograniczenia budżetowe. W rezultacie standardy infrastruktury stacji były niższe niż na starszych liniach i na późniejszych projektach rozbudowy. Przykłady tych niższych standardów to węższe niż zwykle perony i nieosłonięte stropy w Walthamstow Central, Blackhorse Road i Tottenham Hale. Ma to również wpływ na poziom oświetlenia. Na większości stacji pomiędzy schodami ruchomymi w górę i w dół znajdują się betonowe schody, na których można było zainstalować dodatkowe schody ruchome, ale nie zostały one zamontowane. Mogą one powodować duże zatłoczenie w godzinach szczytu. Problem ten został rozwiązany w Brixton w 2004 r. i w Vauxhall w 2006 r., gdzie zainstalowano dodatkowe schody ruchome w miejsce schodów stałych.

Ponadto ze względów bezpieczeństwa zamknięto stacje, gdy oba schody ruchome nie nadają się do użytku. Przez wiele lat ciężki sprzęt był instalowany w odgrodzonych odcinkach na końcach peronów ze względu na brak innego miejsca do ich montażu. Z Londyńskiego Pięcioletniego Programu Inwestycyjnego Transport for London nie wynika jasno, czy te niedociągnięcia zostaną naprawione.

Zapasy z 1967 roku zostały zastąpione bitem od lipca 2009 roku w ramach 5-letniego projektu przebudowy Londynu o wartości 10 miliardów funtów. Zastąpienie zapasów rur z 1967 r. to zapasy rur zbudowane w 2009 r. przez Bombardier Transportation. Pierwszy pociąg został zbudowany w 2006 roku. Testowanie nowych pociągów rozpoczęło się w 2008 roku. Główny tabor zaczął być wprowadzany w 2009 roku, a do eksploatacji w 2010 roku. Ostatni z pociągów z 1967 roku kursował w dniu 30 czerwca 2011 roku, po czym cała usługa została zrealizowana z zapasów z 2009 roku.

Zwolennicy Tottenham Hotspur (i samego klubu) prowadzili kampanię na rzecz otwarcia stacji naziemnej obok Northumberland Park Station, obok zajezdni linii. Zapewniłoby to poprawę połączeń transportowych, postrzeganą jako niezbędną, jeśli klub ma zamiar przebudować swój teren i zwiększyć przepustowość tłumu. Pomysł został przeanalizowany, ale Network Rail posiada niezbędne grunty i potrzebuje ich do własnych planów ekspansji.

Jeśli liniaChelsea-Hackney zostanie zbudowana, odciąży ona wiele zatorów na linii Victoria. Będzie ona oferować alternatywną trasę przez centralny Londyn pomiędzy Victorią a King's Cross St. Pancras.

Od wielu lat pojawiły się propozycje, aby rozciągnąć się na południe z Brixton jeden przystanek do Herne Hill. Ta stacja byłaby na dużej pętli odwrotnej z jednym peronem. Pozwoliłoby to na usunięcie krytycznego ograniczenia przepustowości poprzez wyeliminowanie konieczności zawracania pociągów w Brixton. Byłoby to jednak kosztowne i obecnie nie może być uzasadnione względami kosztów i korzyści. Biorąc pod uwagę fakt, że obecna linia jest mocno przepełniona, jest to jedyna propozycja przedłużenia, która ma jakąkolwiek realistyczną możliwość kiedykolwiek istniejącą. Mimo to należałoby ją uznać za skuteczną w ograniczaniu przeludnienia (poprzez umożliwienie częstszych przejazdów pociągów), a nie zwiększaniu przepełnienia, aby mieć jakąkolwiek nadzieję na budowę.

Northumberland Park Depot to miejsce obsługi i magazynowania pociągów na linii Victoria Line. Jest to jedyna część linii nie w tunelu. Znajduje się obok stacji kolejowejNorthumberlandPark, na Tottenham Marshes, Tottenham w dzielnicy Haringey w Londynie.

Zajezdnia jest połączona z Linią Wiktoriańską tunelową linią odgałęziającą do węzła na północ od Siedmiu Sióstr. Została ona otwarta z pierwszym etapem linii w 1968 roku.

Na stacji Northumberland Park prowadzona jest lokalna kampania na rzecz budowy peronów dla linii Victoria Line. Jest ona wspierana przez Radę Haringey i Tottenham Hotspur F.C., ponieważ klub uważa, że nowe perony są niezbędne dla zwiększenia przepustowości na ich terenie White Hart Lane.