Tunel: definicja, rodzaje i metody budowy tuneli
Tunel: definicja, rodzaje i metody budowy tuneli — praktyczny przewodnik po technikach (kopanie, odkrywkowe, cięcie i przykrywanie), zastosowaniach i największych realizacjach
Tunel to podziemne przejście lub przewód wykorzystywany do transportu ludzi, towarów, mediów lub zwierząt. Niektóre tunele są używane dla samochodów, a inne dla pociągów. Czasami tunel służy do poruszania się statków (np. systemy śródlądowe lub mosty-liny z kanałami). Niektóre tunele są budowane dla kabli komunikacyjnych, a inne dla kabli elektrycznych. Inne tunele są budowane dla zwierząt – tzw. przejścia ekologiczne, które umożliwiają bezpieczne przekraczanie dróg i torów przez dziką faunę.
Rodzaje tuneli
- Komunikacyjne – drogowe i kolejowe, zaprojektowane do przewozu pojazdów i pociągów.
- Podwodne / podkanałowe – łączą brzegi rzek i mórz (np. Tunel pod kanałem La Manche).
- Techniczne – dla instalacji: rurociągów, kabli energetycznych i telekomunikacyjnych, systemów kanalizacyjnych.
- Górnicze – służą do eksploatacji złoża lub transportu urobku.
- Ekologiczne – przejścia dla zwierząt oraz tunele przyrodnicze.
- Serwisowe i ewakuacyjne – krótkie chodniki i przejścia służące do obsługi, konserwacji i ewakuacji.
Podłoże i warunki geologiczne
Tunele wykopywane są w różnych rodzajach podłoża, od miękkiego piasku po twardą skałę. Rodzaj gruntu (ziemia spoista, piaski, gliny, skały łamliwe lub twarde) oraz poziom wód gruntowych decydują o doborze technologii budowy, sposobie zabezpieczeń i parametrach konstrukcji. Badania geotechniczne i hydrogeologiczne są podstawą projektu – określają warunki, ryzyko osiadania, napór wody i konieczne zabezpieczenia.
Metody budowy tuneli
Sposób kopania wybierany jest w zależności od rodzaju podłoża, głębokości i przeznaczenia tunelu. Oprócz klasycznych metod istnieją także techniki alternatywne. Wśród najważniejszych metod wymienia się:
- Metoda TBM (tunnel boring machine) – tarcze drążące (tzw. maszyny tunelowe). W zależności od warunków stosuje się TBM typu EPB (ciśnienie gruntu) lub typu slurry (z zawiesiną) do pracy w gruntach niespoistych i pod wodą. TBM nadają się do długich przekopów i zapewniają szybkie tempo prac przy jednoczesnym montażu elementów obudowy.
- Wiercenie i strzał (drill and blast) – tradycyjna metoda w twardych skałach polegająca na nawiercaniu otworów i ich detonacji, po czym usuwa się urobek i wykonuje szybkie tymczasowe zabezpieczenia.
- Metoda NATM (Nowa Austryjacka Metoda Tunelowania) – wykorzystuje naturalne właściwości skały/gruntu i polega na stopniowym zwiększaniu sztywności obudowy przy pomocy natrysku betonu (shotcrete), kotew i stalowych elementów.
- Wykop i przykrycie (cut-and-cover) – w systemie "wykop i przykrycie" wykopuje się tunel w ziemi, a następnie buduje się nad nim dach. System ten pasuje do tuneli, które znajdują się blisko ziemi, jak tunele drogowe i infrastruktura.
- Metoda odkrywkowa (open-cut) – wykopuje się cały przekrój tunelu od powierzchni; stosowana przy płytkich przebiegach i tam, gdzie możliwe jest czasowe przejęcie terenu budowy.
- Immersed tube – prefabrykowane elementy betonowe lub stalowe zanurza się w wykopanym dnie morskim lub rzecznym i łączy w korytarz. Typowa metoda dla dużych przekopów pod wodą.
- Metody bezwykopowe – mikrotunelowanie, pipe jacking (wypychanie rur), technologie HDD (horyzontalne wiercenie kierunkowe) – stosowane do instalacji kabli i rur o niewielkich średnicach bez naruszania nawierzchni.
Elementy konstrukcyjne i bezpieczeństwo
Budowa tuneli wymaga nie tylko wykopu, ale też wykonania obudowy, izolacji przeciwwodnej, systemów drenażu, wentylacji i instalacji bezpieczeństwa. Do najważniejszych elementów należą:
- obudowa i wykończenie (monolityczny beton, elementy prefabrykowane, stalowe obręcze),
- izolacja przeciwwodna i system odprowadzania wody,
- wentylacja mechaniczna i systemy oddymiania,
- systemy oświetlenia, monitoringu i łączności,
- wyjścia ewakuacyjne, korytarze serwisowe i przejścia poprzeczne między tunelami (w tunelach dwutorowych).
W długich tunelach stosuje się także specjalne systemy przeciwpożarowe, strefy bezpieczne oraz procedury ewakuacyjne. Regularne inspekcje i monitoring geotechniczny są kluczowe dla wczesnego wykrywania odkształceń i uniknięcia awarii.
Projektowanie, koszty i oddziaływanie na środowisko
Budowa tuneli to duży projekt z zakresu inżynierii lądowej i wodnej, który może kosztować bardzo duże sumy pieniędzy. Planowanie i budowa długiego tunelu może trwać wiele lat. Do kosztów należą: badania geologiczne, projektowanie, maszyny (np. TBM), zabezpieczenia, prace wykończeniowe i systemy bezpieczeństwa. Koszty eksploatacji obejmują utrzymanie wentylacji, oświetlenia, drenażu i konserwację obudowy.
Tunele mogą także oddziaływać na środowisko: zmieniać przepływ wód gruntowych, powodować osiadania na powierzchni, hałas i emisję pyłu w fazie budowy. W związku z tym projekty tuneli wymagają ocen oddziaływania na środowisko i odpowiednich działań łagodzących.
Przykłady znanych tuneli
- Tunel pod kanałem La Manche między Francją a Anglią — jeden z najważniejszych podmorskich projektów komunikacyjnych; jego długość całkowita wynosi około 50 km.
- Tunel Bazowy Gottharda w Szwajcarii — ukończony tunel kolejowy o długości 57,09 km, obecnie najdłuższy na świecie; znacząco skrócił czas przejazdu przez Alpy.
- Inne długie tunele pasażerskie i kolejowe, takie jak japoński Seikan, również wykazują różne rozwiązania techniczne dostosowane do lokalnych warunków geologicznych.
Eksploatacja i utrzymanie
Po oddaniu do użytku tunel wymaga stałego nadzoru: monitoringu stanu obudowy, kontroli systemów wentylacyjnych i pożarowych, czyszczenia systemów odwadniających oraz bieżących napraw. W przypadku ruchu drogowego prowadzi się także zarządzanie ruchem, zabezpieczenia przeciwkolizyjne i systemy informowania kierowców.
Podsumowując, tunel to złożona konstrukcja inżynierska dostosowywana do specyfiki terenu i celu użytkowego. Wybór metody budowy i materiałów zależy od warunków geologicznych, głębokości, długości tunelu oraz wymagań bezpieczeństwa i ochrony środowiska.
Tunel dla ruchu samochodowego w Hamburgu, Niemcy.

Północny portal tunelu kolejowego w Milford, Anglia.
Powody, dla których warto wybudować tunel
- Metro opiera się na sieci tuneli, które są wykopane pod ziemią, więc pociągi nie będą przeszkadzać i nie będą zakłócane przez transport lokalny.
- Na ścieżce toru kolejowego lub drogi wykopywany jest tunel, gdy pas ruchu napotyka na przeszkodę, np. górę, aby uniknąć ominięcia przeszkody.
- Czasami buduje się tunel, aby pokonać przeszkodę wodną jako zamiennik dla budowy mostu nad nim.
- Zbudowany jest tunel łączący słupki wojskowe tak, aby ruch pomiędzy nimi nie był widoczny dla wroga.
- Tunel jest zbudowany dla infrastruktury takiej jak kable elektryczne, woda, komunikacja i kanalizacja, aby uniknąć uszkodzeń i zakłóceń nad ziemią.
- Niektóre tunele są wykorzystywane przez więźniów do ucieczki z więzienia.
- Czasami tunele są wykorzystywane przez przestępców do dokonania napadu na bank (np. w Brazylii, lato 2005).
Pytania i odpowiedzi
P: Do czego służą tunele?
A: Tunele mogą być wykorzystywane przez samochody, pociągi, statki, kable komunikacyjne, kable elektryczne i zwierzęta.
P: Na czym polega metoda kopania tuneli "cut and cover"?
O: System "cut and cover" polega na wykopaniu tunelu w ziemi i zbudowaniu nad nim dachu dla dróg lub infrastruktury, które znajdują się blisko ziemi.
P: Jak długi jest tunel pod kanałem La Manche między Francją a Anglią?
O: Tunel pod kanałem La Manche między Francją a Anglią ma 50 kilometrów długości.
P: Jaka jest długość najdłuższego tunelu na świecie?
O: Najdłuższy tunel na świecie jest budowany w Szwajcarii; nazywa się Gotthard Base Tunnel i po ukończeniu będzie miał ponad 100 kilometrów długości.
Przeszukaj encyklopedię