The Point! to animowany film rysunkowy z 1971 roku, napisany przez piosenkarza Harry'ego Nilssona i Carole Beers, a wyreżyserowany przez Freda Wolfa. Po raz pierwszy pojawił się w telewizji ABC, w Stanach Zjednoczonych. Wystąpił z głosami Mike'a Lookinlanda ("Bobby" z The Brady Bunch fame) i aktora Dustina Hoffmana. (Późniejsze edycje zastąpiły głos Hoffmana głosem Alana Thicke, a następnie muzyka Ringo Starra).
Fabuła
Film opowiada prostą, alegoryczną historię o chłopcu o imieniu Oblio i jego psie Arrow. Oblio jest jedynym mieszkańcem Pointed Village, który ma okrągłą głowę w świecie, gdzie wszystko i wszyscy mają „czubki” (punkty). Z powodu tej różnicy staje się obiektem drwin i nieporozumień, aż w końcu zostaje wygnany do „Pointless Forest” — miejsca pozornie bez sensu i punktów. W czasie wędrówki Oblio i Arrow spotykają dziwne postacie i przeżywają przygody, które stopniowo uczą ich oraz widzów, że „pointa” (sens) rzeczy często zależy od perspektywy, akceptacji i odwagi bycia sobą.
Muzyka i pochodzenie
The Point! powstał na podstawie koncepcyjnego albumu Harry'ego Nilssona z 1970 roku o tym samym tytule. Muzyka i teksty Nilsssona są integralną częścią opowieści — piosenki ilustrują kolejne etapy podróży Oblio i pełnią rolę narracyjną. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów jest Me and My Arrow, często kojarzony z filmem i samodzielnie funkcjonujący jako singiel. Całość łączy lekko melancholną melodię z prostym, ale wymownym tekstem, dzięki czemu film trafia zarówno do dzieci, jak i do dorosłych.
Styl animacji i produkcja
Animacja w The Point! jest charakterystyczna dla końca lat 60. i początku 70. — proste formy, wyraziste kolory i stylizowane postacie. Reżyser Fred Wolf i zespół animacyjny postawili na czytelność i symbolikę obrazu, co wzmacnia uniwersalne przesłanie filmu. Produkcja była stworzona z myślą o telewizyjnej emisji jako krótkometrażowy specjal, co wpłynęło na zwartą formę i długość materiału.
Wydania i głosy
Pierwotna emisja zawierała oryginalne nagrania Nilssona i aktorskie głosy, w tym Dustina Hoffmana. Z biegiem lat, w niektórych wydaniach domowych i reedycjach telewizyjnych, ścieżka narracji była przeredagowywana i zastępowana innymi głosami — m.in. głosem Alana Thicke, a w kolejnych wersjach występowała narracja z udziałem Ringo Starra. Film ukazywał się na różnych nośnikach (VHS, DVD) i bywał dołączany do wznowień albumu Nilssona.
Tematy i odbiór
The Point! traktowany jest jako moralitet o tolerancji, indywidualności i sensie życia. Prosta bajkowa forma kryje uniwersalne przesłania przeciwko konformizmowi i wykluczaniu innych z powodu różnic. Po początkowych emisjach telewizyjnych film zyskał status kultowego dla kolejnych pokoleń — często wspominany jest przez dorosłych, którzy oglądali go w dzieciństwie.
Dziedzictwo
Obraz i piosenki z The Point! pozostają rozpoznawalne w kulturze popularnej dzięki melodyjnym utworom Nilssona oraz prostemu, ale poruszającemu przesłaniu. Utwór Me and My Arrow bywa wykorzystywany i cytowany niezależnie od całej historii, a sam film nadal pojawia się w dyskusjach o wartościowych produkcjach animowanych dla dzieci, które niosą przesłanie również dla dorosłych. Wersje z różnymi narratorami sprawiły, że film docierał do różnych widowni na przestrzeni lat.
W skrócie: The Point! to krótka, muzyczna baśń wizualna, łącząca piosenki Harry'ego Nilssona z prostą, ale głęboką opowieścią o akceptacji i sensie bycia innym.