Siódma poprawka (poprawka VII) do konstytucji Stanów Zjednoczonych jest częścią Bill of Rights. Poprawka ta kodyfikuje prawo do sądu przysięgłych w określonych sprawach cywilnych oraz ogranicza możliwość sądowego uchylania ustaleń faktów dokonanych przez ławę przysięgłych. Przepis ten nigdy nie został w pełni włączony (incorporated) do stosowania wobec stanów poprzez Czternastą poprawkę, dlatego bezpośrednio obowiązuje głównie w sądach federalnych; jednak prawo do sądu przysięgłych w sprawach cywilnych znajduje się w konstytucjach i ustawodawstwach niemal wszystkich poszczególnych stanów.

Treść i zakres

Brzmienie siódmej poprawki w tłumaczeniu można streścić tak: w sprawach prawa zwyczajowego, gdy wartość sporu przekracza dwadzieścia dolarów, prawo do procesu przez ławę przysięgłych zostaje zachowane, a żadne ustalenia faktów dokonane przez ławę nie mogą być ponownie rozpatrywane przez sądy inaczej niż zgodnie z zasadami angielskiego prawa zwyczajowego. Historyczny próg 20 dolarów jest dziś czysto formalny i nie pełni istotnej funkcji ekonomicznej.

Interpretacja i "test historyczny"

Sąd Najwyższy zastosował tzw. "test historyczny" — pochodzący z orzeczenia Stany Zjednoczone przeciwko Wonson (1812) — aby ustalić, czy prawo do procesu przez ławę przysięgłych przysługiwało w danej kategorii spraw w angielskim prawie zwyczajowym z czasów, kiedy poprawka była uchwalana. Jeśli w tamtym systemie dana kategoria spraw była traktowana jako sprawa "common law" (czyli rozstrzygana przed ławą przysięgłych), to siódma poprawka gwarantuje prawo do ławy przysięgłych także w amerykańskim systemie federalnym.

Wyjątki i ograniczenia

  • Sprawy z zakresu prawa morskiego i admiralicji (maritime law) zwykle nie podlegają prawu do ławy przysięgłych na podstawie siódmej poprawki, ponieważ nie były one traktowane jako sprawy common law w Anglii.
  • Sprawy equity (np. wnioski o nakazy sądowe, w których rozstrzygana jest kwestia prawa, a nie wyłącznie faktów) tradycyjnie nie objęte są obowiązkowym procesem przez ławę przysięgłych.
  • Roszczenia przeciwko rządowi i pewne szczególne rodzaje spraw (między innymi część roszczeń patentowych) mogą być rozpatrywane inaczej — np. kwestie konstrukcji zastrzeżeń patentowych są często rozstrzygane przez sędziego (Markman) — co ogranicza zakres udziału ławy przysięgłych w tych obszarach.

Uchylenie werdyktu, zgoda stron i wielkość ławy

Choć siódma poprawka zabrania dowolnego reexaminowania ustaleń faktów przez sądy, dopuszcza ona procedury znane z prawa zwyczajowego, takie jak wniosek o nowy proces czy inne środki przewidziane przez common law. Poza tym strony mogą dobrowolnie zrezygnować z procesu przed ławą przysięgłych (np. wybrać rozstrzygnięcie przez sędziego — tzw. bench trial). Sąd Najwyższy uznał również, że minimalna liczba członków ławy w procesie cywilnym może wynosić sześć osób — orzeczenie to pochodzi m.in. z Colgrove v. Battin (1973).

Znaczenie praktyczne

Siódma poprawka odgrywa istotną rolę w ochronie roli faktów i ocen dokonywanych przez obywateli-sędziów (jurorów) w systemie prawa federalnego USA. Jej wymiar historyczny sprawia jednak, że stosowanie tej poprawki wymaga od sądów analizy tradycji prawnej i zwyczajów z czasu przyjęcia konstytucji. W praktyce wiele sporów cywilnych jest dziś rozwiązywanych poza procesem (ugody, arbitraż) lub w systemach stanowowych, gdzie prawo do ławy przysięgłych jest regulowane przez odrębne przepisy stanowe.