Skauting: historia, zasady i współczesna działalność ruchu skautowego

W 2005 roku było ponad 28 milionów harcerzy i ponad 10 milionów przewodniczek. Pochodzili oni z 216 różnych krajów. W 2006 roku tylko w sześciu krajach nie było ruchu skautowego. Były to: Andora, Chińska Republika Ludowa, Kuba, Laos, Myanmar i Korea Północna.

Na Kubie istniała organizacja skautowa, ale rząd komunistyczny zastąpił ją Organizacją Pionierów José Martí, która jest podobna do skautów, ale bez międzynarodowego braterstwa i misji pokojowej.

Organizacje skautowe zostały zdelegalizowane w Chińskiej Republice Ludowej. Zostały one zastąpione przez Chińskich Młodych Pionierów i Komunistyczną Ligę Młodzieży Chin. Organizacje te są nieco podobne do skautów, ale bez międzynarodowego braterstwa i misji pokojowej. W Hongkongu istnieje Stowarzyszenie Skautów, a w Makau jedno. Hongkong i Makau są Specjalnymi Regionami Autonomicznymi Chińskiej Republiki Ludowej, więc tamtejsze stowarzyszenia skautowe mogą nadal istnieć. W Republice Chińskiej (Tajwan) skauting nigdy nie został zakazany.

W Myanmarze nie ma organizacji skautowych, ale w Rangunie działa kilka organizacji skautów i harcerek (kierowanych przez amerykański ruch skautowy).

Robert Baden-Powell był oficerem wojskowym. W latach 80-tych i 90-tych XIX wieku stacjonował w Indiach i Afryce. Od młodości lubił leśnictwo i zwiad wojskowy. Dlatego pokazywał swoim ludziom, jak przetrwać w dziczy. Zauważył, że jeśli nauczy żołnierzy samodzielności, nie będą już ślepo słuchać rozkazów wydawanych przez swoich oficerów.

W 1896 roku, podczas drugiej wojny z Matabele, Baden-Powell po raz pierwszy spotkał i zaprzyjaźnił się z urodzonym w Ameryce szefem skautów armii brytyjskiej Frederickiem Russellem Burnhamem. Od Burnhama nauczył się sposobów działania kowbojów i indiańskich skautów z zachodnich Stanów Zjednoczonych, zaczął nosić kapelusz skautowy podobny do tego noszonego przez Burnhama i przedyskutował z Burnhamem program szkolenia skautów dla chłopców. Trzy lata później, podczas drugiej wojny burskiej, Baden-Powell został oblężony w małym miasteczku Mafeking przez znacznie większą armię burską (oblężenie Mafeking). Korpus Kadetów Mafeking był grupą młodzieży, która wspierała oddziały. Kadeci przenosili wiadomości. Dzięki temu mężczyźni byli wolni od obowiązków wojskowych. Dzięki temu chłopcy byli zajęci podczas długiego oblężenia. Korpus Kadetów spisał się dobrze, pomagając w obronie miasta (1899-1900). To doświadczenie było jednym z wielu czynników, które zainspirowały Baden-Powella do stworzenia ruchu skautowego. Każdy członek otrzymał odznakę, która przedstawiała połączony punkt kompasu i grot włóczni. Logo odznaki było podobne do fleur-de-lis, które później skauting przyjął jako swój międzynarodowy symbol.

W Wielkiej Brytanii opinia publiczna śledziła jego walkę o zdobycie Mafeking za pośrednictwem gazet. Po oblężeniu Baden-Powell stał się bohaterem narodowym. Spowodowało to wzrost sprzedaży napisanej przez niego małej książki instruktażowej o skautingu wojskowym, Aids to Scouting.

Po powrocie do Anglii zauważył duże zainteresowanie chłopców tą książką, która była również wykorzystywana przez nauczycieli i organizacje młodzieżowe. Kilka osób zasugerowało mu, aby przepisał tę książkę dla chłopców, zwłaszcza podczas inspekcji Brygady Chłopców. Brygada ta była dużym ruchem młodzieżowym, ćwiczonym z wojskową precyzją. Baden-Powell uważał, że nie byłoby to atrakcyjne i zasugerował, że mogłaby się ona znacznie powiększyć, gdyby wykorzystano w niej skauting. Przestudiował inne schematy, z których część wykorzystał w skautingu.

(W razie potrzeby uproszczona wersja w języku angielskim)

1. Honor harcerza jest godny zaufania - oznacza to, że harcerz będzie starał się jak najlepiej wykonać to, co obiecał lub to, o co go poproszono.
2. Skaut jest lojalny - wobec swojego króla lub królowej, swoich przywódców i swojego kraju.
3. Obowiązkiem harcerza jest być użytecznym i pomagać innym.
4. Harcerz jest przyjacielem dla wszystkich, a bratem dla każdego innego harcerza - harcerze pomagają sobie nawzajem, bez względu na różnice statusu czy klasy społecznej.
5. Harcerz jest uprzejmy - Jest uprzejmy i pomocny dla wszystkich, a szczególnie dla kobiet, dzieci i osób starszych. Nie bierze nic za to, że jest pomocny.
6. Harcerz jest przyjacielem zwierząt - nie zadaje im cierpienia i nie zabija ich bez potrzeby.
7. Harcerz wykonuje rozkazy - nawet te, które mu się nie podobają.
8. Skaut uśmiecha się i gwiżdże
9. Harcerz jest oszczędny - unika niepotrzebnego wydawania pieniędzy.
10. Harcerz jest czysty w myślach, słowach i uczynkach (dodane później)

(Kiedy te prawa zostały ustanowione w 1907 roku, nie było jeszcze harcerek; oczywiście prawa te mają zastosowanie do harcerek tak samo).

W swojej oryginalnej książce o skautingu, generał Baden-Powell wprowadził Przyrzeczenie Skautowe, w następujący sposób:

(Zostało to później dostosowane do różnych krajów i organizacji).

Od czasu powstania harcerstwa inni ludzie próbowali tworzyć ruchy podobne do harcerstwa. Ruchy te są trochę podobne do harcerzy, ale kładą większy nacisk na inne rzeczy. Istnieją na przykład ruchy podobne do skautów, które skupiają się bardziej na tym, że młodzi ludzie powinni otrzymać dobrą edukację w sprawach religijnych. Ruchy, które powstały w krajach takich jak Kuba czy Chiny, są bardzo podobne do skautów; pomijają jednak pewne elementy, które zdaniem rządów narodowych mogłyby zaszkodzić krajowi.

• Ruch pionierski