Używane dziś słowo perfumy wywodzi się z łacińskiego per fumum, co oznacza "przez dym". Perfumiarstwo, czyli sztuka tworzenia perfum, rozpoczęła się w starożytnej Mezopotamii i Egipcie, a następnie została udoskonalona przez Rzymian i Persów.
Za pierwszego odnotowanego chemika na świecie uważa się kobietę o imieniu Tapputi, twórczynię perfum, o której wspomina tabliczka z pismem klinowym z II tysiąclecia p.n.e. w Mezopotamii. Destylowała ona kwiaty, olejek i tatarak z innymi aromatami, a następnie filtrowała je i wkładała z powrotem do destylatora kilka razy.
W 2005 r. archeolodzy odkryli w Pyrgos na Cyprze uważane za najstarsze na świecie perfumy. Perfumy pochodzą sprzed ponad 4 tysięcy lat. Perfumy zostały odkryte w starożytnej perfumerii. W fabryce o powierzchni 43 000 stóp kwadratowych (4 000 m2) znaleziono co najmniej 60 destylatorów, miski do mieszania, lejki i butelki z perfumami. W czasach starożytnych ludzie używali ziół i przypraw, takich jak migdał, kolendra, mirt, żywica drzew iglastych, bergamotka, a także kwiatów.
Arabski alchemik, Al-Kindi (Alkindus), napisał w IX wieku książkę o perfumach, która zawierała ponad sto przepisów na wonne olejki i substancje lecznicze.
Perski chemik Awicenna wprowadził proces pozyskiwania olejków z kwiatów za pomocą destylacji, który to proces jest dziś najczęściej stosowany. Pierwsze eksperymenty przeprowadził z różą. Do czasu jego odkrycia, płynne perfumy były mieszanką olejku i rozdrobnionych ziół lub płatków, co dawało silny zapach. Woda różana była delikatniejsza i od razu zyskała popularność.
Sztuka perfumiarstwa była znana w Europie Zachodniej od XIII lub XIV wieku. Do XVIII wieku rośliny aromatyczne uprawiano we Francji, na Sycylii i we Włoszech.
