Tunel: definicja, rodzaje i metody budowy tuneli

Tunel: definicja, rodzaje i metody budowy tuneli — praktyczny przewodnik po technikach (kopanie, odkrywkowe, cięcie i przykrywanie), zastosowaniach i największych realizacjach

Autor: Leandro Alegsa

Tunel to podziemne przejście lub przewód wykorzystywany do transportu ludzi, towarów, mediów lub zwierząt. Niektóre tunele są używane dla samochodów, a inne dla pociągów. Czasami tunel służy do poruszania się statków (np. systemy śródlądowe lub mosty-liny z kanałami). Niektóre tunele są budowane dla kabli komunikacyjnych, a inne dla kabli elektrycznych. Inne tunele są budowane dla zwierząt – tzw. przejścia ekologiczne, które umożliwiają bezpieczne przekraczanie dróg i torów przez dziką faunę.

Rodzaje tuneli

  • Komunikacyjne – drogowe i kolejowe, zaprojektowane do przewozu pojazdów i pociągów.
  • Podwodne / podkanałowe – łączą brzegi rzek i mórz (np. Tunel pod kanałem La Manche).
  • Techniczne – dla instalacji: rurociągów, kabli energetycznych i telekomunikacyjnych, systemów kanalizacyjnych.
  • Górnicze – służą do eksploatacji złoża lub transportu urobku.
  • Ekologiczne – przejścia dla zwierząt oraz tunele przyrodnicze.
  • Serwisowe i ewakuacyjne – krótkie chodniki i przejścia służące do obsługi, konserwacji i ewakuacji.

Podłoże i warunki geologiczne

Tunele wykopywane są w różnych rodzajach podłoża, od miękkiego piasku po twardą skałę. Rodzaj gruntu (ziemia spoista, piaski, gliny, skały łamliwe lub twarde) oraz poziom wód gruntowych decydują o doborze technologii budowy, sposobie zabezpieczeń i parametrach konstrukcji. Badania geotechniczne i hydrogeologiczne są podstawą projektu – określają warunki, ryzyko osiadania, napór wody i konieczne zabezpieczenia.

Metody budowy tuneli

Sposób kopania wybierany jest w zależności od rodzaju podłoża, głębokości i przeznaczenia tunelu. Oprócz klasycznych metod istnieją także techniki alternatywne. Wśród najważniejszych metod wymienia się:

  • Metoda TBM (tunnel boring machine) – tarcze drążące (tzw. maszyny tunelowe). W zależności od warunków stosuje się TBM typu EPB (ciśnienie gruntu) lub typu slurry (z zawiesiną) do pracy w gruntach niespoistych i pod wodą. TBM nadają się do długich przekopów i zapewniają szybkie tempo prac przy jednoczesnym montażu elementów obudowy.
  • Wiercenie i strzał (drill and blast) – tradycyjna metoda w twardych skałach polegająca na nawiercaniu otworów i ich detonacji, po czym usuwa się urobek i wykonuje szybkie tymczasowe zabezpieczenia.
  • Metoda NATM (Nowa Austryjacka Metoda Tunelowania) – wykorzystuje naturalne właściwości skały/gruntu i polega na stopniowym zwiększaniu sztywności obudowy przy pomocy natrysku betonu (shotcrete), kotew i stalowych elementów.
  • Wykop i przykrycie (cut-and-cover) – w systemie "wykop i przykrycie" wykopuje się tunel w ziemi, a następnie buduje się nad nim dach. System ten pasuje do tuneli, które znajdują się blisko ziemi, jak tunele drogowe i infrastruktura.
  • Metoda odkrywkowa (open-cut) – wykopuje się cały przekrój tunelu od powierzchni; stosowana przy płytkich przebiegach i tam, gdzie możliwe jest czasowe przejęcie terenu budowy.
  • Immersed tube – prefabrykowane elementy betonowe lub stalowe zanurza się w wykopanym dnie morskim lub rzecznym i łączy w korytarz. Typowa metoda dla dużych przekopów pod wodą.
  • Metody bezwykopowe – mikrotunelowanie, pipe jacking (wypychanie rur), technologie HDD (horyzontalne wiercenie kierunkowe) – stosowane do instalacji kabli i rur o niewielkich średnicach bez naruszania nawierzchni.

Elementy konstrukcyjne i bezpieczeństwo

Budowa tuneli wymaga nie tylko wykopu, ale też wykonania obudowy, izolacji przeciwwodnej, systemów drenażu, wentylacji i instalacji bezpieczeństwa. Do najważniejszych elementów należą:

  • obudowa i wykończenie (monolityczny beton, elementy prefabrykowane, stalowe obręcze),
  • izolacja przeciwwodna i system odprowadzania wody,
  • wentylacja mechaniczna i systemy oddymiania,
  • systemy oświetlenia, monitoringu i łączności,
  • wyjścia ewakuacyjne, korytarze serwisowe i przejścia poprzeczne między tunelami (w tunelach dwutorowych).

W długich tunelach stosuje się także specjalne systemy przeciwpożarowe, strefy bezpieczne oraz procedury ewakuacyjne. Regularne inspekcje i monitoring geotechniczny są kluczowe dla wczesnego wykrywania odkształceń i uniknięcia awarii.

Projektowanie, koszty i oddziaływanie na środowisko

Budowa tuneli to duży projekt z zakresu inżynierii lądowej i wodnej, który może kosztować bardzo duże sumy pieniędzy. Planowanie i budowa długiego tunelu może trwać wiele lat. Do kosztów należą: badania geologiczne, projektowanie, maszyny (np. TBM), zabezpieczenia, prace wykończeniowe i systemy bezpieczeństwa. Koszty eksploatacji obejmują utrzymanie wentylacji, oświetlenia, drenażu i konserwację obudowy.

Tunele mogą także oddziaływać na środowisko: zmieniać przepływ wód gruntowych, powodować osiadania na powierzchni, hałas i emisję pyłu w fazie budowy. W związku z tym projekty tuneli wymagają ocen oddziaływania na środowisko i odpowiednich działań łagodzących.

Przykłady znanych tuneli

  • Tunel pod kanałem La Manche między Francją a Anglią — jeden z najważniejszych podmorskich projektów komunikacyjnych; jego długość całkowita wynosi około 50 km.
  • Tunel Bazowy Gottharda w Szwajcarii — ukończony tunel kolejowy o długości 57,09 km, obecnie najdłuższy na świecie; znacząco skrócił czas przejazdu przez Alpy.
  • Inne długie tunele pasażerskie i kolejowe, takie jak japoński Seikan, również wykazują różne rozwiązania techniczne dostosowane do lokalnych warunków geologicznych.

Eksploatacja i utrzymanie

Po oddaniu do użytku tunel wymaga stałego nadzoru: monitoringu stanu obudowy, kontroli systemów wentylacyjnych i pożarowych, czyszczenia systemów odwadniających oraz bieżących napraw. W przypadku ruchu drogowego prowadzi się także zarządzanie ruchem, zabezpieczenia przeciwkolizyjne i systemy informowania kierowców.

Podsumowując, tunel to złożona konstrukcja inżynierska dostosowywana do specyfiki terenu i celu użytkowego. Wybór metody budowy i materiałów zależy od warunków geologicznych, głębokości, długości tunelu oraz wymagań bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

Tunel dla ruchu samochodowego w Hamburgu, Niemcy.Zoom
Tunel dla ruchu samochodowego w Hamburgu, Niemcy.

Północny portal tunelu kolejowego w Milford, Anglia.Zoom
Północny portal tunelu kolejowego w Milford, Anglia.

Powody, dla których warto wybudować tunel

  • Metro opiera się na sieci tuneli, które są wykopane pod ziemią, więc pociągi nie będą przeszkadzać i nie będą zakłócane przez transport lokalny.
  • Na ścieżce toru kolejowego lub drogi wykopywany jest tunel, gdy pas ruchu napotyka na przeszkodę, np. górę, aby uniknąć ominięcia przeszkody.
  • Czasami buduje się tunel, aby pokonać przeszkodę wodną jako zamiennik dla budowy mostu nad nim.
  • Zbudowany jest tunel łączący słupki wojskowe tak, aby ruch pomiędzy nimi nie był widoczny dla wroga.
  • Tunel jest zbudowany dla infrastruktury takiej jak kable elektryczne, woda, komunikacja i kanalizacja, aby uniknąć uszkodzeń i zakłóceń nad ziemią.
  • Niektóre tunele są wykorzystywane przez więźniów do ucieczki z więzienia.
  • Czasami tunele są wykorzystywane przez przestępców do dokonania napadu na bank (np. w Brazylii, lato 2005).

Pytania i odpowiedzi

P: Do czego służą tunele?


A: Tunele mogą być wykorzystywane przez samochody, pociągi, statki, kable komunikacyjne, kable elektryczne i zwierzęta.

P: Na czym polega metoda kopania tuneli "cut and cover"?


O: System "cut and cover" polega na wykopaniu tunelu w ziemi i zbudowaniu nad nim dachu dla dróg lub infrastruktury, które znajdują się blisko ziemi.

P: Jak długi jest tunel pod kanałem La Manche między Francją a Anglią?


O: Tunel pod kanałem La Manche między Francją a Anglią ma 50 kilometrów długości.

P: Jaka jest długość najdłuższego tunelu na świecie?


O: Najdłuższy tunel na świecie jest budowany w Szwajcarii; nazywa się Gotthard Base Tunnel i po ukończeniu będzie miał ponad 100 kilometrów długości.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3